Επιστρέφει στα σαγόνια του καρχαρία!

Στα σαγόνια του καρχαρία ξαναπέφτει ο Ντάμιεν Χιρστ, 15 χρόνια μετά το πρώτο του έργο με καρχαρία, καθώς ο πρώτος έχασε τα σαγόνια του με το πέρασμα του χρόνου

Κλεισμένος σε μια παλιά αεροπορική βάση της Βρετανίας εκτελεί με άκρα
μυστικότητα μία από τις πιο σοβαρές αποστολές που έχει αναλάβει στην
πολυκύμαντη καριέρα του. Το «κακό παιδί» της βρετανικής τέχνης, ο Ντάμιεν
Χιρστ, συντροφιά με έναν τεράστιο θηλυκό τίγρη-καρχαρία και γενναίες ποσότητες
φορμόλης έχει πέσει με τα μούτρα στη δουλειά. Όχι, δεν πρόκειται να φτιάξει
ένα νέο έργο – αδελφό εκείνου που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων πριν από 15
χρόνια, του περιβόητου καρχαρία στη φορμόλη, που τον ανέβασε στην κορυφή του
εικαστικού κυκλώματος, καθώς ο μεγαλοσυλλέκτης Τσαρλς Σάατσι τον αγόρασε
έναντι 50.000 στερλινών. Απλώς το αντικαθιστά!

«Δεν έδειχνε πλέον τρομακτικός. Τον έβλεπες και νόμιζες πως δεν είναι
αληθινός. Έμοιαζε να έχει χάσει το βάρος του», εξηγεί – ο 41χρονος και
διακεκριμένος με το βραβείο «Turner» καλλιτέχνης – τον λόγο για τον οποίο
αντικαθιστά ένα από τα πιο διάσημα έργα του, που θεωρήθηκαν σύμβολα για την
εννοιολογική τέχνη της δεκαετίας του ’90 και σε μια εποχή που θριάμβευαν τα
έργα τα οποία σοκάριζαν το κοινό. Και έτσι διευκρινίζει γιατί τον τελευταίο
καιρό ζει παρέα με το κουφάρι του καρχαρία που έχει μήκος 3,9 μ. – περίπου
κατά 30 εκατοστά μικρότερος από τον πραγματικό – και στο οποίο έχουν καρφωθεί
πάνω από 200 βελόνες που τον «ενισχύουν» ώστε να μην συρρικνωθεί όπως ο
πρώτος.

Ο νέος καρχαρίας ήρθε και πάλι από την Αυστραλία (όπως ο πρώτος) πριν από έναν
χρόνο και έμεινε για καιρό στα απέραντα ψυγεία του καλλιτέχνη, τα οποία
φιλοξενούν πού και πού και εκθέματα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, όταν το
μουσείο αντιμετωπίζει στενότητα χώρου. Πόσο θα αντέξει το νέο έργο; «Όσο ζω
και είμαι ευτυχισμένος γι’ αυτό. Δίνω εγγύηση για 200 χρόνια, αλλιώς θα σας
επιστρέψω τα λεφτά σας», δηλώνει ο Ντάμιεν Χιρστ, προφανώς για να τον ακούσει
ο νέος ιδιοκτήτης του έργου, ο δισεκατομμυριούχος Στίβεν Κοέν, που πλήρωσε
οκτώ εκατομμύρια δολάρια για να το αποκτήσει από τον Τσαρλς Σάατσι και άγνωστο
ποσό για την «επισκευή» του.

Είναι δυνατόν να ξαναφτιάχνει ένας καλλιτέχνης ένα έργο του που καταστράφηκε
από τον χρόνο και να θεωρείται το ίδιο; «Υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ
καλλιτεχνών και συντηρητών για το τι είναι σημαντικότερο: το ίδιο το έργο ή η
πρόθεση. Καθώς προέρχομαι από έναν εννοιολογικό χώρο, πιστεύω πως
προτεραιότητα έχει η πρόθεση».