Πρόσωπα Οι «δυσλειτουργικοί» Ουίνδσορ

Στο «Η βασίλισσα κι εγώ», η Σου Τάουνσεντ είχε στείλει τη βρετανική
βασιλική οικογένεια στην εξορία. Στο νέο της βιβλίο, με τίτλο «Βασίλισσα
Καμίλα», παρακολουθεί τη ζωή των εξορίστων.

Σου Τάουνσεντ: «Είμαι κατάπληκτη που η μοναρχία εξακολουθεί να υπάρχει»

Η «Βασίλισσα Καμίλα» κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα και, σύμφωνα με τους
κριτικούς, δείχνει πως η Σου Τάουνσεντ, στα 60 της και με σοβαρά προβλήματα
υγείας λόγω του διαβήτη, βρίσκεται σε θαυμάσια συγγραφική φόρμα. Σατιρίζει
θαυμάσια τον δυσλειτουργικό και χαοτικό Οίκο των Ουίνδσορ, περιγράφοντας τη
ζωή της βασίλισσας Ελισάβετ και των παιδιών της σε μια άθλια δημοτική
πολυκατοικία, στην οποία τους έχει εξορίσει ως κοινωνικά απροσάρμοστους το νέο
δημοκρατικό καθεστώς της Βρετανίας. Η βασίλισσα παρηγορείται από τα
πολυαγαπημένα σκυλιά της και έχει τον σύζυγό της, τον πρίγκιπα Φίλιππο, σε
οίκο ευγηρίας. Ο Κάρολος γκρινιάζει και μιλάει στα… οργανικά λαχανικά του,
αλλά απολαμβάνει μια έντονη ερωτική ζωή με τη σύζυγό του, την Καμίλα. Με τον
Κάρολο και την Καμίλα, η Τάουνσεντ είναι τρυφερή. «Είναι ένας πραγματικός
έρωτας», λέει. «Ταιριάζουν ο ένας στον άλλο. Το πρόβλημα με τον Κάρολο και την
Νταϊάνα ήταν πως και οι δυο τους ήταν νευρωτικοί και είχαν περάσει άθλια
παιδική ηλικία».

Οι δημοκρατικές πεποιθήσεις της Τάουνσεντ είναι πολύ γνωστές από τη δεκαετία
του 1980, όταν έγινε διάσημη αφηγούμενη τη ζωή ενός εγωκεντρικού εφήβου στο
«Μυστικό Ημερολόγιο του Άντριαν Μολ, ηλικίας 13 και Ύ» (το βιβλίο αυτό και οι
έξι συνέχειές του πούλησαν πάνω από 11 εκατ. αντίτυπα και μεταφράσθηκαν σε 43
γλώσσες). «Είμαι κατάπληκτη που η μοναρχία εξακολουθεί να υπάρχει», λέει η
συγγραφέας. «Αισθάνομαι συμπάθεια για τη βασιλική οικογένεια ως πρόσωπα, αλλά
δεν μπορώ να ανεχθώ τον θεσμό. Πιστεύω ότι είναι απάνθρωπος, είναι απάνθρωπο
να βάζεις ανθρώπους να δίνουν παραστάσεις σαν μαριονέτες με στολή. Είναι
αναγκασμένοι να ζουν μέσα σ’ ένα ψέμα για το πόσο εξαιρετικοί είναι. Μέσα τους
πρέπει σίγουρα να ξέρουν πως δεν είναι οι λαμπροί, υπέροχοι άνθρωποι, που θα
τους άξιζε να ξεχωρίσουν».

Το τελευταίο βιβλίο της γράφτηκε τον περασμένο χειμώνα στη Μαγιόρκα – 1.000
λέξεις την ημέρα, τις οποίες υπαγόρευε στον σύζυγό της, αφού από το 2001 είναι
τυφλή εξ αιτίας του διαβήτη.

Δεν μπορεί να βγει από το σπίτι της χωρίς αναπηρική καρέκλα και σύντομα
αρχίζει αιμοκάθαρση. Σύμφωνα με τους «Σάντεϊ Τάιμς», το εντυπωσιακό με την
Τάουνσεντ είναι το πόσο πολύ γελάς με τα κείμενα μιας γυναίκας που έχει τόσα
για να γκρινιάξει, πόσο έντονα παραμένει προσηλωμένη στον έξω κόσμο όταν το
παράθυρό της σ’ αυτόν έχει κλείσει. «Οι θεοί δίνουν και οι θεοί παίρνουν»,
λέει για την ασθένειά της. «Είναι οκέι, έχω πια συνηθίσει. Εννοώ, τα σημαντικά
είναι η αγάπη και η οικογένεια, και εγώ αυτά τα έχω».