Τυλίγουν για… δώρο τον ΟΤΕ

Με βήμα ταχύ προωθεί η κυβέρνηση την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ, το 2007,
καθιστώντας σαφές τι εννοεί όταν μιλά για «μεταρρυθμίσεις», πέρα από τις
ασήμαντες διαχειριστικού χαρακτήρα πρωτοβουλίες της, στις οποίες έχει αναλωθεί
σε μεγάλο βαθμό ώς τώρα στη θητεία της.

Η κυβέρνηση προτιμά να διατηρεί ανάξιες κομματικές διοικήσεις σε πολλές ΔΕΚΟ και να ρίχνει το βάρος της στην ιδιωτικοποίηση των «φιλέτων» του Δημοσίου, όπως ο ΟΤΕ

Ο ΟΤΕ λοιπόν παίρνει τον δρόμο της απεξάρτησης από το Δημόσιο και η κυβέρνηση
αισθάνεται πως έχει πάρει το πράσινο φως, από το αποτέλεσμα των εκλογών, να
ξεδιπλώσει τη νεοφιλελεύθερη γραμμή της. Μάλιστα, τα πιο «μεταρρυθμιστικά»,
όπως αυτοαποκαλούνται, στελέχη της, με χαρακτηριστικότερο εκπρόσωπο τον
υπουργό Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφη, έχουν ήδη χαράξει γραμμή και για την
ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ – αλλά μετά τις εθνικές εκλογές. Ο υπουργός Ανάπτυξης
κ. Δ. Σιούφας δεν θέλει προς το παρόν ούτε λέξη να ακούσει γι’ αυτό.

Το χρονοδιάγραμμα για την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ είναι σφιχτό. Σε περίπου έναν
μήνα θα έχει τοποθετηθεί ο σύμβουλος και ήδη σφάζονται όλοι οι μεγάλοι ξένοι
τραπεζίτες στην ποδιά του κ. Αλογοσκούφη για να πάρουν τη δουλειά, που θα
μοιραστεί μεταξύ δύο ξένων και μιας ελληνικής τράπεζας. Παράλληλα, ώς το τέλος
του χρόνου θα προωθηθεί η αλλαγή του Κανονισμού Προσωπικού του ΟΤΕ, ώστε να
γίνει πιο «ιδιωτικοοικονομικός» και άρα ελκυστικός για τον ξένο επενδυτή. Ο
ξένος μάνατζερ που θα έλθει, θα θέλει – πιστεύει η κυβέρνηση – να έχει
ελεύθερα τα χέρια του να προσλαμβάνει στελέχη από τον ιδιωτικό τομέα και να
μετακινεί το προσωπικό του ΟΤΕ, ανάλογα με τις ανάγκες του. Στην κατεύθυνση
αυτή εξετάζεται εναλλακτικά είτε η υιοθέτηση από τον ΟΤΕ του Κανονισμού της
Cosmote, είτε η υιοθέτηση ενός άλλου, σίγουρα πιο «ευέλικτου» από τον
σημερινό, Κανονισμού. Οι εργαζόμενοι δεν θα είναι, βεβαίως, καθόλου ευτυχείς
με μια τέτοια εξέλιξη, αλλά η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει
και ο νόμος που ψήφισε για τις ΔΕΚΟ της δίνει το δικαίωμα να επιβάλει τον νέο
Κανονισμό με νόμο.

ΟΤΕ και Cosmote θα περάσουν μαζί στα χέρια του ξένου μάνατζερ, που θα βρεθεί
έτσι με μια μεγάλη προίκα στα χέρια. Θα προηγηθεί, βεβαίως, νομοθετική ρύθμιση
για να αρθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του Οργανισμού (που επιβάλλει κατώτατο όριο
κρατικών μετοχών 33%) και να μπορέσει έτσι να πουλήσει η κυβέρνηση ένα ικανό
ποσοστό στον ξένο μάνατζερ (από το 38% που έχει σήμερα).

Το ερώτημα, όμως, είναι γιατί θα έπρεπε ο ΟΤΕ να πάψει να είναι δημόσια
επιχείρηση και να διοικείται από ξένους, έστω κι αν – όπως λένε κυβερνητικά
στελέχη – θα ληφθεί μέριμνα για να διασφαλισθούν ζωτικά εθνικά συμφέροντα.
Στην Ευρώπη εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί κρατικοί τηλεπικοινωνιακοί
οργανισμοί (άλλωστε οι δυο από τους τρεις ενδιαφερόμενους, με εξαίρεση την
Telefonica, είναι κρατικοί). Αλλά και στην Ελλάδα έχουμε παραδείγματα, όπου
δημόσιες επιχειρήσεις υπό κατάλληλη διοίκηση ξέφυγαν από τον ιστό της
αδράνειας που συνήθως χαρακτηρίζει το Δημόσιο. Παράδειγμα, η Εθνική Τράπεζα
υπό τη διοίκηση Καρατζά. Η κυβέρνηση, όμως, προτιμά να διατηρεί ανάξιες,
κομματικές διοικήσεις σε πολλές ΔΕΚΟ και να ρίχνει το βάρος της στην
ιδιωτικοποίηση των «φιλέτων» του Δημοσίου.

Παίρνει σειρά η ΔΕΗ για ιδιωτικοποίηση

Οι τηλεπικοινωνίες, όπως και η ενέργεια και οι τράπεζες, είναι τομείς στους
οποίους το κράτος δικαιολογείται – αν δεν επιβάλλεται – να έχει ρόλο. Είναι
μια θέση την οποία φαίνεται πως υιοθετεί το κόμμα της αξιωματικής
αντιπολίτευσης, αν και ακόμη το ΠΑΣΟΚ δεν έχει σαφώς ξεκαθαρίσει πώς
οριοθετείται στα μεγάλα θέματα όπως αυτό. Μέχρι στιγμής έχει υιοθετήσει
στάσεις που δύσκολα αποκρυπτογραφούνται, ερχόμενο συχνά σε κόντρα ακόμη και με
πρακτικές της δικής του διακυβέρνησης, όπως στην περίπτωση της Εμπορικής. Με
αυτό τον τρόπο, χωρίς επιχειρηματολογία και συγκεκριμένο πυρήνα θέσεων
οικονομικής πολιτικής, διευκολύνει την επικράτηση του νεοδημοκρατικού
νεοφιλελευθερισμού.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. είναι ξεκάθαρη ως προς αυτό: δεν την ενδιαφέρει να
βελτιώσει το Δημόσιο, αλλά να το μειώσει και να δώσει πεδίο δράσης στον
ιδιωτικό τομέα. Στο επόμενο κυβερνητικό πρόγραμμα της Ν.Δ. θα υπάρχει
πιθανότατα η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Η τωρινή συμμαχία της με την αμερικανική
Contour θεωρείται άνευ σημασίας από αυτούς που δρομολογούν τα μεσοπρόθεσμα
σχέδια της ιδιωτικοποίησης. Η Contour, λένε, είναι απλώς για να συνεισφέρει
κεφάλαια για συγκεκριμένα έργα. Όταν έρθει η ώρα της ιδιωτικοποίησης θα μιλάμε
για μια συμμαχία με μεγάλη εταιρεία του τομέα της ενέργειας, κατά προτίμηση
ευρωπαϊκή, και όχι απλώς ένα fund, όπως η Contour και μάλιστα αμερικάνικο.

Άρα, τα σχέδια είναι συγκεκριμένα. Άλλωστε εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο
μιλάνε για τη ΔΕΗ στην αρμόδια Γραμματεία Αποκρατικοποιήσεων, περιμένοντας
απλώς να τους δοθεί το σήμα της πολιτικής απόφασης.

3 Ευρωπαίοι μνηστήρες

Όσο για το ποιος θα είναι ο νέος ιδιοκτήτης τού μέχρι σήμερα κρατικού
τηλεπικοινωνιακού μας οργανισμού, μνηστήρες φαίνεται πως υπάρχουν τρεις μέχρι
σήμερα. Οι δύο γνωστοί – η ισπανική Telefonica και η γερμανική Deutsche
Telekom – και ένας νέος, η αυστριακή Telekom Austrian. Για λογαριασμό της
τελευταίας εξεδήλωσε ενδιαφέρον στον κ. Αλογοσκούφη, στο περιθώριο του ECOFIN
της προπερασμένης εβδομάδας, ο Αυστριακός ομόλογός του κ. Γκράσερ. Και οι
τρεις ταιριάζουν στο προφίλ που θέλει η κυβέρνηση για τον νέο εταίρο του ΟΤΕ.
Είναι ξένες, ευρωπαϊκές και κατά τεκμήριο αξιόπιστες εταιρείες. Αυτό φυσικά
δεν προεξοφλεί την επιτυχία του εγχειρήματος. Ο ίδιος ο κ. Αλογοσκούφης λέει
ότι αν το ενδιαφέρον που θα εκδηλωθεί δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις της
κυβέρνησης, δεν θα διστάσει να αναστείλει την ιδιωτικοποίηση. «Δεν θα πουλήσω
καουμπόικα» λέει χαρακτηριστικά.