[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΓΑΜΕ εμείς. Οι ίδιοι ήθελαν να αποκαλούνται συλλειτουργοί της
Δικαιοσύνης. Δικαστές και δικηγόροι. Και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου ο
αλληλοσεβασμός βοηθούσε στη σωστή διεκπεραίωση υποθέσεων. Αν πάμε μάλιστα στο
άλλο άκρο, στις υπόγειες διαδρομές της παραδικαιοσύνης, οι αποδείξεις για τη
μεταξύ τους αλληλεγγύη γίνονται ακόμη πιο απτές. Είτε πρόκειται για καλό είτε
για κακό, θέλουν – δεν θέλουν, συμπορεύονται. Τι έπαθαν ξαφνικά και
αλληλοαποκηρύσσονται; Οι δικαστές θέλουν τη Δικαιοσύνη στεγανή, λένε οι
δικηγόροι. Οι δικηγόροι θέλουν τη Δικαιοσύνη υπό κηδεμονία, απαντούν οι
δικαστές. Θυμίζουν πρώην εραστές που κάθονται μαζί στο εδώλιο, κατηγορούμενοι
για ένα έγκλημα που διέπραξαν από κοινού. Η σύλληψη σηματοδοτεί πάντοτε το
τέλος του ειδυλλίου και η συνήθης υπερασπιστική γραμμή επιβάλλει να τα ρίχνει
ο ένας στον άλλο, μήπως και σωθεί. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτή η τακτική
ουδέποτε δικαιώνεται από το αποτέλεσμα, παρ’όλα αυτά μονίμως ακολουθείται. Ο
παραλληλισμός δεν είναι ατυχής. Δικαστικοί λειτουργοί και δικηγόροι πέρασαν
πρόσφατα μεγάλη κρίση, της οποίας τις συνέπειες θα βιώνουν επί μακρόν. Οι
αποκαλύψεις για τις έκνομες δραστηριότητες κάποιων μερών του Σώματος ανάγκασε
και τους δύο κλάδους να υποβληθούν σε κάθαρση και να τιμωρήσουν τα… άτακτα
παιδιά τους. Ως δημόσιοι λειτουργοί οι δικαστικοί, είναι αλήθεια ότι δέχθηκαν
περισσότερα πυρά από τους δικηγόρους, που αντιμετωπίστηκαν από το κοινωνικό
σύνολο ως ελεύθεροι επαγγελματίες οι οποίοι λειτουργούν με τους κανόνες της
αγοράς. Αναλόγως λοιπόν προς τις απαιτήσεις του κοινού περί δικαίου
αισθήματος, ο κάθε χώρος πορεύθηκε προς την αυτοκάθαρση. Μόνο που δεν
προσπάθησαν καν, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, να ανταποκριθούν στο ελάχιστο, στις
αξιώσεις των πολιτών για την απόλυτη εξυγίανση. Και τώρα παλεύουν ο ένας με
τον άλλον. Όχι για να προλάβουν το επόμενο έγκλημα, αλλά για να αποφύγουν την
καταδίκη. Αντιπαρέρχονται το γεγονός ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι προσωπική
υπόθεση. Και αν, όπως οι ίδιοι οι δικαστές ομολογούν, τα δεινά προκλήθηκαν από
την ελλιπή επιθεώρησή τους, ας δεχθούν χωρίς φόβο και προκαταλήψεις την
ενίσχυση του θεσμού. Έστω και με τη συμμετοχή ενός πρώην εραστή…