ΕΓΡΑΨΑΝ

Αντώνης Καρκαγιάννης

(ο αρθρογράφος, αναζητώντας το όραμα της κυβέρνησης Καραμανλή)

«Φτάσαμε στα μέσα Νοεμβρίου και θα πάμε έτσι έως τα Χριστούγεννα και
ενδεχομένως πολύ μετά, χωρίς την έμπνευση μιας τομής, κάτι που θα ταράξει τις
συνειδήσεις μας και θα μας αναγκάσει να σκεφθούμε: Πού πάμε, και για ποιο λόγο
πάμε εκεί και όχι αλλού.

Η κυβέρνηση (δηλαδή ο Κώστας Καραμανλής) δεν φαίνεται διατεθειμένη να θέσει
τόσο ριζικά ερωτήματα. Δείχνει ότι προτιμάει να διανύσει το υπόλοιπο διάστημα
έως τις εκλογές με τις λιγότερο δυνατές αναταράξεις και αναταραχές, να
διαχειρίζεται τα προβλήματα κατ’ οικονομία, βέβαιη ότι στη δεύτερη τετραετία
(της), αναβαπτισμένη και ανανεωμένη, θα εκπληρώσει τα όνειρά της. Τα όνειρα
όμως συνήθως χάνονται όταν τα αναβάλλεις. Ή προχωράς τώρα και αποφασιστικά ή η
«δεύτερη τετραετία» μπορεί από τώρα να χαθεί, όχι εκλογικά (που δεν έχει και
τόση σημασία) αλλά ουσιαστικά, τι θέλεις να κάνεις και τι να αφήσεις πίσω σου.
Κάπως έτσι την έπαθε και ο Κώστας Σημίτης και η δεύτερη τετραετία του υπήρξε
άγονη και καταστρεπτική για τον ίδιο και για τον τόπο».

(«Η Καθημερινή»)