ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ Καραμανλής α λα Θάτσερ

Στις σκοτεινές μέρες της Δεξιάς παραπέμπουν οι τραμπούκοι, οι σιδηρογροθιές
και οι κάμερες, τονίζει σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέκος
Αλαβάνος, διαπιστώνοντας συγχρόνως σοβαρά προβλήματα στη δημοκρατία. Συγχρόνως
ο κ. Αλαβάνος κατηγορεί τον Πρωθυπουργό για… θατσερικού τύπου διακυβέρνηση,
με την επισήμανση ότι επιθυμεί να εμφανίζεται ως «σιδηρούς κύριος».

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ αποφεύγει να απαντήσει ευθέως στο ερώτημα για το ποια θα
είναι η στάση του κόμματός του απέναντι στο ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εθνικές
εκλογές και αρκείται να σχολιάσει πως στις προτάσεις για κοινές δράσεις ο ΣΥΝ
δεν βρίσκει αποδέκτες. Όσο για το ΚΚΕ, θεωρεί ότι στήριξη των υποψηφίων του
Περισσού σημαίνει συνέχιση της εικόνας μιας σπαρασσόμενης Αριστεράς…

Τελευταία επικρίνατε σφόδρα τον κ. Καραμανλή για την άρνησή του να
συναντηθεί με τους δασκάλους, ενώ προσφάτως του… απονείματε και το β’
βραβείο ανδρικού ρόλου κατηγορώντας τον για υποκριτική συμπεριφορά. Επίσης,
στη Βουλή διαπιστώσατε ότι έχει χηρέψει η θέση του Πρωθυπουργού. Είναι
συγκυριακό το ανέβασμα των αντιπολιτευτικών τόνων από τον ΣΥΝ ή θα διατηρηθούν
σ’ αυτό το μοτίβο έως τις εθνικές εκλογές;

Είναι αποτέλεσμα της επιθετικής κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στην κοινωνία.
Ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται πια ως «σιδηρούς κύριος». Η Θάτσερ όμως για να
κερδίσει έναν τέτοιο τίτλο, για να νικήσει τους ανθρακωρύχους που ήταν η
κρίσιμή της μάχη ενάντια στο εργατικό κίνημα, έκλεισε για πάντα τα
ανθρακωρυχεία. Ο κ. Καραμανλής δεν μπορεί να κλείσει για πάντα τα σχολεία και
τα πανεπιστήμια. Θα βρίσκει τον Συνασπισμό μπροστά του και μέσα στη Βουλή και
μέσα στα κινήματα. Και η δράση μας θα δίνει ελπίδα.

Κατά την επίσκεψή σας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας καταγγείλατε τα
φαινόμενα διαφθοράς που δηλητηριάζουν το πολιτικό σύστημα. Ακολούθησε το
τραγικό συμβάν με τον θάνατο του συνδικαλιστή των ΕΛΤΑ. Πιστεύετε ότι η
δημοκρατία αντιμετωπίζει προβλήματα;

Ναι. Οι τραμπούκοι, οι σιδηρογροθιές, οι κάμερες θυμίζουν σκοτεινές μέρες της
Δεξιάς. Οι υποκλοπές, η απαγωγή των Πακιστανών βεβαιώνουν ότι το παγκόσμιο
παρακράτος με επίκεντρο την Ουάσιγκτον έχει διεισδύσει κι εδώ. Η αδιαφάνεια
έχει καταστήσει τη διαφθορά στοιχείο λειτουργίας του συστήματος. Η επίθεση
τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης αδιακρίτως σε όλο τον πολιτικό κόσμο τα
μετατρέπει από τέταρτη εξουσία σε κράτος εν κράτει και αποδομεί τις αξίες της
κοινοβουλευτικής δημοκρατίας για την οποία έχει χυθεί αίμα αγωνιστών. Μίλησα
για μια «προβληματική Δημοκρατία» στην οποία μας οδηγεί η Ν.Δ. Πρέπει να
αντισταθούμε.

Στις προσεχείς δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές θα κριθούν και οι
προσωπικές σας επιλογές σε ό,τι αφορά τους υποψηφίους. Αυτό σημαίνει ότι σε
περίπτωση κάποιων δυσμενών αποτελεσμάτων για τον ΣΥΝ θα κάνετε την αυτοκριτική
σας;

Θα το έκανα, αν χρειαζόταν. Είναι στον χαρακτήρα μου. Τα μηνύματα όμως
δείχνουν ότι μάλλον δεν θα έχω αυτή την ευκαιρία. Είμαστε όλοι
κινητοποιημένοι, δίνουμε χαρούμενα τη μάχη, υπάρχει συλλογικότητα.

Οι δημοσκοπήσεις της τελευταίας περιόδου δείχνουν ότι ο ΣΥΝ ακροβατεί και
αδυνατεί (προς το παρόν) να υπερβεί ένα ικανοποιητικό ποσοστό που θα τον
απάλλασσε από το άγχος της εκ νέου εισόδου του στο Κοινοβούλιο. Σάς
προβληματίζει το γεγονός;

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν μια άνοδο του Συνασπισμού κατά ένα
τέταρτο των δυνάμεών του. Είναι ένα βήμα μπροστά κι ευχαριστώ τα χιλιάδες μέλη
και φίλους μας που το πέτυχαν. Χρειάζεται βέβαια να κάνουμε άλματα. Έχουμε
κέφι.

Προσωπικά έχετε σκεφτεί πώς θα αντιμετωπίσετε το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες
εθνικές εκλογές που θα διεξαχθούν και με νέο εκλογικό σύστημα;

Ο Συνασπισμός είναι η δύναμη εκείνη που παράγει συνεχώς στη Βουλή προτάσεις
για κοινές δράσεις προς τις άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Δυστυχώς
υπάρχει παραλήπτης, αλλά όχι αποδέκτης. Εθνικός χαρακτήρας της Ολυμπιακής,
διάκριση Εκκλησίας και Κράτους, ελάχιστο εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα. Από την
πλευρά του ΠΑΣΟΚ, απόρριψη ή σιωπή. Κυρίως όμως στο άρθρο 16 για τα δημόσια
πανεπιστήμια, όπου πιστεύω ότι η μαχητική στάση του Συνασπισμού βρίσκει θερμή
εσωτερική ανταπόκριση στους περισσότερους φίλους του ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορώ να
δικαιολογήσω ότι στο άρθρο 16, εκεί που έχει αναπτυχθεί ένα ασυγκράτητο κίνημα
ενάντια στη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ συγκλίνει και στηρίζει έτσι στην πιο επώδυνη στιγμή
της την κυβέρνηση. Από την άλλη όμως αισθάνομαι μεγάλη χαρά για τη συνεργασία
του Συνασπισμού, στα πλαίσια ευρύτατων εναλλακτικών και αγωνιστικών
συσπειρώσεων, με προσωπικότητες με ριζοσπαστισμό προερχόμενες από τον
σοσιαλιστικό χώρο, τον Γιάννη Πανούση εδώ, τον Γιάννη Δημαρά στην Πάτρα, τον
Στρατή Πλωμαρίτη στον Νομό Θεσσαλονίκης και τόσους άλλους.

Όταν αναδειχθήκατε στην ηγεσία του ΣΥΝ είπατε για το ΚΚΕ ότι πάντα θα
υπάρχει μία καρέκλα διαλόγου. Ωστόσο περίπου δύο χρόνια μετά διαπιστώνεται μία
όξυνση στις σχέσεις σας και στην κριτική σας προς την ηγεσία του ΚΚΕ. Γιατί;

Για μας τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η διαίρεση των δυνάμεων της εργασίας
ευνοεί απόλυτα την κυβέρνηση της Ν.Δ., που υποκινεί αυτή τη διαίρεση συνεχώς.
Αν το έκανε ο Συνασπισμός, θα στήριζε έτσι το σύστημα. Αν το κάνει το ΚΚΕ, το
ίδιο. Γι’ αυτό ανάμεσα στα πολλαπλά μηνύματα των εκλογών έχει μια σημασία και
το μήνυμα για το μέλλον της Αριστεράς. Στήριξη των υποψηφίων του ΚΚΕ σημαίνει
συνέχιση της ίδιας απωθητικής εικόνας μιας σπαρασσόμενης Αριστεράς. Στήριξη
των κινήσεων όπου συμμετέχει ο Συνασπισμός σημαίνει επιδίωξη της πλατύτατης
κοινής δράσης ριζοσπαστικής Αριστεράς, κομμουνιστών, εξωκοινοβουλευτικών,
οικολόγων, προωθημένων σοσιαλιστών.

Ελαχιστοποιήθηκαν στον ΣΥΝ οι κόντρες και οι αλληλοσπαραγμοί

ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ στην ηγεσία του ΣΥΝ ο Αλέκος Αλαβάνος δηλώνει
πλέον ικανοποίηση διότι ο όρος «φυλές» δεν ακολουθεί πλέον την Κουμουνδούρου,
στην οποία, όπως αφήνει να εννοηθεί, έχουν ελαχιστοποιηθεί οι κόντρες και οι
αλληλοσπαραγμοί.

Θεωρείτε ότι από τη στιγμή που εκλεγήκατε πρόεδρος του ΣΥΝ έχετε
ικανοποιήσει τις προσδοκίες των συντρόφων σας που σάς επέλεξαν για την ηγεσία
του κόμματος;

Δεν είμαι εγώ που μπορεί να απαντήσει σε ένα τέτοιο ερώτημα. Εγώ μπορώ να σας
μιλήσω για τις δικές μου προσδοκίες για τους συντρόφους μου στα ηγετικά όργανα
του Συνασπισμού. Αισθάνομαι βαθιά ικανοποίηση γιατί έχουμε αποκαταστήσει
σχέσεις ειλικρίνειας, εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης. Χτες διαβάζοντας την
«Κυριακάτικη Καθημερινή» είδα ένα εκτενές αφιέρωμα για τις «φυλές του ΠΑΣΟΚ».
Σκέφθηκα ότι πριν από αρκετό καιρό ο όρος «φυλές» χρησιμοποιούνταν για τον
Συνασπισμό. Και χαμογέλασα…

Πώς θα αντιμετωπίσετε την εσωστρέφεια που κατά καιρούς ταλαιπωρεί την
Κουμουνδούρου;

Με τον τρόπο που κάνουμε ακριβώς τώρα. Όλα σχεδόν τα μέλη της Κεντρικής
Πολιτικής Επιτροπής είναι είτε υποψήφιοι είτε μέλη εκλογικών επιτροπών, σε
διάλογο με την κοινωνία. Η Κουμουνδούρου είναι άδεια.

Κάποιοι από το κόμμα σας θεωρούν ότι η στρατηγική των μη κεντρικών
συμμαχιών με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της Αυτοδιοίκησης είναι λανθασμένη. Τι τους
απαντάτε;

Με όλους τους συντρόφους μου δίνουμε αυτές τις μέρες μια σκληρή μάχη. Όχι μόνο
δεν έχω να τους απαντήσω τίποτε, αλλά έχω να τους κρατήσω ακόμα πιο σφικτά το
χέρι. Σε άλλους οφείλουμε να δώσουμε απαντήσεις. Σε όσους έχουν οδηγήσει τους
συμπολίτες μας σε πόλεις χωρίς δημόσιους χώρους, χωρίς απασχόληση, σε τοξικό
περιβάλλον, σε ανασφάλεια, με κλειστά σχολεία, αποξενωμένους, μοναχικούς. Τον
Ιούνιο έγινε στο Βανκούβερ του Καναδά η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για την
«Έκθεση για την Κατάσταση των Πόλεων στον Κόσμο». Εκεί επισημαίνεται ότι το
2006 είναι σημείο στροφής στην πορεία της ανθρωπότητας. Για πρώτη φορά από την
εμφάνιση του ανθρώπινου είδους πάνω από τους μισούς ζούμε σε αστικές περιοχές,
σε τρομακτικές «Megacities» και «Metacities» χωρισμένες στα δύο, σε
κατοικίες-φρούρια με ηλεκτρικά συρματοπλέγματα και σε σπίτια από λαμαρίνες,
βίαιες, απρόσωπες, αποσπασμένες ολοκληρωτικά από το φυσικό περιβάλλον. Αυτές
ακριβώς τις μέρες γίνεται στη Βενετία η Διεθνής Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής
αφιερωμένη στην Έννοια της Πόλης. Προβάλλει λύσεις – πρότυπα για αφόρητα
προβλήματα των στοιβαγμένων εκατομμυρίων μέσα στις πόλεις. Τα νέα σχολεία στις
παραγκουπόλεις του Σάο Πάολο στη Βραζιλία του Λούλα. Το αρχιτεκτονικό
μανιφέστο του Πάρκου Αλ-Αζάρ μέσα στον κοινωνικό ιστό του ασφυκτικού Καΐρου.
Τις καινοτομίες του «Κόκκινου Κεν», δημάρχου στο Λονδίνο, για τις
εγκαταλελειμμένες αποθήκες, βιομηχανίες, παλιούς σταθμούς τρένου. Εδώ,
παρακολουθείς στην Αττική τις κινήσεις των υποψηφίων των λεγόμενων κομμάτων
εξουσίας, τις φωτογραφίες με τον Αρχιεπίσκοπο, τις δημόσιες φιγούρες, τον κενό
λόγο και αισθάνεσαι βαθιά απογοήτευση. Και είναι ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης
με τους Ενεργούς Πολίτες, ο νεαρός πολεοδόμος Αλέξης Τσίπρας με την Ανοιχτή
Πόλη, ο πολύπειρος Θοδωρής Δρίτσας με το Λιμάνι της Αγωνίας που θέτουν θέματα
ουσίας και προοπτικής στον δημόσιο διάλογο.