«Έφαγα ξύλο» για τους κουμπάρους!

Σε ξυλοδαρμό και ψυχολογική πίεση που υπέστη από τους αστυνομικούς αποδίδει
τώρα την προανακριτική ομολογία του για την υπόθεση εκβιασμού της ΜΕΒΓΑΛ, με
τη μίζα των 2,4 εκατομμυρίων ευρώ, ο προφυλακισμένος έμπορος σιτηρών Κώστας
Κωνσταντινίδης.

Απολογούμενος ο Κ. Κωνσταντινίδης (φωτογραφία δεξιά) στον ανακριτή αναφέρει χαρακτηριστικά ότι: «Ο Π. Παπαδάκης (πρόεδρος της ΜΕΒΓΑΛ – φωτογραφία αριστερά) μετά τη συνάντησή μας με ρώτησε “όλα αυτά εσύ θα τα κάνεις φιλικά; Για τον κόπο σου τι θέλεις;”. Απάντησα ότι εγώ δεν ζητούσα χρήματα. Ο Παπαδάκης επέμεινε. Και υπολόγισε μόνος του το ποσό των 2,4 εκατ. ευρώ»…

Ο κατηγορούμενος, ο οποίος ουσιαστικά έχει ανακαλέσει όσα περιέχονται στις
καταθέσεις που έδωσε αμέσως μετά τη σύλληψή του στην αστυνομία, απολογούμενος
ενώπιον του ανακριτή δίνει τη δική του εκδοχή για τον τρόπο που εξαναγκάστηκε,
όπως υποστηρίζει, να ομολογήσει: «Το περιεχόμενο της κατάθεσής μου είναι
αποτέλεσμα ψυχολογικής πίεσης και ξυλοδαρμού μου από τους αστυνομικούς. Την
απολογία μου την υπαγόρευσε ο αστυνομικός διευθυντής, ο οποίος με χτύπησε, μου
είπε ότι δεν χρειαζόμουν δικηγόρο».

Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι ο Κώστας Κωνσταντινίδης αμέσως μετά την
αποκάλυψη της υπόθεσης, στις 11 Σεπτεμβρίου 2006, είχε δώσει τρεις καταθέσεις
στις οποίες με λεπτομέρειες περιγράφει τον ακριβή ρόλο του κουμπάρου του και
πρώην γενικού διευθυντή της Επιτροπής Ανταγωνισμού Παναγιώτη Αδαμόπουλου αλλά
και του εκτελωνιστή Πανάγου Αναγνωστόπουλου.

Μέσω τζίρου

Ο κατηγορούμενος στην προσπάθειά του μάλιστα να δικαιολογήσει το «δώρο» των
2,4 εκατομμυρίων ευρώ – όπως «βαφτίζει» ο ίδιος τη μίζα – υποστηρίζει ότι ο
πρόεδρος της ΜΕΒΓΑΛ Πέτρος Παπαδάκης γνωρίζοντας τον τζίρο της εταιρείας του
κατάφερε να… μαντέψει από μόνος του το ύψος του επαπειλούμενου προστίμου
προσδιορίζοντας και τα χρήματα που θα έδινε στον Κώστα Κωνσταντινίδη και στους
συγκατηγορουμένους του για τη βοήθεια που θα προσέφεραν στη γαλακτοβιομηχανία
με την υπαγωγή της στο πρόγραμμα επιείκειας.

Απολογούμενος στον ανακριτή αναφέρει χαρακτηριστικά ότι: «Ο Π. Παπαδάκης μετά
τη συνάντησή μας με ρώτησε “όλα αυτά εσύ θα τα κάνεις φιλικά; Για τον κόπο σου
τι θέλεις;”. Απάντησα ότι εγώ δεν ζητούσα χρήματα. Ο Παπαδάκης επέμεινε. Με
ρώτησε πώς υπολογίζεται το πρόστιμο. Εγώ του είπα ότι το πρόστιμο θα ήταν από
μηδέν ώς δέκα τοις εκατό επί του τζίρου του τελευταίου έτους της εταιρείας.
Και μόνος του υπολόγισε το ύψος του προστίμου σε 25.000.000 ευρώ, βάσει του
τελευταίου ετήσιου τζίρου, που όπως ο ίδιος είπε ανερχόταν σε 240.000.000 με
250.000.000 ευρώ».

«Εκείνη τη στιγμή μου φάνηκε υπερβολικό το ποσό που μου προσέφεραν και πίστευα
ότι με κορόιδευαν και δεν θα μου τα κατέβαλλαν ποτέ. Εκ των υστέρων όμως
σκέφτηκα ότι μπορεί και να τα έδιναν, αναλογιζόμενος το κέρδος που θα είχαν
αφενός από την πλήρη απαλλαγή τους από το πρόστιμο, αφετέρου από τη ζημία που
θα προκαλούσαν, κυρίως στη ΔΕΛΤΑ, καθώς υπολόγιζαν το πρόστιμο γι’ αυτήν στο
ύψος των 90.000.000 ευρώ και ότι εξαιτίας αυτού δεν θα μπορούσε να εξαγοράσει
τη ΜΕΒΓΑΛ. Εγώ το αποδέχτηκα γιατί δεν είχα τίποτα να χάσω»…