Δεν κερδίζεις, αν δεν αλλάξεις

ΠΑΡΙΣΙ, Νοέμβριος

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ενσαρκώνει την επιθυμία των Γάλλων ψηφοφόρων να τα αλλάξουν όλα. Πεπεισμένος για την ανανέωση του ΠΑΣΟΚ είναι και ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά περιμένει τις εκλογές

ΡΑΓΙΣΜΑΤΙΕΣ παντού! Στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων ή στις βιτρίνες των
καλών καταστημάτων. Οι γραμμές στο γυαλί θυμίζουν τις τεθλασμένες των
δημοσκοπήσεων. Και εκφράζουν εξίσου καλά το πολιτικο-κοινωνικό κλίμα στη
Γαλλία, έξι μήνες πριν από την προεδρική εκλογή του 2007.

Ένδεκα χρόνια νωρίτερα, το 1995, ο Ζακ Σιράκ κατέβηκε ως ο υποψήφιος που θα
σταματούσε την «fracture sociale», δηλαδή την κοινωνική ρήξη. Δεν το πέτυχε.
Σήμερα η ρήξη αυτή γίνεται με πέτρες που πέφτουν τη νύχτα στο κέντρο του
Παρισιού. Όσο για τα προάστια, ορισμένα είναι δυσπρόσιτα ακόμη και για τους
υπαλλήλους της γαλλικής ΔΕΗ, που προπηλακίζονται από νεαρούς οι οποίοι φορούν
φούτερ με κουκούλες.

Τις ομιλίες του Σιράκ το 1995 έγραφε ο Ανρί Γκουιανό. Τώρα τον έχει πάρει στη
δούλεψή του ο Νικολά Σαρκοζί. Ο υπουργός Εσωτερικών και βέβαιος υποψήφιος της
Δεξιάς το 2007 – παρά την υπονόμευση των Σιρακικών – θέλει να δώσει μια πατίνα
«κοινωνικής Δεξιάς» στις ομιλίες του. Ως «πρώτος μπάτσος» της Γαλλίας έχει
καλύψει τα θέματα νόμου και τάξης που απασχολούν τα αστικά στρώματα.

Στην πραγματικότητα, η προεκλογική τακτική του «Σαρκό» είναι εκκρεμές. Πάει
δεξιά στην ασφάλεια για να αντιμετωπίσει τον ακροδεξιό Λεπέν, που είναι το
μεγάλο ερωτηματικό του 2007. Και αριστερά στην οικονομία, ζητώντας «μια Ευρώπη
που να προστατεύει» από την παγκοσμιοποίηση.

ΣΤΗ Γαλλία λένε πως «χρειάζεται να είσαι εξήντα χρόνων για να γίνεις
Πρόεδρος». Προφανώς, οι προεδρικές υποψηφιότητες είναι κάτι σαν το καλό κρασί,
μόνο που η ζύμωση κρατά ακόμη περισσότερο. Ωστόσο, ο «μικρός Νικολά» – κατά το
παιδί-ήρωα του Σεμπέ – είναι ένας «πενηντάρης που βιάζεται».

Πενηντάρα – και κατά τους εσωκομματικούς της αντιπάλους, «πενηντάρα στα
κάγκελα» – είναι και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Προεξοφλείται ότι στις προκριματικές
των Σοσιαλιστών η «Σεγκό» θα πάρει το χρίσμα. Το μόνο ερώτημα είναι αν αυτό θα
γίνει σε έναν ή σε δύο γύρους. Στην περίπτωση αυτή, το Παρτί Σοσιαλίστ θα
αλλάξει σελίδα, συνταξιοδοτώντας Ζοσπέν, Φαμπιούς και Σία. Η Μαρτίν Ομπρί –
που ως υπουργός στην κυβέρνηση Ζοσπέν είχε υφισταμένη υφυπουργό τη Σεγκολέν –
φέρεται να έχει πει ότι «θα πηδήξει στον Σηκουάνα».

Η Ρουαγιάλ ανήκει στην κατηγορία πολιτικών που ένα κύμα τούς φέρνει στο
προσκήνιο, ενώ δεν έχουν μεγάλη κυβερνητική εμπειρία. Όπως ο Τόνι Μπλερ – που
δεν είχε κάνει ούτε υφυπουργός – ή, εδώ που τα λέμε, ο Κώστας Καραμανλής. Η
Σεγκολέν ενσαρκώνει την αλλαγή, σε μια φάση που την επιθυμεί όσο τίποτε άλλο
το εκλογικό σώμα όχι μόνο από αριστερά, αλλά και από δεξιά. Σύμφωνα με τις
δημοσκοπήσεις, μόλις 1% των ερωτηθέντων θα ήθελε μια τρίτη υποψηφιότητα Σιράκ.

Δεν κερδίζεις χωρίς να αλλάξεις. Δώδεκα χρόνια εξουσίας έχει αθροίσει η
γαλλική Δεξιά. Οι Σοσιαλιστές τα αλλάζουν όλα – όπως και ο Θαπατέρο στην
Ισπανία που «καθάρισε» τους βαρόνους του κόμματός του. Είναι το ίδιο δίλημμα
που φαίνεται να έχει και ο Γιώργος Παπανδρέου στην Ελλάδα. Την ώρα που οι πιο
στενοί συνεργάτες του παρακολουθούν με ενδιαφέρον την πορεία της Ρουαγιάλ, ο
αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κάνει δύο βήματα μπρος και ένα πίσω στο θέμα της ανανέωσης.
Την πιστεύει, αλλά τον δεσμεύει η επιτάχυνση του πολιτικού χρόνου, καθώς το
2007 είναι έτος εκλογών.

Το περασμένο καλοκαίρι ο Νικολά Σαρκοζί ήρθε στην Ελλάδα προσκεκλημένος της
Ντόρας Μπακογιάννη. Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν αποκλείεται να έρθει στη χώρα
μας τους επόμενους μήνες και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ.