…στο «Τike»

Εγώ, αργό καράβι ώρες ώρες, έφτασα στο «Tike» πολύ καιρό μετά την εμφάνισή του
στην αθηναϊκή εστίαση. Περίπου δύο χρόνια σαγηνεύει τους απαιτητητικούς
πολίτες της Αθήνας με τα κρεατικά ανατολικού τύπου, σε ένα περιβάλλον
φτιαγμένο στην εντέλεια για τους σημερινούς πασάδες των βορείων προαστίων!

Ο χώρος είναι ζεστός, παρά το αχανές του μέγεθος, πλημμυρισμένος στις θερμές
χροιές του κόκκινου και της ώχρας-χρυσού. Όμορφος είναι, με «ολοκληρωμένο»
ντιζάιν και αρκετές ανατολίτικες αναφορές αλλά με μοντέρνα άποψη. Καθήσαμε
έξω.

Το μενού είναι το ίδιο πλούσιο, κάτι που σε γενικές γραμμές δεν το παίρνω και
τόσο θετικά. Είμαι πάντα της άποψης του λίγου και καλού, παρά της προσπάθειας
να χωρέσουν τα πάντα σε μια κάρτα. Δίκιο είχα. Το φαγητό δεν είναι το ίδιο
προσεγμένο με τον χώρο, τα περισσότερα απ’ ό,τι φάγαμε μάλιστα ήταν μέτρια,
χωρίς ψυχή. Ακόμα και τα πρώτα, οι μεζέδες, που είναι τόσο σημαντικό μέρος
ενός συμποσίου, διότι περί αυτού πρόκειται στο «Τικε», ήταν σχεδόν μπανάλ.
Ακουγόταν μάλιστα πολύ πιο λαχταριστά απ’ ό,τι ήταν στην πράξη. Το πιο ωραίο
ήταν το τσερκέζ ταβουγού, μια σαλάτα-αλοιφή από ψιλοκομμένο κοτόπουλο με
καρύδια και τριμμένο ψωμί. Είχε χαρακτήρα και νοστιμιά. Αντιθέτως, η ψητή
μελιτζάνα με γιαούρτι και φιστίκια, το μιουταμπέλ, ήταν σχεδόν όλο γιαούρτι με
ελάχιστο ίχνος από μελιτζάνα και μια περίεργη αφρώδη υφή. Τα ψητά κρεμμύδια
μέσα σε χυμό ροδιού με σκόρδο, πάνω σε γιαούρτι, ακουγόταν εξαιρετικό αλλά το
τελικό πιάτο δεν ήταν ιδιαίτερο. Το γιαούρτι ήταν σε υπερβολική ποσότητα, δεν
ήξερα πώς να το φάω αυτό. Καλύτερα να είχε συνοδέψει κάτι, σκεπτόμουν όταν το
είδα. Ένα αρωματικό πιλάφι μέσα σε φύλλο, το περντέ πιλάφ, ήταν γευστικό αλλά
ξερό. Το λαχματζούν – ήθελα να δοκιμάσω κάτι από τον περίφημο ξυλόφουρνο –
είχε σαν μοναδική γεύση το λίπος του αρνίσιου κιμά. Έλειπε η πικάντικη γεύση
που το χαρακτηρίζει όταν είναι φτιαγμένο καλύτερο.

Όσον αφορά στα κυρίως πιάτα, την ίδια μέτρια πορεία είχαν. Το τσοπ σις – σις
κεμπάπ – είχε ισοπεδωμένη γεύση, ενώ το μπαμπαγανούς, από ψιλοκομμένο αδάν
κεμπάπ και σις κεμπάπ πάνω σε καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με λειωμένο τυρί, ήταν
πλούσιο χωρίς αιτία. Ένα υπερβολικό πιάτο χωρίς τίποτε το φίνο ή μυστηριώδες.

Εκεί σταματήσαμε, χωρίς να δοκιμάσουμε κανένα από την γκάμα των ανατολίτικων
γλυκών.

«Tike»: Χαρ. Τρικούπη & Κρήτης 27, Κηφισιά. Τηλ. 210 8014584