«Παρωχημένο μοντέλο» οι παρελάσεις

«Η παρέλαση δεν πρέπει να γίνεται με τόσο στυλιζαρισμένο τρόπο. Θα
μπορούσαν να περνάνε τα παιδιά με τα μαντιλάκια τους χωρίς να βρίσκονται σε
παράταξη και να χαιρετάνε».

Ο κ. Αντώνης Γκιούλης, πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων Χίου, πιστεύει επίσης
ότι ο τρόπος με τον οποίο γίνονται οι μαθητικές παρελάσεις είναι παρωχημένος.
«Δεν νομίζω ότι το εν-δυο βοηθάει τους μαθητές να συνειδητοποιήσουν την
ιστορική μνήμη της χώρας μας. Αυτό μπορεί να γίνει κάλλιστα με τα μαθήματα και
τους εορτασμούς, η παρέλαση μάλλον γίνεται για λόγους θεαθήναι. Σήμερα οι
μαθητικές παρελάσεις παραπέμπουν σε στρατιωτικοποιημένο μοντέλο».

Δεν είναι ο μόνος εκπαιδευτικός που πιστεύει ότι κάτι πρέπει να αλλάξει με τις
παρελάσεις. Με ανακοίνωσή τους χθες δάσκαλοι και καθηγητές από την Πρωτοβουλία
Εκπαιδευτικών της Αχαΐας ζητούν «να αρχίσει μια οργανωμένη συζήτηση για τον
επαναπροσδιορισμό του ρόλου των παρελάσεων» και να εξεταστεί κατά πόσον αυτές
εξυπηρετούν την καλλιέργεια της ιστορικής μνήμης, αν δημιουργούν διακρίσεις
ανάμεσα στους μαθητές, αν πρέπει να έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα και πώς
διαπλέκονται με τις πιο συντηρητικές πολιτικές εκφράσεις και νοοτροπίες της
εθνικοφροσύνης.

Καμιά ουσία

«Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που κάνει εορτασμούς με μαθητικές
παρελάσεις. Δεν έχει καμία ουσία και κανένα περιεχόμενο αυτή η διαδικασία, δεν
βοηθάει τον μαθητή να συνειδητοποιήσει το ιστορικό γεγονός, ενώ ταυτόχρονα
προωθεί μια λογική μιλιταρισμού στα σχολεία. Η παρέλαση έρχεται από άλλες
εποχές, στη σημερινή κοινωνία δεν έχει να πει τίποτα», λέει ο κ. Δημήτρης
Μαριόλης, δάσκαλος στο 124ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών.

«Είναι αλήθεια ότι το θεσμικό πλαίσιο που καθιέρωσε τις παρελάσεις έλκει την
καταγωγή του από τη δικτατορία του Μεταξά, πριν από 70 χρόνια. Ως εκ τούτου,
μπορεί να θεωρηθεί αναχρονιστικό φαινόμενο αν συγκρίνει κανείς την παρέλαση με
αντίστοιχα φαινόμενα που συμβαίνουν στις χώρες της Δύσης», επισημαίνει ο κ.
Θανάσης Τσιριγώτης, καθηγητής σε σχολείο για παιδιά με κινητικά προβλήματα.
«Υπάρχουν σοβαρότατα ζητήματα και ως προς την τάξη των μαθητικών παρελάσεων,
δηλαδή ότι αποκλείονται μαθητές με βάση τα φυσικά τους προσόντα και γίνεται
μία διάταξη του μαθητικού πληθυσμού με βάση κάποια σωματικά πρότυπα. Αυτό
είναι λάθος. Φυσικά, υπάρχει και η βαθμολογία. Όταν κρατάει τη σημαία ο
καλύτερος μαθητής του σχολείου, ε, αυτό δίνει ένα στοιχείο… πρωταθλητισμού
στη μαθητική παρέλαση».

Προκαλούν τριβές ανάμεσα σε γονείς και δασκάλους

ΟΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ, εκτός από τον αδικαιολόγητο ανταγωνισμό μεταξύ των
μαθητών, προκαλούν τριβές ανάμεσα σε δασκάλους και γονείς σύμφωνα με τον
δάσκαλο κ. Δημήτρη Μαριολή. «Έχουν υπάρξει μέχρι και καταγγελίες γονέων
εναντίον δασκάλων για τους βαθμούς που πήραν τα παιδιά τους με αποτέλεσμα να
μη σηκώσουν τελικά εκείνα τη σημαία. Υπάρχει ασφυκτική πίεση στους δασκάλους
από τους γονείς για τη βαθμολογία που βάζουν στα παιδιά και ο κύριος λόγος
είναι η παρέλαση. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ιστορική μνήμη… Είναι
απλώς μια διαδικασία κοινωνικής καταξίωσης για τους γονείς που θα πουν “το
δικό μου παιδί σήκωσε τη σημαία”», αναφέρει ο κ. Μαριόλης.

Να γίνουν συζητήσεις

«Πρέπει να υπάρξουν συζητήσεις σε βάθος χρόνου για τις παρελάσεις, εκτιμώ όμως
ότι υπό τις σημερινές συνθήκες η ματαίωση, και μάλιστα με βίαιο τρόπο χωρίς να
έχει προηγηθεί μια μεγάλη συζήτηση μεταξύ των εκπαιδευτικών, των γονέων, των
μαθητών και των τοπικών κοινοτήτων, θα είχε μάλλον αρνητικά αποτελέσματα.
Ωστόσο, θα μπορούσε η σημαία να δίνεται σε κάποιο μαθητή κατόπιν συνεννόησεως
της εκπαιδευτικής και της μαθητικής κοινότητας, όχι με βάση τη βαθμολογία. Να
υπάρξει ένα είδος μεγαλύτερης εσωτερικής αυτοδιαχείρισης και μεγαλύτερης
αυθορμησίας των μαθητών, έτσι ώστε να βγαίνει περισσότερο ο εαυτός τους στη
μαθητική παρέλαση και όχι μια τυποποιημένη, στεγνή και προγραμματισμένη εκ των
προτέρων εκδήλωση», λέει ο κ. Τσιριγώτης.