«Αφήστε τα πρόωρα στην τύχη τους»

Σάλο έχει προκαλέσει στη Βρετανία η έκθεση του ανεξάρτητου Συμβουλίου
Βιοηθικής Νάφιλντ που προτείνει ποια πρόωρα βρέφη θα πρέπει να αφήνονται
στην… τύχη τους και ποια όχι. Σύμφωνα με την έκθεσή του, τα μωρά που
γεννιούνται πρόωρα, κατά την 22η εβδομάδα κύησης ή νωρίτερα, δεν θα πρέπει να
εισάγονται στις Εντατικές ή δεν θα πρέπει να γίνονται προσπάθειες για να
διατηρηθούν στη ζωή.

Η Τζορτζίνα Γουντς γεννήθηκε πολύ πρόωρα, αλλά χαίρει άκρας υγείας

Ύστερα από δύο χρόνια έρευνας, το Συμβούλιο Βιοηθικής Νάφιλντ αποφάνθηκε πως
τα βρέφη που γεννιούνται μεταξύ της 22ης και της 23ης εβδομάδας επίσης δεν θα
πρέπει να λαμβάνουν ιατρική φροντίδα, εκτός κι αν το ζητήσουν οι γονείς, ενώ
οι γονείς είναι εκείνοι που θα έχουν τον τελικό λόγο και στις περιπτώσεις των
πρόωρων από την 23η ώς την 24η εβδομάδα. Και αν το μωρό γεννηθεί από την 24η
εβδομάδα ώς την 25η, θα πρέπει να εισάγεται στην Εντατική, εκτός κι αν
συμφωνήσουν γιατροί και γονείς πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα. Από αυτό το
διάστημα και μετά, η Εντατική θεωρείται επιβεβλημένη. Πριν από την 22η
εβδομάδα όμως τα βρέφη θα μπορεί να εισάγονται στην Εντατική μόνο για
ερευνητικούς σκοπούς.

Το Συμβούλιο Βιοηθικής Νάφιλντ γνωμοδοτεί σε ηθικά ζητήματα που ανακύπτουν από
την πρόοδο της ιατρικής. Και η εξέλιξη της επιστήμης, όσον αφορά τη διατήρηση
στη ζωή βρεφών που έχουν γεννηθεί πρόωρα, τα τελευταία χρόνια ήταν σημαντική:
πριν από το 1980, σπάνια επιζούσαν τα μικρότερα των 28 εβδομάδων βρέφη, με την
πάροδο των ετών όμως τα ποσοστά επιβίωσης άλλαξαν. Σύμφωνα με έρευνα του
Νοσοκομείου Παίδων της Μινεάπολης το 2004, το 60% των βρεφών που γεννιούνται
κατά την 23η εβδομάδα μπορεί να επιζήσουν.

Οι προτάσεις του Συμβουλίου προκάλεσαν σάλο στη Βρετανία. Οι επικριτές του
μίλησαν για «καθολική απαγόρευση» του δικαιώματος στη θεραπεία και απαίτησαν
κάθε περίπτωση να εξετάζεται χωριστά. Κανένα μωρό που γεννιέται κατά την 22η ή
κατά την 23 εβδομάδα δεν είναι ίδιο με κάποιο άλλο της ίδιας ηλικίας κύησης,
επισημαίνουν και προσθέτουν πως δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια ούτε καν
η εβδομάδα της κύησης. «Πριν από την έκθεση, ένα λάθος μίας ή δύο εβδομάδων
στην ηλικία κύησης σ’ έκανε να χάσεις ένα ζώδιο, τώρα όμως το κόστος είναι
διαφορετικό», επισήμανε ο καθηγητής Στιούαρτ Κάμπελ πρώην επικεφαλής
Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Κολέγιο King’s του Λονδίνου. «Αυτή η έκθεση
ήταν περιττή. Οι παιδίατροι δεν θα αναγκάσουν ένα παιδί να ζήσει, όταν,
προφανώς, δεν υπάρχει ελπίδα. Μπορεί όμως ένας γιατρός να γυρίσει την πλάτη
του σε ένα μωρό που παλεύει για να ζήσει;».

«Δεν πιστεύουμε πως είναι πάντα σωστό να υποβάλλουμε ένα μωρό στο στρες και
στον πόνο της εντατικής θεραπείας, αν το μωρό είναι απίθανο να πάει καλύτερα
και ο θάνατος είναι αναπόφευκτος», απάντησε η καθηγήτρια Μάργκαρετ Μπρέιζιερ,
επικεφαλής της έκθεσης.

Τι λένε οι γονείς

ΤΖΟΝ ΧΙΛΤΟΝ

«Ο Όλιβερ πέθανε στα χέρια μας»

Ο Τζον Χίλτον και ο νεογέννητος γιος του Όλιβερ. Το μωράκι πέθανε

«Ο ΟΛΙΒΕΡ γεννήθηκε πρόωρα το 2001 την 25η εβδομάδα. Ζύγιζε 625
γραμμάρια και οι γιατροί μάς είχαν πει πως οι πιθανότητες να ζήσει είναι 1
στις 10», λέει ο πατέρας του Τζον. «Στις 3 ημέρες μάς είπαν ότι έχει
εγκεφαλική αιμορραγία και ότι, αν ζούσε, θα είχε προβλήματα. Η θεραπεία ήταν
τραυματική, και όταν άρχισαν οι γιατροί δεν ήθελαν να σταματήσουν. Δεν έδιναν
την ευκαιρία να πούμε “υπέφερε αρκετά, φτάνει”. Όλο το σώμα του είχε γεμίσει
ουλές και δεν έβρισκαν σημείο πια για τις βελόνες. Παρά τις αντιδράσεις μας
μάς είπαν ότι θα τον κρατούσαν στη θεραπεία ακόμη και δικαστικά. Ένα βράδυ η
κατάστασή του επιδεινώθηκε. Μαύρισαν τα δάχτυλά του κι έπρεπε να τον
ακρωτηριάσουν. Ακόμη και τότε επέμεναν, συνέχιζαν… Η γυναίκα μου κι εγώ τους
ζητήσαμε να σταματήσουν. Ο Όλιβερ πέθανε στα χέρια μας…».

ΜΑΡΙΣΑ ΓΟΥΝΤΣ

«Κάθε μωρό αξίζει μια ευκαιρία»

«ΓΕΝΝΗΣΑ την Τζορτζίνα στην τουαλέτα του Νοσοκομείου, στο Κάρντιφ», λέει η
μητέρα της Μαρίσα. «Την τύλιξα στις πιζάμες μου και κάλεσα τις νοσοκόμες. Ήταν
το πιο πρόωρο βρέφος που είχαν δει, 22 εβδομάδων. Δεν θα έβγαζε τη νύχτα, μου
είπαν. Ζύγιζε 450 γραμμάρια και είχε ύψος 15 εκατοστά. Όμως από την αρχή ήταν
μαχητική. Γεννήθηκε με τρύπα στην καρδιά και πέρασε τους 2 πρώτους μήνες στην
Εντατική. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση με λέιζερ γιατί είχε πρόβλημα και στα μάτια
και πραγματοποιήσαμε και την επέμβαση στην καρδιά. Οι γιατροί μού είχαν πει
ότι υπάρχει κίνδυνος εγκεφαλικής βλάβης. Σήμερα είναι 5 ετών και πάσχει από
βρογχίτιδα. Της αρέσει να τραγουδά, να χορεύει, να ζωγραφίζει και να γράφει.
Το ξέρω ότι υπήρξα τυχερή. Κάθε μωρό όμως αξίζει μια ευκαιρία. Και οι γιατροί
βρίσκονται εκεί για να σώζουν ζωές…».