Αρχοντοχωριατισμοί…

Κάθε μέρα να του ανάβουν λαμπάδα ίσαμε το μπόι του. Χωρίς τον Costa Gavras και
το «Mon Colonel» («Συνταγματάρχα μου») οι πρώτες ημέρες του Φεστιβάλ
Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα έμοιαζαν με φιλομοναρχικό γιγαντιαίο
επαρχιωτισμό! Σου λέει, μια «Βασίλισσα» («The Queen») προηγείται ενός απλού
συνταγματάρχη του γαλλικού στρατού. Να τηρήσουμε το πρωτόκολλο. Έτσι, δόθηκε
πρώτο τραπέζι πίστα σε μια ιστορία όπου το αξιοπερίεργο είναι τα πασουμάκια, η
ρόμπα, η κρεβατοκάμαρα και η κουζίνα της Ελισάβετ και το επιμύθιο εντελώς
αντικειμενικό: Ο μοντέρνος Τόνι Μπλερ και η παραδοσιακή Ελισάβετ, οι πυλώνες
της βρετανικής αυτοκρατορίας! Να μας την έδειχναν τουλάχιστον με στρινγκ, να
έλεγα κι εγώ ότι αξίζει τον κόπο να το δω! Αρχοντοχωριάτικο πρωτόκολλο στην
τελετή. Μετράω όσους – πλην Μουζάκη, άντε και Χωραφά – είδαν το Φεστιβάλ ως
τηλεοπτικό παράθυρο, μπαλκόνι και προεκλογική αφίσα: Ο αντιδήμαρχος
Θεσσαλονίκης, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού και φυσικά, ο
υπουργός Μακεδονίας-Θράκης. Αποτέλεσμα; Τα λεπτά έμοιαζαν με ώρες, βαρίδια,
καρφιά. Οι δεκάδες ξένοι προσκεκλημένοι κοιτούσαν τους τοίχους και αντάλλασσαν
βλέμματα χλευασμού.

…και δηλώσεις Τανγκανίκας

Αρχοντοχωριάτικος και ο ευτραφής κατάλογος. Δεν έχει ξαναγίνει τέτοιο γέλιο
της αρκούδας. Ούτε στην Τανγκανίκα. Γράφουν λοιπόν στις πρώτες σελίδες, κατά
σειρά: Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα, Γιώργος Βουλγαράκης, Γιώργος Καλαντζής, Μαριέττα
Γιαννάκου, Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, Ευγενία Τσουμάνη, Βασίλειος Παπαγεωργόπουλος –
έτσι υπογράφει -, Χρήστος Παναγόπουλος, Δημήτρης Μπακατσέλος. Σας ορκίζομαι.
Να πέσει το ταβάνι του «Ολύμπιον» να με πλακώσει! Βλέπει κανείς εξ αυτών
σινεμά; Έτσι ρωτάω…