Πρόσωπα Μια μικρή νίκη των ισλαμιστών

Ο Γάλλος εκπαιδευτικός Ρομπέρ Ρεντεκέρ έγραψε πριν από δύο εβδομάδες ένα
αντιμουσουλμανικό άρθρο. Από τότε ζει κρυμμένος για να προστατέψει τη ζωή του.

Ρομπέρ Ρεντεκέρ: «Όπως παλιότερα ο κομμουνισμός, έτσι σήμερα το Ισλάμ προσπαθεί να βάλει τον κόσμο στον γύψο»

Καθηγητής Φιλοσοφίας σε Λύκειο προαστίου της Τουλούζης και δοκιμιογράφος, ο
Ρεντεκέρ έγινε στόχος απειλών στις 19 Σεπτεμβρίου, όταν το επίμαχο άρθρο του
δημοσιεύτηκε στη «Λε Φιγκαρό». Έγραφε σ’ αυτό πως «ο Ιησούς είναι δάσκαλος της
αγάπης» ενώ «ο Μωάμεθ δάσκαλος του μίσους», καθώς και «λεηλάτης, σφαγέας
Εβραίων και πολύγαμος», και πως το Κοράνι είναι «ένα βιβλίο ανήκουστης βίας».
Υποστήριζε επίσης ότι, «όπως παλιότερα ο κομμουνισμός, έτσι σήμερα το Ισλάμ
προσπαθεί να βάλει τον κόσμο στον γύψο».

Από τότε, ο αυτόματος τηλεφωνητής και το e-mail του γεμίζουν καθημερινά με
ύβρεις και απειλές. «Ποτέ πια δεν θα είσαι ασφαλής. Ένα δισεκατομμύριο
τριακόσια εκατομμύρια μουσουλμάνοι είναι έτοιμοι να σε σκοτώσουν», έγραφε ένα
e-mail. Σε αγγλόφωνα ισλαμιστικά φόρουμ δημοσιεύτηκαν η φωτογραφία του
καθηγητή, η διεύθυνσή του και σχεδιάγραμμα για να φτάσει κάποιος στο σπίτι
του. Εξαιτίας του άρθρου του Ρεντεκέρ, το φύλλο της «Λε Φιγκαρό» της 19ης
Σεπτεμβρίου απαγορεύτηκε στην Τυνησία και στην Αίγυπτο.

Οι μουσουλμάνοι ένιω-σαν προσβεβλημένοι, ακόμη και οι πιο μετριοπαθείς, επειδή
ο καθηγητής τούς ενοποιούσε όλους στο άρθρο του με τους ισλαμιστές. Πολλοί
σχολίασαν πως ήταν ισοπεδωτικός, πως «βιβλίο ανήκουστης βίας» είναι και η
Βίβλος και πως δεν έπρεπε να ρίξει λάδι στη φωτιά. Εντάξει όλα αυτά, πώς όμως
μπορούν να δικαιολογήσουν απειλές κατά της ζωής κάποιου επειδή έγραψε τη γνώμη
του;

Από τις 20 Σεπτεμβρίου, ο Ρεντεκέρ έχει σταματήσει να διδάσκει. «Είμαι
υποχρεωμένος να κρύβομαι», δήλωσε σε ραδιοσταθμό. «Με προστατεύουν διαρκώς
δυνάμεις ασφαλείας και αλλάζω σπίτι κάθε δύο μέρες». Έχει μαζί του τη γυναίκα
του, ο ένας γιος τους αναγκάστηκε να αλλάξει σπίτι, ένας άλλος βρίσκεται σε
οικοτροφείο και η κόρη τους «προσπαθεί να είναι πολύ διακριτική». Είναι «μια
μικρή νίκη» για τους μουσουλμάνους φονταμενταλιστές, αφού «κατάφεραν να με
τιμωρήσουν πάνω σε γαλλικό έδαφος σαν να ήμουν ένοχος κάποιου εγκλήματος
λόγου», σχολιάζει. Αλλά η μεγαλύτερη απογοήτευση ήρθε από το υπουργείο
Παιδείας («δεν ήρθαν καν σε επαφή μαζί μου για να με ρωτήσουν αν χρειάζομαι
κάποια βοήθεια»), τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών («σε συγχαίρουν όταν
επικρίνεις την Καθολική Εκκλησία, αλλά είναι πολύ πιο επιφυλακτικά όταν
επικρίνεις το Ισλάμ») και, κυρίως, από τον υπουργό Παιδείας Ζιλ ντε Ρομπιέν. Ο
τελευταίος δήλωσε «αλληλέγγυος» με τον καθηγητή, αλλά πρόσθεσε πως «ένας
δημόσιος λειτουργός πρέπει να είναι επιφυλακτικός και μετριοπαθής». «Αν ο κ.
ντε Ρομπιέν είχε δίκιο, δεν θα είχαμε πνευματική ζωή στη Γαλλία, αφού πολλοί
στοχαστές ήταν δημόσιοι λειτουργοί», απάντησε ο Ρεντεκέρ, υπογραμμίζοντας πως
«ο ρόλος του πολιτικού δεν είναι να υποδεικνύει πώς πρέπει να εκφραζόμαστε,
αλλά να προστατεύει την ελευθερία της έκφρασης».