…στο «La Ρasteria»

Όποια κι αν είναι η αιτία μιας συνάντησης με τον φίλο μου και σεφ Λευτέρη, το
σκηνικό πάντα παίζεται γύρω από ένα τραπέζι. Συνήθως γκρινιάζει λίγο.
Παραδόξως προχθές το μεσημέρι, καθισμένοι στο τραπέζι ενός εστιατορίου
αλυσίδας, ο ίδιος ήταν όλο εγκώμια.

Στο «La Pasteria» βρεθήκαμε, αιχμάλωτοι της μεσημεριανής μας πείνας και της
διάθεσης για μεζέ και κρασί. Τι καλύτερο από ένα πλατό με ιταλικά αλλαντικά
και ένα ποτήρι «Γεροβασιλείου»; Το «La Pasteria» έχει έναν καταξιωμένο σεφ,
τον Άρη Τσανακλίδη. Έχει ατμόσφαιρα ζεστή, διάκοσμο ελκυστικό, σέρβις
επαγγελματικό και μια κουζίνα καλή.

Το μενού έχει μεγάλη ποικιλία και οι ποσότητες είναι γενναιόδωρες. Η σαλάτα
caprese, για παράδειγμα (ένα πάντρεμα της ντομάτας με τη φρέσκια βουβαλίσια
μοτσαρέλα), είναι πλούσια, το τυρί μπόλικο και ολόκληρο. Η ρόκα με παρμεζάνα
είναι πιο πλούσια εδώ απ’ ό,τι σε πολλά άλλα ιταλικά εστιατόρια, με καρύδια
και σάλτσα (βινεγκρέτ μελιού).

Οι μερίδες των ζυμαρικών χορταίνουν δύο. Δοκιμάσαμε μια καρμπονάρα με
προσιούτο: πλούσια, κρεμώδης, παχυντική και γενικά φτιαγμένη για παιδιά με
προχωρημένη γεύση! Τα φετουτσίνι «αλφρέντο», με κρέμα και παρμεζάνα, ήταν το
ίδιο απολαυστικά. Τα πλατό με αλλαντικά και τυριά είχε ποικιλία και καλή
ποιότητα – σε αντίθεση με ένα πιάτο που πήρα, το κλασικότατο scalo-pine
marsala, από μοσχαράκι το οποίο είχε αφήσει την τρυφερότητά του κάπου στα
χωράφια όπου έβοσκε στα νιάτα του.

Τα γλυκά βαδίζουν στα γνωστά και αγαπημένα της Ιταλίας, πάντα όμως με το…
πληθωρικό ελληνικό σκεπτικό: τιραμισού, πανακότα με γιαούρτι και βύσσινο,
παντεσπάνι με σεμιφρέντο και σάλτσα ζαμπαγιόνε. Όλα αξιοπρεπή.

Πρέπει να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη: για αλυσίδα με μαζική
παραγωγή, το «La Pasteria» είναι αξιοπρεπέστατο, με μεγάλο μενού, τιμές
λογικές και μια κουζίνα κατάλληλη για όλους.

* «La Pasteria»: έχει πολλά. Πήγαμε στην Κων/νου Παλαιολόγου 15, στη Νέα
Σμύρνη (τηλ. 210-9319.146) και σε αυτό της Κασσαβέτη 9, στην Κηφισιά (τηλ.
210-8085.647)