Ν.Δ.: σε δύο βάρκες για τις ιδιωτικοποιήσεις

Ο υπουργός Οικονομίας θέλει να ιδιωτικοποιήσει τον ΟΤΕ, αλλά ο υπουργός
Μεταφορών κ. Μ. Λιάπης ακολουθεί ψυχρά και με απόσταση την πολιτική αυτή
απόφαση της κυβέρνησης.

Ο κ. Αλογοσκούφης θέλει επίσης να πουλήσει τη ΔΕΗ, αλλά διαφωνεί ο αρμόδιος
υπουργός Ανάπτυξης κ. Δ. Σιούφας. Ακόμη θέλει να βάλει στρατηγικό εταίρο στην
ΕΥΔΑΠ, αλλά συναντά την αντίδραση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά.

Είναι λοιπόν Αλογοσκούφης εναντίον όλων; Όχι ακριβώς. Οι ιδιωτικοποιήσεις, από
τα πιο φορτισμένα πολιτικά ζητήματα, είναι το πεδίο όπου κατ’ εξοχήν
εκδηλώνονται οι δύο τάσεις που υπάρχουν στην κυβέρνηση: της νεοφιλελεύθερης
γραμμής ή των μεταρρυθμίσεων και της λεγόμενης λαϊκής Δεξιάς ή της
μετριοπάθειας. Ο κ. Αλογοσκούφης πλασάρεται ως ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της
πρώτης τάσης και δεν διστάζει να υποστηρίξει ότι αν ήταν στο χέρι του, θα
πουλούσε όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις, με την έννοια ότι θα τοποθετούσε
ξένες εταιρείες στο τιμόνι τους, διατηρώντας όμως ένα πακέτο μετοχών και έναν
λόγο παραπάνω για το Δημόσιο, προκειμένου να προστατευθεί, αν χρειασθεί, το
δημόσιο συμφέρον. Στην ίδια γραμμή, όμως, υπάρχουν και άλλα στελέχη: Ο
υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Γ. Παπαθανασίου είναι ο πλέον προφανής θιασώτης των
δυνάμεων της αγοράς. Ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Π. Δούκας είναι κι αυτός στην
ίδια γραμμή κι ένα βήμα πιο μπροστά, καθώς η προϋπηρεσία του στην ελεύθερη
αγορά τού έχει προσδώσει το προφίλ του τραπεζίτη περισσότερο, παρά του
πολιτικού. Άλλωστε, η μόνιμη κόντρα του με τον υπουργό Μεταφορών για το θέμα
της Ολυμπιακής είναι χαρακτηριστική των διαφορετικών αντιλήψεών τους. Αλλά και
το όνομα του υπουργού Εργασίας κ. Σ. Τσιτουρίδη κυκλοφορεί στους κύκλους της
νεοφιλελεύθερης ομάδας της κυβέρνησης.

«Άμυνα». Στην άλλη όχθη, δεν είναι όλοι ίδιοι. Ο κ. Σουφλιάς, για
παράδειγμα, η ψυχρή σχέση του οποίου με τον κ. Αλογοσκούφη μετά δυσκολίας
κρύβεται, δεν είναι ακριβώς εκπρόσωπος αυτού που θα λέγαμε λαϊκή Δεξιά.
Περισσότερο είναι τοποθετημένος σε πιο «κεντρώα» πολιτικά γραμμή και μ’ αυτή
την έννοια, η αμφισβήτηση εκ μέρους του των νεοφιλελεύθερων τάσεων της
κυβέρνησης γίνεται «από τα αριστερά». Στο θέμα της ΕΥΔΑΠ πάντως, παρ’ ότι ο
ίδιος ως βασικός συγγραφέας του προγράμματος της Ν.Δ. για την οικονομία έχει
συνυπογράψει την πρόταση για «στρατηγική συνεργασία με μεγάλη εταιρεία, με
διεθνή εμπειρία», τώρα κάνει άμυνα.

Αντίθετα, ο κ. Σιούφας ανήκει μάλλον στην πιο συντηρητική γραμμή της
παραδοσιακής Δεξιάς και σίγουρα δεν θέλει να ανοίξει μέτωπα με τους
συνδικαλιστές της ΔΕΗ. Έτσι, για το θέμα της ιδιωτικοποίησής της, παραπέμπει
στο πρόγραμμα της Ν.Δ. που αναφέρει σαφώς ότι «το κράτος διατηρεί τη μετοχική
πλειοψηφία στην εταιρεία», την ίδια ώρα που ο κ. Αλογοσκούφης επεξεργάζεται
σενάρια για να ανατραπεί αυτή η γραμμή.

Με μισή καρδιά. Ο κ. Λιάπης εκπροσωπεί την παράδοση της λαϊκής Δεξιάς
και δεν φαίνεται να συμμερίζεται καθόλου τη μεταρρυθμιστική ορμή ορισμένων
συναδέλφων του. Στο θέμα του νόμου για τις ΔΕΚΟ, μάλιστα, σημείωσε και κάποια
νίκη στα σημεία, αφού στην πράξη οι πλέον τολμηρές του ρυθμίσεις δεν
εφαρμόσθηκαν. Στον ΟΤΕ, τώρα, εμφανίζεται συντονισμένος με το κυβερνητικό
πρόγραμμα που προβλέπει «μεταβίβαση του ποσοστού της συμμετοχής του κράτους»,
αλλά είναι σαφές ότι ακολουθεί με μισή καρδιά.

Θα ενταθεί η μάχη των… αταίριαστων τους επόμενους μήνες

Το παιχνίδι των δύο γραμμών της κυβέρνησης στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων – και
γενικότερα των μεταρρυθμίσεων – προβλέπεται ότι θα παιχθεί με ένταση τους
επόμενους μήνες, καθώς θα εκτυλίσσεται η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ,
αλλά και θα καθορίζεται το κυβερνητικό πρόγραμμα για την επόμενη τετραετία εν
όψει εκλογών.

Καθοριστική θα είναι βεβαίως η στάση του Πρωθυπουργού, ο οποίος αν και
υπερασπίζεται τη γραμμή των μεταρρυθμίσεων, στην πράξη την αποδυναμώνει όταν
οι πολιτικές σκοπιμότητες το επιβάλλουν (βλ. ΔΕΚΟ). Οι λεγόμενες
μεταρρυθμίσεις, άλλωστε, παραμένουν προς το παρόν σε μεγάλο βαθμό ο θεωρητικός
μόνο άξονας της κυβερνητικής πολιτικής, γιατί στην πράξη οι θιασώτες της δεν
έχουν να επιδείξουν ουσιαστικά κανένα αποτέλεσμα. Ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης
θεωρεί ότι το μεγαλύτερο βήμα που έγινε και στο οποίο ο ίδιος ρίσκαρε το
πολιτικό κύρος του ήταν η ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής, η οποία όμως είχε ήδη
δρομολογηθεί από το ΠΑΣΟΚ.

Μεγάλο ρίσκο για τον ΟΤΕ

Μεγάλο θα είναι το ρίσκο στην περίπτωση ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ, καθώς – αν
προχωρήσει – το κράτος θα χάσει για πρώτη φορά τον έλεγχο σ’ έναν τομέα
ζωτικής σημασίας, όπως οι τηλεπικοινωνίες. Τα σχέδια προβλέπουν ότι το ποσοστό
του κράτους μπορεί να μειωθεί στο 10% (από 38% σήμερα), δίνοντας ένα γενναίο
μερίδιο στον ξένο εταίρο, που ο υπουργός Οικονομίας θεωρεί απαραίτητο για να
επιβληθούν οι τεχνολογικές και στρατηγικές αλλαγές, τις οποίες χρειάζεται ο
οργανισμός. Ακόμη, όμως, και ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης διατηρεί επιφυλάξεις
για το αν το εγχείρημα θα ευοδωθεί. Χαρακτηριστικά διαμηνύει πως θα κινηθεί
πολύ προσεκτικά και πως θα πουλήσει μόνο σε σοβαρό ξένο τηλεπικοινωνιακό
οργανισμό.

ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ παραπέμπονται για την ερχόμενη τετραετία και θα έχει ενδιαφέρον
ποια γραμμή θα επικρατήσει τελικά στο πρόγραμμα της Ν.Δ.