Η επέλαση των Δημοκρατικών

Έπειτα από μια προεκλογική εκστρατεία που ήταν από τις σκληρότερες των
τελευταίων ετών, οι Αμερικανοί ψηφίζουν αύριο στις εκλογές στο μέσον της
προεδρικής θητείας για την ανανέωση του Κογκρέσου.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι Δημοκρατικοί αναμένεται να πάρουν
από τους Ρεπουμπλικανούς τον έλεγχο της Βουλής και ενδεχομένως και της
Γερουσίας. Η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων είναι σήμερα βαθύτερη απ’ ό,τι ήταν το
1994, όταν οι Δημοκρατικοί είχαν χάσει 9 έδρες στη Γερουσία και 54 στη Βουλή.
Αν οι προβλέψεις επαληθευτούν, το πλήγμα θα είναι μεγάλο, όχι μόνο για το
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αλλά και τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους, η δημοτικότητα του
οποίου έχει καταβαραθρωθεί εξαιτίας του πολέμου στο Ιράκ, με αποτέλεσμα το
κόμμα του να βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση σε όλες τις Ηνωμένες
Πολιτείες. «Είναι το χειρότερο πολιτικό περιβάλλον που υπήρξε ποτέ για
Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους, μετά το Γουότεργκεϊτ», δήλωσε στους «Νιου Γιορκ
Τάιμς», ο Ρεπουμπλικάνος δημοσιολόγος Γκλεν Μπόλγκερ.

Κούρσα με κούρσα

Όμως, τόσο ο πρόεδρος Μπους όσο και ο κορυφαίος των συμβούλων του, ο Καρλ
Ρόουβ, υποστηρίζουν ότι οι Ρεπουμπλικανοί θα διατηρήσουν τον έλεγχο του
Κογκρέσου. Ο Ρόουβ υπογραμμίζει πως οι πλειοψηφίες στο Κογκρέσο δεν
σχηματίζονται από την επικρατούσα ατμόσφαιρα, αλλά οικοδομούνται κούρσα με
κούρσα. Και σε δεκάδες αναμετρήσεις που είναι στήθος με στήθος, το αποτέλεσμα
θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό από μια μειοψηφία που συχνά παραβλέπεται: τους
λευκούς και συντηρητικούς ψηφοφόρους που ζουν στις μικρές πόλεις της Αμερικής.
Οι κάτοικοι των αγροτικών περιοχών αποτελούν μόλις το ένα πέμπτο του πληθυσμού
της χώρας – είναι λίγο λιγότεροι από τους Αφροαμερικανούς και τους
Ισπανόφωνους μαζί. Αντίθετα όμως από τους ψηφοφόρους των δύο τελευταίων
μειονοτικών ομάδων, οι λευκοί των μικρών πόλεων είναι συχνά αυτοί που κρίνουν
τις εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις. Το 2004 είχαν ψηφίσει με διαφορά 20
ποσοστιαίων μονάδων υπέρ του Τζορτζ Μπους. Φέτος, οι ίδιες αυτές μικρές δεξιές
πόλεις αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό «μπλοκ» ψηφοφόρων σε έξι αμφίρροπες
κούρσες για τη Γερουσία, όπως αυτές στο Μισούρι, τη Μοντάνα, το Τενεσί και τη
Βιρτζίνια. Κυριαρχούν επίσης σε περιφέρειες σε όλη τη χώρα, όπου υποψήφιοι
δίνουν μάχη για βουλευτικές έδρες, από το Άινταχο ώς τη Βόρεια Νέα Υόρκη. Όπως
σημειώνει ο Μπράιαν Μαν στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», αν η Αμερική τής υπαίθρου
αγκαλιάσει τους Ρεπουμπλικανούς με την ίδια ορμή όπως και πριν από δύο χρόνια,
οι Δημοκρατικοί σχεδόν σίγουρα θα στερηθούν την πλειοψηφία στη Γερουσία και
μπορεί να μην την αποκτήσουν ούτε στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Οι προβλέψεις

Ωστόσο άλλοι πολιτικοί αναλυτές, όπως ο Τσάρλι Κουκ που μιλάει στη βρετανική
εφημερίδα «Ιντιπέντεντ», υποστηρίζουν πως στη μάχη για τη Βουλή, το μόνο
ερώτημα είναι πόσο μεγάλη θα είναι η νίκη των Δημοκρατικών. Για να κερδίσουν
την πλειοψηφία στο Σώμα αυτό, οι Δημοκρατικοί πρέπει να κερδίσουν τουλάχιστον
15 έδρες. «Υπολογίζω ότι οι Δημοκρατικοί θα κερδίσουν από 20 έως 35 έδρες,
αλλά υπάρχει πιθανότητα να κερδίσουν πολύ περισσότερες», τονίζει ο Κουκ. Στη
Γερουσία, όπου οι Δημοκρατικοί πρέπει να κερδίσουν 6 έδρες, η έκβαση είναι
πολύ δυσκολότερο να προβλεφθεί. Ενώ το κόμμα φαίνεται πεπεισμένο ότι θα
κερδίσει 3 έδρες, οι δημοσκοπήσεις σε άλλες Πολιτείες δείχνουν πως οι κούρσες
δυσκόλεψαν τις τελευταίες ημέρες για τους Δημοκρατικούς – κυρίως στη Μοντάνα,
όπου η επίσκεψη του προέδρου Μπους φαίνεται πως ενίσχυσε τον Ρεπουμπλικανό
γερουσιαστή Κόνραντ Μπερνς που διεκδικεί την επανεκλογή του και είναι τώρα
στήθος με στήθος με τον Δημοκρατικό αντίπαλό του. Το ίδιο και στο Ρόουντ
Άιλαντ, όπου ο μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός Λίνκολν Τσάφι έρχεται στήθος με
στήθος με τον Δημοκρατικό διεκδικητή της έδρας, Σέλντον Ουάιτχαουζ.

Τι θα γίνει αν χάσουν οι Ρεπουμπλικανοί;

Πόσο θα αλλάξει η εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών αν νικήσουν οι
Δημοκρατικοί; Δύο αναλυτές καταθέτουν την άποψή τους στο περιοδικό «Foreign
Policy».

Στίβεν Μ. Γουόλτ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ

«Η άμεση επιρροή του Κογκρέσου στην εξωτερική πολιτική είναι περιορισμένη.
Όποια νίκη των Δημοκρατικών θα είναι με μικρή διαφορά. Θα ήταν δυνατό ένα
Δημοκρατικό Κογκρέσο να σταματήσει τη χρηματοδότηση του πολέμου στο Ιράκ; Όχι.
Να αντιταχθεί στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, να ανάψει το πράσινο φως σε μια νέα
εμπορική συμφωνία ή να αναθεωρήσει τις αμερικανικές δεσμεύσεις στη Μέση
Ανατολή; Ασφαλώς όχι. Μην ξεχνάτε ότι ο νόμος του Μπους για τα βασανιστήρια
πέρασε με 253 ψήφους υπέρ και 168 κατά, στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Μην
περιμένετε λοιπόν νέα εξωτερική πολιτική μέχρι το 2009 (ίσως ούτε τότε). Στην
καλύτερη περίπτωση, ένα Δημοκρατικό Κογκρέσο θα ασκήσει ρόλο επιτηρητή και θα
ερευνά τα λάθη του Μπους ώστε να μαθαίνουμε από αυτά. Από μόνη της αυτή η
δουλειά είναι πλήρους απασχόλησης».

Νόρμαν Όρνσταϊν, αναλυτής στο Ινστιτούτο American Enterprise

«Δεν προβλέπεται σεισμός στην εξωτερική πολιτική αν οι Δημοκρατικοί αναλάβουν
τον έλεγχο σε ένα ή και στα δύο νομοθετικά σώματα του Κογκρέσου. Δύο πράγματα
θα αλλάξουν: θα γίνουν πολλές έρευνες για το Ιράκ, τα βασανιστήρια, τις
αποτυχίες των μυστικών υπηρεσιών και θα υπάρξουν εντονότερες αντιδράσεις για
τη χωρίς προηγούμενο ενδυνάμωση της εκτελεστικής εξουσίας. Σε όλα αυτά
αναμένεται σκληρή απάντηση από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο, διαμάχες,
ένταση και πολλά βέτο».