Πρωθυπουργός από τους Γαργαλιάνους!

Το 1969 ο μικρός Σταύρος Κωνσταντακόπουλος αποχαιρετούσε με δάκρυα στα
μάτια τους συμμαθητές του στους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας για το μεγάλο ταξίδι
στην Αυστραλία. Σήμερα, 37 χρόνια αργότερα, από το γραφείο του αναπληρωτή
πρωθυπουργού της Τασμανίας αναπολεί τη ζωή στο ελληνικό χωριό του.

«Δεν ανταλλάσσεται με τίποτα η χαλάρωση αλλά και η ασφάλεια που προσφέρει το χωριό μου», λέει ο κ. Σταύρος Κωνσταντακόπουλος – Στίβεν Κονς για τους Τασμανούς

«Δεν ανταλλάσσεται με τίποτα η χαλάρωση αλλά και η ασφάλεια που προσφέρει»,
λέει ο κ. Σταύρος Κωνσταντακόπουλος – Στίβεν Κονς για τους Τασμανούς – με τα
άψογα ελληνικά του στην πρώτη συνέντευξή του με τη νέα ιδιότητά του. Παράλληλα
αποκαλύπτει πως η Ελλάδα θα ήταν το ιδανικό μέρος για να μεγαλώσει τις δύο
κόρες του, τη 12χρονη Αναστασία και την 9χρονη Αγγελική.

Πριν από λίγες ημέρες η κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος Εργατικού
Κόμματος της Τασμανίας εξέλεξε για τη θέση του αντιπρόεδρου της κυβέρνησης τον
43χρονο Σταύρο Κωνσταντακόπουλο. Παράλληλα επικυρώθηκε η παρουσία του ως το
νούμερο δύο του κόμματός του.

Ο πατέρας του κ. Κωνσταντακόπουλου μετανάστευσε από το χωριό Χώρα της
Μεσσηνίας στη Μελβούρνη της Αυστραλίας το 1953. Οκτώ χρόνια αργότερα επέστρεψε
στην πατρίδα για να παντρευτεί τη γυναίκα του Αγγελική. Το 1962 η οικογένεια
Κωνσταντακόπουλου επέστρεψε και πάλι στη Μελβούρνη όπου και γεννήθηκε στις 17
Σεπτεμβρίου ο Σταύρος Κωνσταντακόπουλος.

Η οικογένειά του επέστρεψε στην Ελλάδα το 1967 όπου ο μικρός Σταύρος
παρακολούθησε μαθήματα στο Δημοτικό Σχολείο για δύο χρόνια και ακολούθησε και
πάλι η μετανάστευση στην Αυστραλία. «Χρόνια δύσκολα, έπρεπε να δουλέψω σκληρά
για να τελειώσω το σχολείο», αφηγείται ο νέος αναπληρωτής πρωθυπουργός της
έβδομης διοικητικής περιφέρειας της Αυστραλίας.

Το 1980 η οικογένεια Κωνσταντακόπουλου μετακόμισε στην Τασμανία, το νησί που
έχει το μισό μέγεθος της Ελλάδας και σήμα κατατεθέν τον Ταζ, το διάσημο
κινηματογραφικό καρτούν. Στο Πανεπιστήμιο του Χόμπαρτ της Τασμανίας ο κ.
Κωνσταντακόπουλος ολοκλήρωσε τις νομικές σπουδές του και ύστερα από μικρό
χρονικό διάστημα, κατά το οποίο επέστρεψε στη Μελβούρνη για να ολοκληρώσει την
πρακτική του στο επάγγελμα του δικηγόρου, γύρισε και πάλι στην Τασμανία. Μαζί
με τους γονείς του αρχικά ανοίγει στην πόλη Μπέρνι κατάστημα τροφίμων, το
οποίο εξελίσσεται σε πολύ πετυχημένη επιχείρηση, ακολουθώντας το πρότυπο
πολλών Ελλήνων που μετανάστευσαν στην Αυστραλία. Με έντονη παρουσία στα κοινά
δεν αργεί να εκλεγεί αρχικά δημοτικός σύμβουλος στο Μπέρνι και μετά δήμαρχος.
Ακολουθεί το 1998 η πρόταση του πρωθυπουργού της Τασμανίας Τζιμ Μπέικον να
βάλει υποψηφιότητα για βουλευτής με το Εργατικό Κόμμα. Η εκλογή του έρχεται με
συντριπτικό ποσοστό και ο Κωνσταντακόπουλος αρχίζει να ανεβαίνει σταθερά τα
σκαλοπάτια της κομματικής καταξίωσης.

«Κομμάτι της ζωής μου η Ελλάδα»

«Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΜΟΥ στη θέση αυτή αποτελεί ίσως την καλύτερη απόδειξη της
αντιμετώπισης που τυγχάνουν στην Αυστραλία οι μετανάστες», επισημαίνει ο κ.
Κωνσταντακόπουλος που προσθέτει πως ειδικά τα τελευταία 20 χρόνια έχει
βελτιωθεί κατά πολύ η κατάσταση. Εκτός του κ. Κωνσταντακόπουλου υπάρχει ένας
Ιταλός που έγινε πρωθυπουργός στη Νέα Νότια Ουαλία και ένας Λιβανέζος επίσης
πρωθυπουργός στην Πολιτεία Βικτόρια.

Αν και από τότε που έφυγε από τη χώρα επέστρεψε μόλις δύο φορές για διακοπές,
το 1986 και το 2004 λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Ελλάδα παραμένει
συνεχώς μέρος της ζωής του. «Με τη γυναίκα μου την Ευανθία μιλάμε ελληνικά στο
σπίτι, ενώ τη γλώσσα γνωρίζουν και οι κόρες μας. Πάντως θα ήθελα να μπορώ να
επισκέπτομαι συχνότερα την πατρίδα γιατί έχω πολλούς συγγενείς, τους οποίους
θέλω να συναντώ», λέει ο κ. Κωνσταντακόπουλος που αποφεύγει ευγενικά να
απαντήσει τι τον πληγώνει από την Ελλάδα. «Προτιμώ μέσα μου να κρατώ τα πολλά
ωραία που έχει».