Υπουργοί «μασάνε» υπουργούς

Μεϊμαράκης και Σουφλιάς καβγαδίζουν δημοσίως, λες και ο Καραμανλής δεν υπάρχει. Ο Πρωθυπουργός είναι πλέον υποχρεωμένος να εγκαταλείψει την πολιτική της ανυπαρξίας και να αναλάβει πρωτοβουλίες

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ της περασμένης εβδομάδας, ο Κώστας Καραμανλής συγκάλεσε στο
Μέγαρο Μαξίμου μια μικρή κυβερνητική σύσκεψη. Εκλήθησαν ο Προκόπης
Παυλόπουλος, ο Αναστάσης Παπαληγούρας, ο Ιωάννης Τραγάκης και ο Πάνος
Παναγιωτόπουλος.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, συζητήθηκαν όλες οι πτυχές της Αναθεώρησης
όχι όμως με θεσμικό, αλλά με πολιτικό μάτι. Πού είναι ενωμένο και πού μπορεί
να διασπαστεί το ΠΑΣΟΚ; Πότε είναι ο κατάλληλος χρόνος για να συζητηθεί το
άρθρο 16, όπου ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται αποφασισμένος να ταχθεί υπέρ
των μη κρατικών μη κερδοσκοπικών ΑΕΙ, κόντρα στη μεταπολιτευτική παράδοση της
παράταξής του; Εδόθη επίσης σημασία στα διαδικαστικά. Πόσος χρόνος χρειάζεται
για να ολοκληρωθεί η πρώτη φάση της Αναθεώρησης και να γίνουν οι ψηφοφορίες;

Η ατζέντα της συζήτησης λέει πολλά για το πνεύμα που επικρατεί στο Μέγαρο
Μαξίμου αυτή την περίοδο. Ο Καραμανλής, θέλει να ξέρει πότε είναι το νωρίτερο
χρονικό σημείο που απελευθερώνεται από τις διαδικαστικές απαιτήσεις της
συνταγματικής αναθεώρησης και μπορεί να πάει σε εθνικές εκλογές. Η σύντομη
απάντηση είναι – πάνω-κάτω – στην αρχή της προσεχούς ανοίξεως.

Ο ΦΟΒΟΣ. Οι πρωθυπουργικές αναζητήσεις είναι εύλογες. Η κυβέρνηση δεν
πάει καλά. Πρώτα είναι τα σκάνδαλα. Το Μαξίμου είναι θεατής μιας ρουλέτας
μεταξύ οργανισμών, τραπεζών και υπουργείων, με κουμπαριές, διπλοθεσίες,
άγνωστες ξένες εταιρείες και νον πέιπερ. Ο φόβος είναι πού θα κάτσει η μπίλια.
Στο Υπουργικό Συμβούλιο της περασμένης Τετάρτης για το Δ’ ΚΠΣ κάποιοι
παρατήρησαν πως «η φωνή του Σάββα Τσιτουρίδη μόλις ακουγόταν» – ένδειξη του
ανθρώπινου κόστους που έχει η πολιτική.

Για να απεγκλωβιστεί από τα σκάνδαλα, το Μαξίμου εξόρμησε – ύστερα από
κάποιους δισταγμούς – εναντίον των δασκάλων. Φαίνεται όμως πως για να λύσει
ένα πρόβλημα, δημιούργησε ένα μεγαλύτερο. Αρχικά ο Καραμανλής στήριζε τη
Μαριέττα και ο Ρουσόπουλος έπαιζε τον κακό λυκειάρχη στο μπρίφινγκ. Όταν όμως
η υπουργός Παιδείας έκανε ενημέρωση «οφ» ότι «η κυβέρνηση δεν μασάει», το
Μαξίμου είχε δει αρκετά. Εκεί που θα έβαζαν τους νοικοκυραίους κόντρα στους
δασκάλους, κατάλαβαν πως με τα σχολεία κλειστά για πέμπτη εβδομάδα οι
οικογένειες με παιδιά άρχισαν να στραβοβλέπουν την κυβέρνηση. Ξαφνικά οι
δάσκαλοι έγιναν πάλι άνθρωποι και η Ν.Δ. που κλιμάκωσε τη σύγκρουση, τώρα
τρέχει να την αποκλιμακώσει.

ΟΙ ΚΑΒΓΑΔΕΣ. Ανάγκη αποκλιμάκωσης όμως υπάρχει και στο εσωτερικό της
κυβέρνησης. Στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Πολύδωρας αγρίεψε με τον Αλογοσκούφη, με
τρόπο που σόκαρε τους περισσότερους συναδέλφους του. Αν όσα γίνονται
κεκλεισμένων των θυρών στη Βουλή φθάνουν τάχιστα στους έξω, ο καβγάς Μεϊμαράκη
– Σουφλιά έγινε πρώτα με διαρροές κύκλων και ύστερα με επίσημες δηλώσεις.

Ο καβγάς γίνεται στο ζοφερό φόντο των δημοτικών εκλογών. Ο υπουργός Άμυνας
φέρεται ενοχλημένος με την επιλογή του Σαρακατσάνου να δεχθεί στο ΥΠΕΧΩΔΕ τους
νομαρχιακούς υποψηφίους ασχέτως κόμματος.

Στη Ν.Δ. ψιθυρίζεται ότι ο Σουφλιάς, με όχημα τη Φώφη, οικοδομεί προεδρικό
προφίλ – από τώρα; – για το 2010. Η ουσία όμως είναι ότι, παρά το 42%, η Ν.Δ.
πάει με μεγάλη ανασφάλεια στην πρώτη Κυριακή των δημοτικών και νομαρχιακών
εκλογών. Ο Αγραπίδης θεωρείται ξεγραμμένος και ο Νικήτας ψαλιδισμένος από την
ιστορία των τιμολογίων.

Η Γεννηματά παίρνει διψήφια διαφορά στις δημοσκοπήσεις, αλλά το πρόβλημα είναι
στη Θεσσαλονίκη. Εκεί ο Παπαγεωργόπουλος κινδυνεύει να πάει σε δεύτερο γύρο,
ενώ κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει με τον Ψωμιάδη που, από τον Πανάγο μέχρι τη
λάσπη, είναι διαρκώς στο στόχαστρο εδώ και επτά εβδομάδες. Το Μαξίμου είχε
υποτιμήσει το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου, αλλά δεν είχε αντιληφθεί τον κίνδυνο της
αρνητικής ψήφου.

ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ. Ποια θα είναι η ατμόσφαιρα την Κυριακή το βράδυ; Ακόμη
χειρότερα: αν το ΠΑΣΟΚ αναστηθεί, τι χαρτιά έχει ο Καραμανλής να παίξει από
Δευτέρα; Εδώ υπεισέρχεται η σύσκεψη για την Αναθεώρηση. Γιατί στην οικονομία,
παρά τις αλχημείες με το ΑΕΠ, τα δημοσιονομικά περιθώρια είναι ασφυκτικά. Και
στους άλλους τομείς, η κυβέρνηση δεν έχει κάνει σχεδόν τίποτε.

Στενός συνεργάτης κορυφαίου υπουργού παραδέχεται ότι «η κυβέρνηση έφαγε τον
χρόνο, χωρίς να δημιουργήσει υποστηρικτές ή να ικανοποιήσει κάποιες κρίσιμες
κοινωνικές ομάδες». Τώρα ο Καραμανλής πληρώνει την πολιτική της ακινησίας,
αλλά και την επιλογή η προσωπική του παρουσία να γίνεται με το σταγονόμετρο.

Η φάση αυτή μάλλον έφθασε στα όριά της. Ο Πρωθυπουργός που δεν πήγε στη
Χαλκιδική μετά τις φωτιές, αναγκάστηκε να πάει στη Θεσσαλονίκη για τις
πλημμύρες.

Ο Τόνι Μπλερ, πολιτικός που έχει κερδίσει τρεις εκλογές σερί και θεωρείται
εξαιρετικός ομιλητής, μιλώντας στο τελευταίο συνέδριο ως ηγέτης των Εργατικών
σταμάτησε, κοίταξε το κοινό και είπε: «Στην πολιτική υπάρχει μόνο ένας
κανόνας: δεν υπάρχουν κανόνες!». Η Ν.Δ. του Καραμανλή το διαπιστώνει στο πετσί
της.