ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΣΙΩΛΗΣ «Ας κάνουμε σινεμά με μολύβι και χαρτί»

«Ο κινηματογράφος αναζητεί το αίνιγμα των πραγμάτων και των ανθρώπων και όχι την ερμηνεία του», λέει ο Σταύρος Τσιώλης

Είναι 70 χρόνων ο Σταύρος Τσιώλης, ένας από τους φετινούς τιμώμενους
Έλληνες δημιουργούς. Αλλά το γλυκό αυτοσαρκαστικό χιούμορ του και η αειθαλής
εμφάνισή του δεν αφήνουν την ψυχή του να γεράσει.

Τώρα που σας τιμούν, θα πάψετε να κάνετε ταινίες;

«Κάνω ήδη ρεπεράζ για την καινούργια μου ταινία, μια αστυνομική κωμωδία με τον
τίτλο “Οι ντετέκτιβς και η Άννα”, όπου δυο τύποι παρακολουθούν ο ένας τον
άλλον αναζητώντας μια μυστήρια γυναίκα…», μας απαντάει, αλλά μια παρέα
20χρονων σινεφίλ μας διακόπτει ζητώντας του αυτόγραφο και μια ατάκα από την
ταινία του «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε».

Η βραδιά του αφιερώματος στο έργο του στάθηκε αφορμή να μαζευτούν στο
«Ολύμπιον» πέντε γενιές Ελλήνων σκηνοθετών, από τον Νίκο Κούνδουρο και τον
Γιάννη Δαλιανίδη μέχρι τον Παντελή Βούλγαρη (ήταν, μαζί με τον Τσιώλη, μαθητές
του στα χρόνια της Φίνος Φιλμ…) και τους Δημήτρη Σταύρακα, Χάρη Παπαδόπουλο.
Λίγο μετά ο Γιώργος Χωραφάς του απένειμε τον «Χρυσό Αλέξανδρο» και ο Τσιώλης,
χαριτολογώντας, έλεγε: «Δεν θα βγάλω αντίγραφα… να τα πουλήσω!».

«Πρέπει να κάνουμε κινηματογράφο όπως κάνουμε ποίηση: με ένα μολύβι και ένα
χαρτί. Γιατί ο κινηματογράφος είναι οντολογική τέχνη, που ψάχνει το αίνιγμα
των πραγμάτων και των ανθρώπων και όχι την ερμηνεία τους», πρόσθεσε, σαν να
αφηγείται ένα παραμύθι. Ανακοινώνοντάς μου ότι στην Αθήνα θα κάνει τα εγκαίνια
ενός λαϊκού πάλκου, στην αρχή της Λ. Βουλιαγμένης, ως καλλιτεχνικός διευθυντής
του προγράμματος!