Το πρόβλημα των δημοσκοπήσεων

Η αποδοχή του Γιώργου ως νέου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, είχε λιγότερη συνάρτηση με το ονοματεπώνυμό του και μεγαλύτερη σχέση με τα στρατοσφαιρικά του νούμερα στις δημοσκοπήσεις.

«ΤΙ απαντάμε στις δημοσκοπήσεις;». Το ερώτημα στελέχους του ΠΑΣΟΚ, εξ αυτών
που βγαίνουν στο γυαλί όντας συγχρόνως και νομιμόφρονες στον Παπανδρέου,
εκφράζει το πνεύμα των ημερών. Η αναμέτρηση με τους αριθμούς προέχει της
αντιπολιτεύσεως στην Ν.Δ. Ζούμε, άλλωστε, στην εποχή της δημοσκοπικής
δημοκρατίας.

Δεν πρόκειται για ελληνική πρωτοτυπία. Στη Γαλλία, η δυναμική των
προκριματικών του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος για την επιλογή προεδρικού
υποψηφίου για το 2007, προσδιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις δημοσκοπήσεις. Ο
πρώην πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν ουδέποτε «απογειώθηκε» στις μετρήσεις. Εξ ου
και ανακάλεσε την προσπάθεια επιστροφής του. Παρά τη διάρκεια της πολιτικής
του καριέρας και το βάθος της εμπειρίας του, ο Λοράν Φαμπιούς παραμένει
μονοψήφιος. Αντιθέτως, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ξεχώρισε χάρη στα πολύ υψηλά της
σκορ. Με ποσοστά της τάξεως του 60%, η Ρουαγιάλ ακύρωσε τους κομματικούς
στρατούς των αντιπάλων της. Η ίδια θεωρείται «δημοσκοπομανής». Παρ’ όλα αυτά,
εδώ και είκοσι πέντε χρόνια, οι δημοσκοπήσεις που γίνονται ένα χρόνο πριν από
την προεδρική εκλογή έχουν ελάχιστη σχέση με το αποτέλεσμα.

ΣΤΙΣ αρχές του 2004, η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ συνεδρίασε στο
Κάραβελ για να επικυρώσει την εκλογή του νέου αρχηγού από τη βάση. Όπως λέει
άλλο στέλεχος που παρέστη, «τα μέλη αυτοκαταργήθηκαν χειροκροτώντας». Είναι οι
ίδιοι που υποδέχθηκαν τότε τον Γιώργο Παπανδρέου ως Μεσσία. Ο μελλοντικός
αρχηγός κάθησε κάπου στη μέση της αιθούσης, ενώ ο Θανάσης Τσούρας κράτησε μια
θέση για την Άννα Διαμαντοπούλου στην ίδια σειρά. Ο Παύλος Γερουλάνος
παρακολουθούσε όρθιος από το βάθος της αιθούσης.

Η αποδοχή του Γιώργου είχε λιγότερη συνάρτηση με το ονοματεπώνυμό του και
μεγαλύτερη σχέση με τα στρατοσφαιρικά του νούμερα στις δημοσκοπήσεις.
Δημοσκοπήσεις είχε, άλλωστε, κάνει κρυφά και ο Κώστας Σημίτης – όπως ήξερε ο
τότε γραμματέας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης – για να μετρήσει τον εκλογικό αντίκτυπο
που θα είχε η αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Δεν επαληθεύτηκαν στις εκλογές.

ΔΥΟ χρόνια μετά, Κεντρική Επιτροπή δεν υπάρχει πια. Αλλά είναι οι παρόντες στη
συνεδρίαση εκείνη – δηλαδή η νομενκλατούρα του ΠΑΣΟΚ – που φτιάχνουν το κλίμα
γκρίνιας η οποία έχει προσβάλει το κίνημα. Αιτία και πάλι οι δημοσκοπήσεις,
μόνο που αυτή τη φορά η έμφαση είναι στο αρνητικό πρόσημο, όπως το πρόσφατο –
3,1% της MRB. Η Χαριλάου Τρικούπη και κανα-δυο φορές – κυρίως «οφ» – ο ίδιος ο
Παπανδρέου έχουν αμφισβητήσει την πιστότητα των μετρήσεων. Παρ’ όλα αυτά, η
γραμματέας Ξενογιαννακοπούλου και οι συνεργάτες της δεν απέφυγαν τον πειρασμό
των αριθμών, όπως φάνηκε με την πολυσυζητημένη στατιστική αναγωγή Αγραφιώτη
της βραδιάς του πρώτου γύρου των εκλογών. Είναι μια ένδειξη ότι κάποιοι στο
επιτελείο του Παπανδρέου αναζητούν λύση στο πρόβλημα των δημοσκοπήσεων.

Λόγω των μετρήσεων – πέραν του ηγετικού του αυτο-προσδιορισμού – ξεχωρίζει και
ο Ευάγγελος Βενιζέλος. «Εδώ και μια δεκαετία, ο πρίγκιπας της ευφυΐας
βρίσκεται μέσα στους πέντε δημοφιλέστερους Έλληνες πολιτικούς», παραδέχεται
αντίζηλός του. Στην πραγματικότητα, το «ΠΑΣΟΚ του Γιώργου» – όπως όλα τα
μοντέρνα κόμματα – έχει εμμονή στις δημοσκοπήσεις. Λύτρωση θα βρει μόνο στις εκλογές.