ΜΑΤΙΕΣ Η κ. Ρουαγιάλ

Οι εκλογές, βέβαια, δεν είναι καλλιστεία. Αλλά θέλω να σας εξομολογηθώ την
αμαρτία μου: ανάμεσα σε δυο γυναίκες υποψήφιες, που έχουν τα ίδια προσόντα –
γνώσεις, μυαλό, κοινωνική ευαισθησία κ.λπ. – θα ψηφίσω την πιο όμορφη. Αυτό,
κάποτε, εθεωρείτο μάλλον αυτονόητο. Αλλά, σήμερα, έτσι και μιλήσει κάποιος με
ενδιαφέρον για μια νόστιμη πολιτικό κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί ρατσιστής από
τις μη όμορφες, που είναι και οι πιο πολλές. Δυστυχώς.

Θυμάμαι ότι όταν είχε γίνει η Αθήνα πρώτη πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης,
ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ζητούσε να κάθεται πάντοτε δίπλα στη Μελίνα
στα συμπόσια της Στοάς του Αττάλου. Αλλά και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, ο
ωραίος μελαχρινός Φελίπε Γκονζάλες, στη Μελίνας το αυτοκίνητο έμπαινε για να
μετακινηθεί στην πρωτεύουσα. «Γιατί αυτό;», ρώτησα μια μέρα την Ελληνίδα
υπουργό Πολιτισμού. Μου ‘κλεισε τσαχπίνικα το μάτι και μου είπε, κάπως
μάγκικα: «Δεν καταλαβαίνεις; Η γοητεία, είναι γοητεία…».

Αλλά και η Μελίνα, όταν επρόκειτο να συναντήσει έναν ξένο αξιωματούχο άσχημο
και γκρινιάρη, ένιωθε δυσάρεστα. Το ίδιο και με τους Έλληνες υπουργούς. Αλλά,
όποτε συναντούσε τον Πρόεδρο Καραμανλή, έλαμπε από χαρά κι ας τους χώριζαν
ποταμοί ιδεολογικών διαφορών: «Είναι γόης, αγαπητέ μου! Χαίρεσαι να τον
βλέπεις! Ωραία ντυμένος, με αντρίκειους τρόπους και τζέντλεμαν, πάντοτε. Άλλη
η γοητεία του Ανδρέα. Ο Καραμανλής, εκτός από γόης, είναι και όμορφος…».

Τα λέω όλα αυτά γιατί επιθυμώ να γράψω ένα χρονογράφημα για τη Σεγκολέν
Ρουαγιάλ. Είναι μια γυναίκα εξαιρετικά γοητευτική. Τώρα, «τι πουλάει», που
λέει και ο φίλος μου ο Γουσίδης, θα το δούμε. Φαίνεται, πάντως, ότι αυτό το
εκκωφαντικό 60%, που πέτυχε, παίρνοντας το χρίσμα του Γαλλικού Σοσιαλιστικού
Κόμματος για την Προεδρία, οφείλεται κατά πολύ και στον «αέρα» της, στην
ομορφιά της, στο λαμπερό χαμόγελό της. Κι ακόμη σε κάτι: στο ότι είναι γυναίκα
(δημοσκόπηση της «Journal du Dimanche», τρεις ημέρες μετά την εκλογή της).

Γράφουν πολλοί – κι ανάμεσά τους ο φίλος μου ο Τριάντης – ότι είναι
«λαϊκίστρια» και διάφορα άλλα. Δεν ξέρω. Ξέρω, όμως, ότι αυτή η – προφανώς –
ενδιαφέρουσα πολιτικός και λαμπερή γυναίκα έχει τέσσερα παιδιά χωρίς να έχει
παντρευτεί, συνοδεύεται παντού από τον σύντροφό της και κάνει ό,τι περνάει από
το χέρι της για να εμφανίζεται στην τηλεόραση όλο και πιο ελκυστική. Και το
ότι λίμαρε τους κυνόδοντές της, για να γίνει πιο ζεστό το χαμόγελό της, το
βρίσκω θαυμάσιο. Όλοι μας, νομίζω, οφείλουμε να αρέσουμε. Και ιδίως οι
πολιτικοί.

Ξέχασα το πιο συναρπαστικό: είναι κόρη στρατιωτικού, ανατράφηκε με αυστηρές
αρχές, δεν πέταξε στην άκρη αυτές τις αυστηρές αρχές, μπήκε στην πολιτική και
ένα σοβαρό ποσοστό της δημοτικότητάς της οφείλεται στους αγώνες που δίνει για
τα παιδιά και την κοινωνική δικαιοσύνη, από όλα τα πόστα στα οποία δούλεψε
(έχει διατελέσει τρεις φορές υπουργός). Ταύτα.