Μόνο μία κατάθεση από τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης

Ειρήνη Πανταζή – Μελίστα. Η αντεισαγγελέας Εφετών που προτείνει νέο τρόπο αντιμετώπισης των ανηλίκων

«ΟΙ ΑΝΗΛΙΚΟΙ, κυρίως όταν πρόκειται για θύματα σεξουαλικής κακοποίησης,
όπως συνέβη πρόσφατα με τη 16χρονη μαθήτρια στην Εύβοια, πρέπει να εξετάζονται
μία και μοναδική φορά από εξειδικευμένο ανακριτικό υπάλληλο με την υποστήριξη
παιδοψυχολόγου. Η κατάθεση του παιδιού πρέπει να βιντεοσκοπείται, ώστε να μην
είναι ανάγκη να παρίσταται το θύμα στο δικαστήριο και να μην υποχρεώνεται να
περιγράψει ξανά όσα έζησε».

Η θέση αυτή για τον τρόπο εξέτασης των ανηλίκων που διατυπώνει μιλώντας στα
«ΝΕΑ», η πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών, αντεισαγγελέας
Εφετών Ειρήνη Πανταζή – Μελίστα, θα αποτελέσει και έναν από τους βασικούς
άξονες της σημερινής ημερίδας με θέμα «Ιδιαιτερότητες της εξέτασης ανήλικων
θυμάτων και παραβατών. Συνεργασία και συντονισμός των φορέων για την προστασία
των ανηλίκων».

Η εισαγγελική λειτουργός με βάση τα δύο αυτά πρόσφατα περιστατικά που
βρίσκονται στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων (υπόθεση Άλεξ και βιασμού
16χρονης) επισημαίνει ότι: «Είδαμε να γίνεται μία κακοποίηση των παιδιών, μέσω
των πολλαπλών εξετάσεών τους από διάφορους φορείς και μάλιστα αναρμοδίους. Μία
τέτοια αντιμετώπιση επιφέρει στο παιδί σύγχυση, με αποτέλεσμα να
ανακατασκευάζει τις αρχικές του καταθέσεις, αλλά και να αυτοενοχοποιείται.
Κατά την άποψή μου ιδιαίτερα το παιδί, θύμα σεξουαλικής κακοποίησης, πρέπει να
εξετάζεται μία και μόνο φορά.

Η κατάθεσή του, η οποία θα έχει βιντεοσκοπηθεί, θα διαβάζεται στο δικαστήριο
και μόνο αν συντρέχει εξαιρετική ανάγκη, ένας από τους δικαστές να
επισκέπτεται το παιδί στο σπίτι του και να το εξετάζει».

Έλλειψη πόρων

Η ίδια θεωρεί πάντως, ότι το μεγαλύτερο «αγκάθι» για την επίτευξη των σκοπών
της Εταιρείας Προστασίας – πρόληψη και αντιμετώπιση της παραβατικότητας των
ανηλίκων – είναι η έλλειψη οικονομικών πόρων και εξειδικευμένου προσωπικού.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η «Στέγη των Ανηλίκων», που λειτουργεί
στον Περισσό και φιλοξενεί αυτή την εποχή 10 ανήλικα αγόρια, ηλικίας από 8 έως
12 ετών, που είναι εγκαταλελειμμένα ή δεν έχουν τη δυνατότητα να μεγαλώσουν σε
ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον.

«Η Εταιρεία λειτουργεί με μόνο τρεις κοινωνικούς λειτουργούς, εκ των οποίων η
μία έχει αποσπαστεί στη “Στέγη”, ενώ έχουμε παντελή έλλειψη ψυχολόγων. Γι’
αυτό προσπαθούμε να ενημερώσουμε τον κόσμο και να ευαισθητοποιήσουμε όσους
μπορούμε, ώστε εθελοντικά να προσφέρουν την εργασία τους. Η μεγαλύτερη αγωνία
των παιδιών που μένουν στη “Στέγη” είναι να μην τα ξεχνάμε. Κάθε φορά που
φεύγω από εκεί, με ρωτούν το ίδιο πράγμα: “Άραγε θα ξανάρθετε;”. Έχουν ανάγκη
από ανθρώπους που δεν θα πάνε μία φορά και μετά θα τα ξεχάσουν. Για όλα αυτά
τα παιδιά, εμείς είμαστε η οικογένειά τους».