ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ανισότητα

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Απ. Ηλίας, Τοσίτσα 7, Αθήνα, γράφει:

«Η οικονομική και κοινωνική ανισότητα στην Ελλάδα, σήμερα, έχει πάρει μεγάλες
διαστάσεις. Είναι μια ξεδιάντροπη οικονομική και κοινωνική ανισότητα. Στη μια
άκρη είναι οι μεγάλες λαϊκές μάζες που ήδη έχουν φτάσει στα όρια της
εξαθλίωσης και στην άλλη άκρη (αντίθετη) είναι οι πλούσιοι Έλληνες πολίτες
(ένα μικρό τμήμα του ελληνικού λαού), που πλούτισαν από παράνομες ή
ημιπαράνομες δραστηριότητες, απάτες μέσα από το Χρηματιστήριο, δουλειές που
πήραν από το Δημόσιο (με πολιτική υποστήριξη, παράνομες χρηματοδοτήσεις
κομμάτων, μίζες και δωροδοκίες) και άλλες διαπλεκόμενες οικονομικές
δραστηριότητες.

Στην ελληνική κοινωνία, σήμερα, υπάρχει μια διάχυτη αίσθηση πανθομολογούμενης
διαφθοράς, σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας ζωής. Ορισμένοι πολιτικοί, που
είναι κυρίαρχοι αυτήν τη χρονική περίοδο στην πολιτική ζωή της χώρας,
εμφανίζουν στα μάτια της κοινής γνώμης μια εικόνα ηθικού εκπεσμού (ξεπεσμού).
Οι λεγόμενοι “διανοούμενοι” της χώρας σιωπούν (εδώ και πολύ καιρό) ή έχουν
απορροφηθεί από το υφιστάμενο σήμερα διεφθαρμένο σύστημα και έχουν ήδη
αλλοτριωθεί και έτσι έχουν εκμαυλιστεί και η σκέψη τους έχει αμβλυνθεί.

Πολλοί όμως Έλληνες επιστήμονες και τεχνοκράτες (μεταξύ των οποίων
συγκαταλέγομαι και εγώ) απαιτούν να δοθεί ένα μέρος του παραγόμενου εθνικού
πλούτου στους φτωχούς Έλληνες πολίτες (χαμηλή τάξη και ένα τμήμα μεσαίας
τάξης) που υποφέρουν, ζητούν μια δικαιότερη κατανομή αυτού του πλούτου,
αρνούνται το δικαίωμα της μεγαλοαστικής (πλούσιας) τάξης (μεγάλων οικονομικών
παραγόντων, μεγαλοβιομηχάνων, μεγαλεμπόρων, τραπεζιτών, χρηματιστών,
ιδιοκτητών ΜΜΕ κ.τ.λ.) να καρπούται, μόνη αυτή, ανήθικα, παράνομα και
ξεδιάντροπα, το μεγαλύτερο μέρος του εθνικού πλούτου και να αφήνει μόνο τα
“οικονομικά ψίχουλα” στις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις και ομάδες του λαού μας.
Απαιτούν την αλλαγή της σημερινής οικονομικής δομής και του εφαρμοζόμενου
σήμερα τρόπου κατανομής και νομής του εθνικού πλούτου της χώρας μας.

Στη σημερινή εποχή, της λεγόμενης “παγκοσμιοποίησης των αγορών” εμφανίζεται
μια – ξεδιάντροπα μεγάλη – απόκλιση της οικονομικής θέσης των διαφόρων
κοινωνικών τάξεων του ελληνικού λαού, υπέρ της μεγαλοαστικής (πλούσιας) τάξης
(μιας ομάδας διαπλεκόμενων οικονομικών συμφερόντων) και σε βάρος της μεσαίας
τάξης και της χαμηλής (και ασθενέστερης οικονομικά) τάξης του λαού. Έτσι, στη
σημερινή Ελλάδα πολλοί Έλληνες υποφέρουν, ενώ άλλοι κερδίζουν παρά πολλά και
ζουν μυθική ζωή, που συχνά είναι πολλαπλώς προκλητική».