Ο Τόνι Μπλερ των Συντηρητικών

Στυλ ή ουσία; Κατασκευασμένος ή αληθινός; Στο συνέδριο των Συντηρητικών, η
ηγετική εικόνα που κατασκεύασε ο Ντέιβιντ Κάμερον προσεκτικά για τον εαυτό του
μπήκε στο μικροσκόπιο…

Ο Ντέιβιντ Κάμερον κατέκτησε το συνέδριο των Συντηρητικών εξ εφόδου πριν από
έναν χρόνο, ερχόμενος από το πουθενά για να γίνει το φαβορί για την ηγεσία του
κόμματος. Τώρα ανακαλύπτει γιατί οι πολιτικοί πιστεύουν πως είναι πιο δύσκολο
να είναι κανείς στην αντιπολίτευση παρά στην κυβέρνηση. Διαπιστώνει επίσης ότι
τα γκολπόστ μετακινούνται συνεχώς. Μόλις πετύχει έναν στόχο, οι επικριτές του
και τα μέσα ενημέρωσης βάζουν μπροστά του έναν άλλον. Δεν υπάρχει αμφιβολία,
υποστηρίζει ο Άντριου Γκράις στην «Ιντιπέντεντ», ότι ο Ντέιβιντ Κάμερον
επιχειρεί να φορέσει το τομάρι των Εργατικών (και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών)
μετακινούμενος σταθερά προς το κέντρο. Υιοθετεί ζητήματα, ιδιαίτερα το
περιβάλλον, για τα οποία οι Συντηρητικοί δεν είχαν τίποτα να πουν εδώ και
χρόνια. Όμως, τον τελευταίο καιρό, οι σχολιαστές – και πολλοί Συντηρητικοί –
του ζητούν ολοένα και περισσότερα. Φωνάζουν πως ο Κάμερον είναι «μόνο στυλ,
χωρίς ουσία». Αναγκάστηκε λοιπόν να δηλώσει στο BBC: «Είναι μερικοί άνθρωποι
που όταν λένε πως θέλουν περισσότερη ουσία, αυτό που εννοούν είναι πως θέλουν
να επιστρέψουμε στις παλιές πολιτικές. Ε λοιπόν, δεν πρόκειται να τους κάνω τη
χάρη».

Θατσερική παράδοση. Στο συνέδριο των Συντηρητικών την περασμένη
εβδομάδα, στο Μπόρνμουθ, ο Κάμερον ξεκαθάρισε ότι είναι αποφασισμένος να
παραμείνει στο κέντρο. Ο Ουίλιαμ Χέιγκ, ο Ίαν Ντάνκαν Σμιθ και ο Μάικλ
Χάουαρντ είχαν όλοι τους υποσχεθεί να κάνουν το ίδιο, αλλά υποχρεώθηκαν να
πάνε δεξιότερα: σπρωγμένοι από τη θατσερική παράδοση έθεσαν ζητήματα όπως η
Ευρώπη, η μετανάστευση και η μείωση του φόρου φυσικών προσώπων. Σε αυτό ο
Κάμερον είναι ξεκάθαρος. Δεν το έχει σκοπό να γίνει πρωθυπουργός με
«δωροδοκίες», δίνοντας ανεύθυνες υποσχέσεις για μείωση των φόρων. Αυτό δεν
αρέσει στο κόμμα του, αλλά ελπίζει να αρέσει στους ψηφοφόρους. Μολονότι μόνο
καλά λόγια έχει για τη Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Κάμερον διευκρινίζει ότι σήμερα οι
ψηφοφόροι ζητούν διαφορετικά πράγματα από τους Συντηρητικούς. «Το 1979 οι
περισσότεροι ήθελαν μια κυβέρνηση που να τιθασεύσει τα συνδικάτα και να σώσει
την οικονομία», λέει στους «Τάιμς του Λονδίνου». «Η Μάργκαρετ Θάτσερ την
προσέφερε. Σήμερα οι άνθρωποι ζητούν άλλα πράγματα». Το κακό είναι πως ο ίδιος
δεν έχει βρει ακόμη ποια ακριβώς, λένε οι επικριτές του.

Δύο προβλήματα. Οι ψηφοφόροι δεν γνωρίζουν ακόμη ποιος είναι και τι
θέλει ο Ντέιβιντ Κάμερον, ο πιο χαρισματικός ηγέτης των Συντηρητικών μετά τη
Θάτσερ. Οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» εντοπίζουν τα προβλήματά του στα εξής δύο: 1)
μολονότι έχει καταστρώσει έναν κεντρώο «οδικό χάρτη» για το κόμμα του, δεν
έχει διατυπώσει ακόμη συγκεκριμένες πολιτικές και 2) κάποιες χειρονομίες του
αποδεικνύονται επικοινωνιακά τρικ (πήγαινε στη δουλειά του με ποδήλατο για να
δώσει τα οικολογικά του διαπιστευτήρια, αλλά αποκαλύφθηκε ότι τον ακολουθούσε
το υπηρεσιακό του αυτοκίνητο όπου είχε τα χαρτιά του). Παρ’ όλα αυτά οι
ψηφοφόροι των Συντηρητικών είναι πρόθυμοι να τον ακούσουν, τώρα που το κόμμα
τους επιστρέφει για πρώτη φορά δυναμικά ύστερα από δέκα τόσα χρόνια στην
εξορία (για πρώτη φορά ύστερα από τρεις χαμένες εκλογικές αναμετρήσεις, μια
δημοσκόπηση δίνει στους Συντηρητικούς 36%, όσο και στους Εργατικούς). Με ή
χωρίς ουσία, ο Ντέιβιντ Κάμερον δείχνει ικανός να δώσει νέα ζωή στο κόμμα του
Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Ένα αταίριαστο «ζευγάρι»

Ομοίωμα του Γκόρντον Μπράουν στο συνέδριο των Συντηρητικών, που τον βλέπουν με ψαλίδι στα χέρια να… κόβει τις δημόσιες δαπάνες

Ο νέος ηγέτης των Συντηρητικών, Ντέιβιντ Κάμερον, πήγε στο πρώτο του κομματικό
συνέδριο με τις καλύτερες δημοσκοπήσεις που πήραν οι Συντηρητικοί εδώ και 20
χρόνια. Γιατί ακόμη και σε ζητήματα στα οποία παραδοσιακά οι Εργατικοί ήταν
ισχυροί, όπως η Υγεία και η Παιδεία, οι Συντηρητικοί σήμερα τους έχουν αφήσει
πίσω, παρά το γεγονός ότι ο Κάμερον δεν έχει διατυπώσει ακόμη συγκεκριμένες
πολιτικές. Οι περισσότερες από αυτές τις δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Κάμερον
θα πάρει το προβάδισμα, με τον Γκόρντον Μπράουν στο τιμόνι των Εργατικών. Μαζί
με τον Μπράουν θα αποτελέσουν ένα αταίριαστο «ζευγάρι», σχολιάζει το περιοδικό
«Εκόνομιστ», επειδή εκφράζουν αντίθετα πράγματα. Ο Μπράουν είναι «γεμάτος
ουσία», αλλά, δυστυχώς – για τις επιδόσεις του στις δημοσκοπήσεις – δεν έχει
καθόλου στυλ. Ο Κάμερον δείχνει μέχρι τώρα να έχει πολύ στυλ, αλλά δεν
φαίνεται να έχει αρκετή ουσία. Αν τα καταφέρει να αποκτήσει έστω και λίγη από
τη σκυθρωπή πνευματική σοβαρότητα του Σκωτσέζου, θα καταστεί ένας υπολογίσιμος
διεκδικητής στις προσεχείς εκλογές. Κι αυτό για τη Βρετανία θα ήταν σπουδαίο.
Γιατί ο ανταγωνισμός, όπως έχει επανειλημμένως τονίσει σε άλλες ευκαιρίες το
περιοδικό «Εκόνομιστ», είναι θετικό στοιχείο.