ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Η εκδίκηση των νέων

Έξι εβδομάδες καταλήψεων και αγώνων ποιος είπε ότι πήγαν στον βρόντο; Μπορεί
το αναλογούν ποσοστό δαπανών για την Παιδεία να μην ξέφυγε από το
εξευτελιστικό ποσοστό του 3,09%, μπορεί να εκκρεμεί (ακόμα) η συζήτηση για το
άρθρο 16, μπορεί ανενόχλητα να συνεχίζεται το εμπόριο της «δημόσιας»
παραπαιδείας και να λυσσάνε για κέρδη οι συγγραφείς των λυσαρίων, ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ
έγινε. ΚΑΤΙ κερδήθηκε. Κι αυτό το ΚΑΤΙ ήλθε από αλλού. Όπως συνήθως γίνεται με
«ΑΥΤΟ το ΚΑΤΙ» που πάντα έρχεται από αλλού.

Ήλθε από την Εύβοια, από το πολυπαθές υπό κατάληψη σχολείο της Αμαρύνθου και
από μια κακοποιημένη και διασυρμένη δεκαεξάχρονη αλλοδαπή μαθήτρια.

Αστραπιαία κατακλυσθήκαμε από τα παρακάτω:

* Το φάντασμα μιας νοσηρής εφηβικής σεξουαλικότητας. Η διαταρακτική εικόνα των
φερόμενων βιαστών που έρχεται να ενδυναμώσει ένα κυρίαρχο στερεότυπο για όλους
τους νεαρούς μαθητές: σεξουαλικά αχαλίνωτοι και αναίσχυντοι. Ως δώρο στον βωμό
της τηλεθέασης ορισμένα κανάλια σπεύδουν να αξιοποιήσουν το στερεότυπο
προβάλλοντας πορνοβίντεο ανηλίκων προς τέρψιν κρυπτο-ηδονοβλεπτικών μεσήλικων
οφθαλμών και προς εκφορά ηθικοπλαστικών υποκριτικών αναθεματισμών.

Η Ελλάδα μεταμορφώνεται σε μεγαλο-εργολάβο ηθικού πανικού.

* Η δαιμονοποίηση της γυναικείας φύσης. Αν η γυναίκα δεν θέλει, δεν υπάρχει
βιασμός!

* Η «διακριτική» διαπόμπευση της μαθήτριας από την υπερασπιστική γραμμή των
κατηγορουμένων. Αδιανόητοι υπαινιγμοί για την ηθική της υπόσταση και θολές
υπόνοιες για τη σεξουαλική της συμπεριφορά. Ο δεύτερος βιασμός εν δράσει.

* Η συμμετοχή του σχολείου στην υπερασπιστική αυτή γραμμή. Ένας τρίτος – και
πιο ανάλγητος αυτή τη φορά – βιασμός της μαθήτριας. Η στάση των ίσων
αποστάσεων ως ακύρωση του συμβάντος.

* Η δαιμονοποίηση των κινητών. Αν τα απαγορεύσουμε, σώθηκε η κατάσταση!

* Μια μόνη της εργαζόμενη μητέρα από τη Βουλγαρία, που προσπαθεί να επιβιώσει
με την κόρη της στο διαπολιτισμικό γίγνεσθαι της ελληνικής πραγματικότητας.
Και που έρχεται αντιμέτωπη με την άλλη σκληρή πραγματικότητα μιας αμυντικά
κλειστής μικρής κοινωνίας, που κι εκείνη επιχειρεί να επιβιώσει εν μέσω μιας
ευρύτερης ανάλγητης κοινωνικής πραγματικότητας.

Όλα όμως τα παραπάνω συνέβησαν και συμβαίνουν, εκτυλίχθηκαν και εκτυλίσσονται
μέσα σε μια ιδεώδη συγκυρία: Μια συγκυρία όπου το δημοκρατικό έλλειμμα
βρίσκεται στο απόγειό του. Ο «διάλογος» για την Παιδεία χρεοκοπημένος και ο
δημόσιος λόγος στο χαμηλότερο σημείο της αξιοπιστίας του.

Ιδού λοιπόν μια ανέλπιστη ευκαιρία! Για να κερδηθεί ανέξοδα και βολικά η
χαμένη τιμή του δημόσιου λόγου. Ως δια μαγείας δημοκρατικά αντανακλαστικά
έρχονται στην επιφάνεια. Όλοι, μα όλοι, συντρέχουν την ξένη μαθήτρια.
Περιθάλπουν το δράμα της. Το σχολείο της και η απόφαση των καθηγητών
απομονώνεται και στιγματίζεται. Η υπουργός, η Εκκλησία, εκπρόσωποι όλων
ανεξαιρέτως των κομμάτων, τα κανάλια (βεβαίως), είναι στο πλευρό της. Ένας
δημοκρατικός, αντιρατσιστικός λόγος ανθεί. Καταγγέλλεται ο υφέρπων, ο λανθάνων
ή ο ανοιχτά εκφραζόμενος ρατσισμός.

Τι ωραία! Μα σε τι όαση δημοκρατίας κολυμπούσαμε και δεν το καταλαβαίναμε!!!

Ακόμα και αν δεν υπήρχε η μικρή αλλοδαπή μαθήτρια, θα όφειλε να εφευρεθεί!!!

Ένα δώρο την κατάλληλη στιγμή!

Το άλλοθι της δημοκρατίας σε όλο του το μεγαλείο. Η εξ ουρανού αθώωση όλων των
υπευθύνων. Μπορούμε ήσυχοι τώρα να συνεχίζουμε τον καθησυχασμό μας.
Δημοκράτες, αντιρατσιστές, αντισεξιστές, αντιεξουσιαστες!! Από τη μεριά του
αδυνάτου είμαστε. Η επιείκεια και η αλληλεγγύη είναι τα γνωρίσματά μας.

Τι ανέξοδη και εύκολη, αλήθεια, ευαισθητοποίηση και μάλιστα λίγες μόλις μέρες
πριν από την 17η Νοέμβρη, και λίγες μόλις μέρες μετά την προσωρινή παύση των
εκπαιδευτικών αγώνων.

Το δημοκρατικό αντανακλαστικό, ο γενικευμένος αντιρατσιστικός λόγος, τον
οποίον όλοι χρειάστηκε να επιστρατεύσουν, ιδού το ΚΑΤΙ που άλλαξε μετά 6
εβδομάδες εκπαιδευτικών αγώνων.

Η διαφαινόμενη αναγκαιότητα πλέον ότι για να μπουν στο παιχνίδι της όποιας
νομιμοποίησης όλοι, χρειάζεται να στηρίζονται σε έναν αντιρατσιστικό
αντιξενοφοβικό λόγο. Ιδού το μέγα κέρδος των καταλήψεων!

Δεν είναι και λίγο. Για την ώρα!

Η εκδίκηση των μαθητών, που οι πάντες έσπευσαν συλλήβδην να τους εντάξουν στις
θανατηφόρες, καθ’ ότι αυτοεκπληρούμενες προφητικά, κατηγορίες είτε των
αναίσχυντων βιαστών είτε των παροτρυντικών θυμάτων.

Έπεται η συνέχεια. Η εκδίκηση που ως κρύο και όχι ως ζεστό πιάτο σερβίρεται
στο μέλλον.