Εποχή των εξερευνήσεων…

Η έλευση των Λορέντσο Φερέρ (ΑΕΚ) και Βίκτορ Μουνιόθ (ΠΑΟ) στο ελληνικό
πρωτάθλημα είναι ακόμη μία απόπειρα του ισπανικού ποδοσφαίρου να σπάσει το
κέλυφος της εσωστρέφειας που το περιβάλλει. Εδώ και χρόνια, όλοι οι Ισπανοί
διακρίνονται κυρίως εντός συνόρων με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως ο Ράφα
Μπενίτεθ και οι Αλόνσο – Γκαρσία, η ισπανική τριπλέτα που αναγέννησε τη
Λίβερπουλ. Ορισμένα άλλα ηχηρά ονόματα της Πριμέρα Ντιβιζιόν έμοιαζαν με τα…
χελιδόνια! Πήγαιναν στο εξωτερικό (Μενδιέτα, Γκουαρντιόλα, Χοσέ Μάρι) και
επέστρεφαν στη βάση τους με κομμένα τα φτερά. Οι Ισπανοί πάντα απέδιδαν στην
Ιβηρική, όταν βρίσκονταν υπό… λατινική ομπρέλα. Τώρα, η παρουσία αρκετών
αλλοδαπών προπονητών σε ένα χλιδάτο πρωτάθλημα στέλνει τους Φερέρ και Μουνιόθ
στα μέρη μας. Τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Παναθηναϊκός ευελπιστούν πως θα ανοίξουν
τις πόρτες μιας «δύσκολης» αγοράς και θα ωφεληθούν από την αύρα δύο
πασίγνωστων τεχνικών. Η Ισπανία δεν έχει αυτό που συνήθως ονομάζουμε σχολή.
Δεν μιλάμε δηλαδή για Ούγγρους ή Σέρβους, αλλά για μια χώρα που αρέσκεται να
στέλνει ομάδες ψηλά στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ και να ελέγχει με τους
εκπροσώπους της το παρασκήνιο του ευρωπαϊκού φούτμπολ. Εδώ και χρόνια, το στυλ
ποδοσφαίρου φαίνεται να αλλάζει. Από ‘κεί που έπεφταν κορμιά στις αρένες του
πρωταθλήματος, παρατηρείται στροφή στο σύστημα (κυρίως το 4-4-2 που δίνει
ισορροπία σε άμυνα και επίθεση) ή έμφαση στην τακτική. Το άναρχο παιχνίδι
απουσιάζει. Ο Φερέρ δουλεύει σκληρά στις προπονήσεις και δίνει σημασία στην
αξιοποίηση όλων των παικτών. Ίσως γιατί με το rotation ελπίζει να κρατά
ξεκούραστους τους πάντες – εδώ όμως έχουμε μόλις 30 αγωνιστικές και όχι
μαραθώνιο 38 στροφών. Ο Μουνιόθ, πιστός στο δόγμα του επιθετικού ποδοσφαίρου,
έφερε στο «σταφ» συμπατριώτες του για την επιχειρούμενη μετάλλαξη των
«πρασίνων» σε αληθινή ομάδα. Όπως λέγεται, μεταφραστής θα υπάρχει μόνο στις
συνεντεύξεις Τύπου και προσωρινά (στην Παιανία;) θα δίνει βοήθεια ο Βέλιτς.
Επί του παρόντος, ο Μουνιόθ μαθαίνει τους παίκτες ή τα αθηναϊκά στέκια, ενώ
πρόλαβε να δει και ένα μοντέρνο σπίτι (στα βόρεια προάστια) που πιθανότατα θα
στεγάσει τις ελληνικές φιλοδοξίες του.

Αμφότεροι εκπροσωπούν τη γενιά των τεχνικών που βρίσκονται κοντά στα 50 τους
χρόνια. Είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει το ισπανικό ποδόσφαιρο. Κουβαλούν τη
γνώση και την τριβή που δίνει η συμμετοχή σε μια άκρως ανταγωνιστική λίγκα.
Παράλληλα, έχουν τις φιλοδοξίες να πείσουν (βασικά τον εαυτό τους) πως μπορούν
και έξω από το ισπανικό πρωτάθλημα. Στον αντίποδα, παραμονεύουν η αβεβαιότητα
– αν καταφέρουν να προσαρμοστούν σε ένα δύσκολο εγχείρημα εκτός πατρίδας και
αν αφομοιώσουν σύντομα την επικίνδυνη ελληνική πραγματικότητα – και ο χρόνος
που πιέζει για αποτελέσματα.

Όσο για τις ελληνικές ΠΑΕ που εμπιστεύτηκαν τις τύχες τους σε ισπανικά χέρια,
ελπίζουν να βγουν στον σωστό δρόμο – έστω από σπόντα. Γιατί ουδείς πρέπει να
ξεχνά πως ενώ εξέτασαν το γαλλικό μοντέλο (ακόμη και τον Ντεσάμπ) και
φλέρταραν επίμονα με τη σιγουριά του Μπάγιεβιτς, κατέληξαν στους Ισπανούς,
ξεχνώντας για τα καλά το αποτυχημένο ιταλικό (Μπιγκόν, Μαλεζάνι) πείραμα.

Τι είναι το… Παγκράτι; Ο τρίτος σύλλογος (μετά τον ΠΑΟ και τον ΠΓΣ) στον
Δήμο Αθηναίων. Πόσους κατοίκους έχει η περιοχή; Κοντά στους 300.000. Πού
αγωνίζονται οι ομάδες του; Στο βόλεϊ και στο μπάσκετ, μετέχουν σε πρωταθλήματα
εθνικών κατηγοριών, αλλά αν σκεφθούμε τη μεταχείριση του Δήμου Αθηναίων προς
το Παγκράτι, συμπεραίνουμε πως έχουν τις ομάδες του για… Τσιγγάνους! Διότι –
πολύ απλά – τα τμήματα του μπάσκετ και του βόλεϊ αναγκάζονται να τρέχουν
«δεξιά κι αριστερά» προκειμένου να βρουν χώρους να προπονηθούν ή να δώσουν
τους αγώνες. Προσέξτε το θέμα: το κλειστό του Μετς, όντως χρειαζόταν επισκευή
στη στέγη όπως και νέο παρκέ. Ο ΟΝΑ (του Δήμου Αθηναίων) αποφάσισε να κάνει
αυτές τις εργασίες, που άρχισαν 5 Ιουνίου με την προοπτική να ολοκληρωθούν 10
Οκτωβρίου. Έξοχος, αλήθεια, προγραμματισμός… Γιατί τα πρωταθλήματα άρχισαν
την 1η Οκτωβρίου! Παρά ταύτα, δόθηκαν υποσχέσεις από εργολάβους πως όλα θα
ετοιμαστούν στην ώρα τους. Αντί όμως να συμβεί αυτό, δόθηκε νέα ημερομηνία
παράδοσης, η 17η Οκτωβρίου. Φυσικά, ακόμη τίποτα δεν έχει ετοιμαστεί και δεν
προβλέπεται ούτε μέχρι την Κυριακή 29 Οκτωβρίου, οπότε παίζει εντός έδρας το
Παγκράτι με τη Νήαρ Ηστ, να έχει λήξει το κακόγουστο σίριαλ.

Νομίζουμε ότι ο ΟΝΑ οφείλει να βρίσκει λύσεις για τους αθλητικούς χώρους.
Ειδικά στην πυκνοκατοικημένη Αθήνα, όπου δεν έχουμε τόσους πολλούς.