«Όλοι αντιγράφουν τους Βeatles, γιατί όχι εγώ;»

«Ο κόσμος», λέει ο Σον Λένον, «έχει ανάγκη την ομορφιά. Γι’ αυτό δεν θέλω να γράφω πολιτικά τραγούδια». Εδώ ο μπαμπάς θα τον έστρωνε στο πιάνο. «Πάρε ένα Imagine, να μάθεις», θα του ‘λεγε

Συνήθως απαντούν με μια λίστα από ονόματα – οι περισσότεροι τουλάχιστον όταν
τους ρωτούν ποιοι καλλιτέχνες τους επηρέασαν πιο πολύ. Ο Σον απαντά απλά «η
μαμά και ο μπαμπάς». Τι πιο φυσικό όταν μεγαλώνεις με τον Τζον Λένον και τη
Γιόκο Όνο. Ο Σον μοιάζει κιόλας στις «βασικές του επιρροές». Βέβαια αν
εξαιρέσεις το βλέμμα από την Ανατολή που έχει στα μάτια, όλοι λένε πως κατά τ’
άλλα είναι ίδιος ο Τζον. Ίσως να μην έχει στο πρόσωπο τη μελαγχολική έκφραση
του Λένον – αυτή την πήρε ο αδελφός του ο Τζούλιαν – έχει όμως σιγουριά,
αυτοπεποίθηση, ευγένεια και κάπου κάπου κάτι σαν ανεπαίσθητη ειρωνεία. Ο Σον
Λένον, τούτες τις μέρες, έχει ένα άλμπουμ με καινούργια τραγούδια, το
«Friendly Fire» («Φιλικά Πυρά»), οκτώ χρόνια μετά την πρώτη δισκογραφική του
εμφάνιση. «Θέλω πραγματικά να είμαι βέβαιος πως έχω το καλό υλικό, θέλω να
δείχνω υπευθυνότητα με αυτά τα πράγματα, δεν το κάνω για να παίζω». Από την
άλλη – λέει στη «Ρεπούμπλικα» που τον συνάντησε στο Παρίσι – «το ομολογώ,
είμαι αργός. Μου παίρνει χρόνο για να καταλάβω τι μου αρέσει».

Σε αυτόν τον δίσκο – θέλει να το πει ο νεαρός Λένον – έχει δουλέψει πολύ και
περιμένει πολλά. «Όχι σπουδαία πράγματα από εμπορικής πλευράς, γιατί το μέσο
γούστο είναι πολύ συγκεκριμένο πια, στην Αμερική σίγουρα, αλλά κάποιο
σεβασμό». Σε μερικά σημεία τα τραγούδια του άλμπουμ θυμίζουν αρκετά Beatles. Ο
Σον συμφωνεί, αλλά προσθέτει: «πρέπει να το δεις διαφορετικά. Οποιοσδήποτε
κάνει ποπ μουσική σήμερα έχει αναφορές στους Beatles. Είναι αναπόφευκτο.
Μπορείς να πεις πως στη δική μου περίπτωση υπάρχουν και τα γονίδια που
ανταποκρίνονται σε κάποιους μουσικούς τόνους, αλλά η κληρονομιά των Σκαθαριών
υπάρχει για όλους. Γιατί εγώ να αποτελώ εξαίρεση; Όλοι αντιγράφουν – συνειδητά
και ασυνείδητα Beatles – γιατί δηλαδή εγώ δεν πρέπει να το κάνω;». Όσο και να
περνούν τα χρόνια και να αυτονομείται όλο και περισσότερο στη μουσική του
πορεία ο Σον, ο κόσμος δεν παύει να τον βλέπει πάντα σε σχέση με τον πατέρα.
«Λίγο με έχει κουράσει αυτό, αλλά από την άλλη πλευρά δεν θέλω να μου γίνει
ψύχωση. Πρέπει να ζήσω με αυτό, είναι η ζωή μου και θα είναι πάντα έτσι. Αν
αγανακτώ μερικές φορές θα πει πως αγανακτώ με την ίδια μου τη ζωή».