«Είμαι ομοφυλόφιλος, όχι γκέι»

Ο Ωνάσης είχε προσπαθήσει κάποτε να τον γοητεύσει για να σπείρει ζιζάνια
στη φιλία του με τη Μαρία Κάλλας: το αποκαλύπτει ο Φράνκο Τζεφιρέλι στην
αυτοβιογραφία του, όπου μιλάει ανοικτά για την ομοφυλοφιλία του αλλά και για
τη λατρεία του για την Ελληνίδα ντίβα.
![]() |
|
Ο Φράνκο Τζεφιρέλι υπήρξε στη νεότητά του ωραίος και με ευγενικά |
Ο Τζεφιρέλι είναι πλέον 83 χρόνων και η μεγάλη ηλικία «σου δίνει επιτέλους την
ελευθερία να πεις αυτό που θέλεις», εξηγεί στους «Τάιμς» του Λονδίνου. Έτσι κι
αυτός εξέδωσε την αυτοβιογραφία του, η οποία κυκλοφορεί στις 28 Νοεμβρίου
(εκδ. Mondadori), λίγες μόνον ημέρες πριν από την πρεμιέρα της «Αΐντα», στις 7
Δεκεμβρίου, την οποία σκηνοθέτησε για τη Λα Σκάλα, αφού απουσίασε για 14
χρόνια από τη φημισμένη Όπερα του Μιλάνου.
Ο διάσημος Ιταλός σκηνοθέτης γράφει σε αυτή για τις σκανδαλώδεις συνθήκες της
γέννησής του, ως εξώγαμου γιου ενός παντρεμένου πωλητή υφασμάτων και μίας
μοδίστρας που μόλις είχε μείνει χήρα. «Παρέστη στην κηδεία του συζύγου της με
το παιδί ενός άλλου στην κοιλιά της: τρομερό σκάνδαλο», γράφει στο βιβλίο,
σύμφωνα με τα αποσπάσματα που δημοσίευσε η «Κοριέρε ντέλα Σέρα». Δεν μπορούσε
να δώσει στο παιδί το επίθετο του εκλιπόντος συζύγου ούτε εκείνο του εραστή
της, έτσι διάλεξε ένα όνομα από μία άρια του «Ιδομενέα» γιατί ο εραστής της
λάτρευε τον Μότσαρτ: Τζεφιρέτι, που όμως έγινε Τζεφιρέλι από ένα λάθος στη
μεταγραφή. Μόνον έπειτα από πολλά χρόνια ο φυσικός πατέρας του θα τον
αναγνωρίσει και θα του δώσει το όνομά του, Κόρσι. Ο Φράνκο όμως είναι πια
Τζεφιρέλι και Τζεφιρέλι θα παραμείνει.
Η πρώτη φορά
Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν 6 χρόνων και ο μικρός Φράνκο ανατράφηκε στον
κύκλο των εκπατρισμένων Βρετανών της Φλωρεντίας – μια περίοδος που του
ενέπνευσε την ημι-αυτοβιογραφική ταινία «Τσάι με τον Μουσολίνι» (1999).
Για την ομοφυλοφιλία του, ο Τζεφιρέλι γράφει: «Ήμουν πάντα διακριτικός σχετικά
με τη σεξουαλικότητά μου. Παραδέχθηκα μόλις πριν από δέκα χρόνια, στο Σαν
Φρανσίσκο, ότι είχα εμπειρίες με άνδρες». Αποκαλύπτει ότι είχε την πρώτη
σεξουαλική εμπειρία του στην εκκλησία, όταν ένας μοναχός ασέλγησε πάνω του
(«απομακρύνθηκε αφού ικανοποίησε τον ανομολόγητο πόθο του με την απλή επαφή
του σώματός μου… Μετά έτρεξε στον πάγκο της προσευχής αφήνοντας να κυλήσουν
ζεστά δάκρυα μετανοίας»). Ο πρώτος οργασμός έχει ημερομηνία, «τη μέρα του
θανάτου του Πιραντέλο, το 1936». Ο πρώτος έρωτας ήταν ένας συμμαθητής του στο
Λύκειο. Υπογραμμίζει πως είναι ομοφυλόφιλος, αλλά όχι γκέι: «Είναι μια λέξη
που μισώ, προσβλητική και χυδαία».
«Με φλέρταρε ο Ωνάσης για να χαλάσει τη σχέση μου με την Κάλλας»
ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΕ σκηνοθέτης πρώτου μεγέθους, ο Φράνκο Τζεφιρέλι γινόταν
δεκτός από τη βασίλισσα Ελισάβετ και τον Πάπα, τον Μπομπ Κέννεντυ και τη
Χίλαρι Κλίντον, έγινε φίλος της Λιζ Τέιλορ και του Μπάρτον, του Λόρενς Ολίβιε
και της Τζόαν Πλόουραϊτ. Αλλά πάνω απ’ όλα ήταν η Μαρία, η λατρεμένη του
Κάλλας, ίσως η μοναδική γυναίκα την οποία ερωτεύτηκε. «Τη γνώρισα όταν ήταν
χοντρή και άγαρμπη, ένα χρόνο μετά είχε χάσει 30 κιλά και είχε γίνει μια
απαράμιλλα γοητευτική γυναίκα. Ήταν μια μεταμόρφωση που σημάδεψε τον κόσμο της
όπερας, που έκτοτε μπορεί να χρονολογεί π.Κ. και μ.Κ., προ Κάλλας και μετά
Κάλλας». Η Κάλλας ήταν γι’ αυτόν ένας μύθος, τον οποίο κυνήγησε ώς το τέλος.
«Για να προσπαθήσω να την πείσω να επιστρέψει στη σκηνή, έφτασα μέχρι τον
Σκορπιό, στο σπίτι εκείνου του φριχτού Ωνάση. Σε μια βόλτα με τη βάρκα,
εκείνος προσπάθησε να με φλερτάρει, ίσως για να βάλει ζιζάνια ανάμεσα σε μένα
και τη Μαρία». Μάταια. Η Κάλλας θα μείνει για πάντα στην καρδιά του.
Ο Λουκίνο Βισκόντι του άνοιξε πόρτες
![]() |
|
Λουκίνο Βισκόντι |
ΞΑΝΘΟΣ, ωραίος, με ευγενικά χαρακτηριστικά, ο Τζεφιρέλι αρέσει πολύ,
ακόμη και σ’ έναν διάσημο και απρόσιτο όπως ο Λουκίνο Βισκόντι. Μια συνεργασία
και ένας έρωτας ξεκινούν ανάμεσά τους. «Για μένα, ο Λουκίνο ήταν το πρότυπο
όλων όσων μετρούσαν πραγματικά», αφηγείται ο Τζεφιρέλι. Αλλά όταν στο σπίτι
γίνεται μια κλοπή, ο Φράνκο καταλήγει στο τμήμα μαζί με τους υπηρέτες, χωρίς ο
κόμης Βισκόντι να ενοχληθεί καθόλου… Όμως από την άλλη, η σχέση τους του
ανοίγει όλες τις πόρτες. Την πρώτη φορά που πήγε στο Παρίσι, έφτασε έχοντας
στον χαρτοφύλακά του επιστολές για τον Κοκτό και την Κοκό Σανέλ. Η μεγάλη
«Μαντμουαζέλ» τον λάτρεψε και, όταν έφυγε από το Παρίσι, του χάρισε 12 σκίτσα,
12 μπαλαρίνες με την υπογραφή του Ματίς. «Νόμιζα πως ήταν ρεπροντιξιόν, αλλά
ήταν όλα αυθεντικά. Με έσωσαν στις περιόδους των ισχνών αγελάδων», γράφει.















