ΚΡΙΣΤΙΝ ΒΑΣΟΝ «Οι μεγάλες ταινίες πρέπει να σε ταράζουν»

«Αγαπώ τις ταινίες που είναι προκλητικές, πρωτότυπες, ανατρεπτικές», λέει η πιο γνωστή παραγωγός του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά Κριστίν Βασόν

«Ανεξάρτητες ταινίες με όραμα» είναι το μανιφέστο της Κριστίν Βασόν, προέδρου
της Κριτικής Επιτροπής τού Διεθνούς Τμήματος του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης,
παραγωγός-μύθος για τον ανεξάρτητο αμερικανικό κινηματογράφο, που έχει δώσει
μερικές από τις πιο μοντέρνες ταινίες των τελευταίων χρόνων και η εταιρεία της
φέρει την προκλητική επωνυμία «Killer Films».

«Όλες οι σπουδαίες ταινίες περιέχουν μέσα τους την άρθρωση ενός δυνατού και
μοναδικού οράματος που τις ξεχωρίζει από τον σωρό και τις κάνει να ταράζουν τη
σκέψη του σημερινού θεατή, και πάντα αυτές ψάχνω με την εταιρεία μου να
δημιουργήσουμε», λέει στα «ΝΕΑ» η Κριστίν Βασόν, που τα τελευταία χρόνια έχει
εξελιχθεί σε ηγετική φυσιογνωμία του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου.

Έχοντας παραγάγει ταινίες σαν το «Boys don’t cry» – Όσκαρ ερμηνείας στη Χίλαρι
Σουάνκ – της Κίμπερλι Πιρς, το «Velvet goldmine» και το «Ο παράδεισος είναι
μακριά» του Τοντ Χέινς, το «Happiness» του Τοντ Σόλoντζ, το «Kids» του Λάρι
Κλαρκ και το «Ι shot Andy Warthol» της Μέρι Χάρον είναι επόμενο να δηλώνει
«αγαπώ τις ταινίες που είναι προκλητικές, πρωτότυπες, ανατρεπτικές. Τέτοιου
είδους ταινίες μού ταιριάζουν».

Άνθρωπος-κλειδί στην παραγωγή ταινιών τού ανεξάρτητου αμερικανικού
κινηματογράφου, αλλά δεν έχει αυταπάτες και μας τονίζει ότι «το μέλλον της
ανεξάρτητης παραγωγής είναι κυρίως η τηλεόραση και το Ίντερνετ, όμως δεν θα
μπορέσουν να χτυπήσουν ποτέ τη χολιγουντιανή βιομηχανία» καθώς ξέρει, ασφαλώς,
πως αυτή η βιομηχανία κινηματογράφου είναι η τρίτη μεγαλύτερη πηγή κεφαλαίων
στις ΗΠΑ!

Ποια η άποψή σας για την ευρωπαϊκή κινηματογραφική βιομηχανία, που οι
χολιγουντιανές ταινίες την έχουν εκτοπίσει από τις αίθουσες;

Είναι λυπηρό που τα χολιγουντιανά φιλμ χτυπάνε τις ευρωπαϊκές ταινίες στην
ίδια τη Γηραιά Ήπειρο. Κάποτε στις ΗΠΑ, ο όρος «ταινία τέχνης» σήμαινε
ξενόγλωσση ταινία! Τώρα, σημαίνει ότι μια ταινία προβλήθηκε στο
Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Sundance!

Γνωρίζετε κάτι από τον ελληνικό κινηματογράφο;

Αν εξαιρέσουμε κάποιους σκηνοθέτες, δουλειές των οποίων έχω καταφέρει να δω σε
φεστιβάλ (Θόδωρος Αγγελόπουλος, Χρήστος Δήμας, Ανδρέας Πάντζης), δεν έχω δει
κάτι παραπάνω. Όσες είδα, όμως, μου άρεσαν.

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον του κινηματογράφου; Θα συνεχίσει να
παίζεται στις παραδοσιακές κινηματογραφικές αίθουσες στην ιντερνετική, ψηφιακή
εποχή μας;

Πιστεύω ότι οι μέρες τής συλλογικής θεατρικής εμπειρίας στην αίθουσα του
κινηματογράφου σύντομα θα ανήκουν στο παρελθόν και θα βιώνουμε τις
περισσότερες «κινηματογραφικές» στο σαλόνι του σπιτιού μας!