«Γιατί φοβούνται ακόμη τη σφαγή στην Τιενανμέν;»

Νομίζω πως οι κριτικοί στη Δύση δεν έχουν καταλάβει το νόημα της ταινίας. Εστιάζουν στην Τιενανμέν και στις ερωτικές σκηνές. Αυτό είναι ένα μέρος της ιστορίας. Είναι το ταξίδι ψυχής μιας Κινέζας διανοούμενης», λέει ο Λου Γε για την απαγορευμένη ταινία του (στη φωτογραφία με τη Ζανγκ Ζιγί)

Με το παράδειγμά του επικρίνει και αψηφά τους κινεζικούς νόμους για τη
λογοκρισία ο -απαγορευμένος- κινηματογραφιστής Λου Γε. Σκοπεύει μάλιστα να
ταξιδέψει την ταινία του «Θερινό παλάτι» σε όσα διεθνή φεστιβάλ μπορεί.

Ο Λου Γε απαγορεύεται να γυρίσει ταινίες στην Κίνα για τα επόμενα πέντε
χρόνια, επειδή παρουσίασε την επική ερωτική του ιστορία «Θερινό παλάτι» στο
Φεστιβάλ των Καννών χωρίς κυβερνητική άδεια. Ωστόσο, εξακολουθεί να αφηψά τους
λογοκριτές, παρουσιάζοντας την ταινία σε όλο τον κόσμο. Ήδη την έχει προβάλει
στο Τορόντο, ενώ αναμένεται να παρουσιαστεί ακόμα στο Φεστιβάλ του Πουσάν της
Νότιας Κορέας, στο Φεστιβάλ του Σικάγου και σε Φεστιβάλ της Νότιας Γερμανίας.
Όπως δηλώνει, μάλιστα, αυτό που συμβαίνει «είναι για γέλια. Το να συμμετέχεις
σε κινηματογραφικά φεστιβάλ είναι βασικό δικαίωμα κάθε καλλιτέχνη».

Όταν ο Κινέζος σκηνοθέτης έμαθε την απόφαση του Γραφείου Κινηματογράφου της
Κίνας η οποία του απαγόρευε να γυρίζει ταινίες στη χώρα του για να τον
τιμωρήσει που έδειξε την ταινία του στις Κάννες, δεν μπορούσε να αποφύγει ένα
πικρό χαμόγελο: «Μου έχει ξανασυμβεί, όπως και σε πολλούς σκηνοθέτες. Βάζω
στοίχημα πως ακόμη και ο αξιωματούχος που έκανε την ανακοίνωση, έχει βαρεθεί»,
είπε στον «Guardian».

Η τιμωρία, βέβαια, δεν αποτελεί έκπληξη. Δύο ακόμη ταινίες του είχαν
απαγορευθεί. Η πρώτη του, «Weekend Lover», απαγορεύθηκε για δύο χρόνια ενώ η
δεύτερη, «Suzhou River», τελεί ακόμα υπό απαγόρευση. Η νέα του δουλειά,
«Θερινό παλάτι», ενοχλεί ακόμη περισσότερο.

Η αφήγηση του Λου Γε, μια σύγχρονη ιστορία αγάπης και απογοήτευσης, ακολουθεί
μια 15χρονη μαθήτρια από το σπίτι της στη βορειοανατολική επαρχία έως το
Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, όπου θα συναντήσει το έτερον ήμισύ της, και ύστερα
στην αγριότητα του έξω κόσμου. Ο σκηνοθέτης κομματιάζει ερωτικά και πολιτικά
ταμπού. Εκτός από τις πολλές ερωτικές σκηνές, το «Θερινό παλάτι» είναι η πρώτη
ταινία της κινεζικής ενδοχώρας που δείχνει απόλυτη ανδρική και γυναικεία
γύμνια. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι αμφισβητεί ένα από τα βασικά
αξιώματα της πολιτικής ορθότητας της κομμουνιστικής Κίνας (το «μην αναφέρετε
τη σφαγή»), δημιουργώντας μια πλοκή, βασικός άξονας της οποίας είναι τα
γεγονότα στην πλατεία Τιενανμέν, όταν το 1989 ο στρατός άνοιξε πυρ εναντίον
των φοιτητών που διαδήλωναν υπέρ της δημοκρατίας.

Οι Αρχές προσέφεραν στον σκηνοθέτη την εναλλακτική τού να κόψει κάποιες
\σκηνές, αλλά εκείνος ήταν αμετανόητος. «Καλύτερα η απαγόρευση παρά αυτό. Να
αισθάνομαι ότι λέω ψέματα ή ότι θα μπορούσα να είχα κάνει καλύτερη δουλειά,
αλλά δεν μπόρεσα επειδή έπρεπε να ευχαριστήσω τους λογοκριτές;».

«Δεν καταλαβαίνω γιατί οι Αρχές είναι τόσο ευαίσθητες για το 1989», προσθέτει.
«Τα γεγονότα έχουν ήδη βγει προς τα έξω. Η ανάλυσή τους θέλει ακόμη πολύ
χρόνο. Στόχος μου δεν ήταν να σχολιάσω τα γεγονότα, αλλά μια ερωτική ιστορία
ως αντιστάθμισμα. Είμαι απλώς ένας σκηνοθέτης. Δεν είμαι πολιτικός. Δεν θέλω
να μπαίνω στη βαρετή πολιτική με τις ταινίες μου».