Τρεις στο… απόσπασμα

Ο Χανς Μπάκε σε κάποια παιχνίδια δείχνει…πελαγωμένος, παρότι δεν το μαρτυράει η σκανδιναβική ψυχρότητά του, αλλά οι κινήσεις του

Ούτε ένας μήνας δεν πέρασε από την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου και οι
προπονητές των τριών ομάδων του κέντρου βρίσκονται ήδη στο… απόσπασμα! Άλλος
λίγο, ο Φερέρ, άλλος πολύ, ο Χανς Μπάκε, άλλος έτσι κι έτσι, ο Τροντ Σόλιντ.

Η ουσία είναι πως η αγωνιστική εικόνα Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και ΑΕΚ δεν
συμβαδίζει με τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν λίγες ημέρες πριν αρχίσει το
πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα στο «πράσινο» στρατόπεδο να υπάρχει αναβρασμός για
τον Σουηδό, στον Πειραιά να ακούγονται αποδοκιμασίες για τον Σόλιντ και στην
ΑΕΚ η αμφισβήτηση για τον Φερέρ να έχει διαδεχθεί την ευφορία που υπήρχε όταν
ανακοινώθηκε η πρόσληψή του.

Στον ΠΑΟ

Προχθές το βράδυ στην Πάτρα έγινε το… μπαμ.

Ο κόσμος κυνήγησε τον Χανς Μπάκε ζητώντας συγχρόνως εξηγήσεις από τον Γιάννη
Βαρδινογιάννη για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας.

Και είναι τουλάχιστον άδικο να τα ακούει τώρα ο «Τζίγγερ», δεδομένου ότι την
περίοδο του καλοκαιριού έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη για την ενίσχυση της
ομάδας.

Όμως, στο θέμα προπονητή, μάλλον έκανε λάθος επιλογή. Και ο Μπάκε με τη σειρά
του έκανε λάθος στο «χτίσιμο» της ομάδας. Κατ’ αρχάς ξεκίνησε με το φιλόδοξο
4-3-3, στην πορεία είδε πως δεν του «βγαίνει» και τώρα προσπαθεί να εφαρμόσει
το 4-4-2.

Αλλά το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Με μια ήττα εντός έδρας από τον Ιωνικό με το
καθαρό 2-0 και τη νίκη με την… ψυχή στο στόμα κατά της Ξάνθης, το κλίμα εις
βάρος του Σουηδού είχε αρχίσει να γίνεται βαρύ.

Και χθες το βράδυ, στην Πάτρα, τα 10 πέτρινα χρόνια των «πρασίνων» έφεραν την
απόγνωση και τα καταδικαστέα γεγονότα εις βάρος του προπονητή, της διοίκησης
και των παικτών.

Ο Μπάκε δεν έχει καταφέρει να πείσει τους ποδοσφαιριστές ότι είναι ο
προπονητής που μπορεί να τους «οδηγήσει» στον πολυπόθητο δρόμο των επιτυχιών
και της κατάκτησης τίτλων.

Του «χρεώνουν» πως δεν μπορεί να κάνει μια σωστή αλλαγή, δεν «διαβάζει» σωστά
τα παιχνίδια, αλλά και το γεγονός ότι η φυσική και ψυχολογική κατάσταση των
παικτών είναι μέτρια έως κακή. Τέλος η κατάσταση στα αποδυτήρια μόνο η ιδανική
δεν είναι, και αυτό είναι θέμα προπονητή.

Στο Μιλάνο

Η ΑΕΚ πήγε στο Μιλάνο να αγωνιστεί κατά της Μίλαν μετά τρεις ισοπαλίες στο
ελληνικό πρωτάθλημα. Χωρίς ποτέ να έχει αγωνιστεί με την ίδια 11άδα σε δύο
ματς, αντιμετωπίζοντας τεράστιο πρόβλημα στην επίτευξη του γκολ και δεχόμενη
σχετικά εύκολα τέρμα. Στο Μιλάνο, η κριτική απέναντι στον Λορέντζο Σέρα Φερέρ
ήταν σχετικά ήπια δεδομένου του μεγέθους του αντιπάλου. Όμως οι φίλοι της
ομάδας δεν μπορούν να δικαιολογήσουν:

*** Το γεγονός ότι απέναντι στη Μίλαν κατέβασε την ΑΕΚ με τέσσερις
επιθετικογενείς παίκτες (Λυμπερόπουλο, Καπετάνο, Ντελίμπασιτς και Σέζαρ). Το
ξάφνιασμα ήταν πως ο Καπετάνος για πρώτη φορά ίσως και στη μέχρι τώρα καριέρα
του, χρησιμοποιήθηκε σε θέση δεξιού χαφ. Παράλληλα ο Λυμπερόπουλος
«χαραμίστηκε» μακριά από την περιοχή, όπου είναι η πραγματική του θέση.

*** Όλο το παιχνίδι της Μίλαν γινόταν από τη δεξιά πλευρά με τον γέρο
Καφού. Όλος ο κόσμος είδε πως ο Σέζαρ δεν μπορούσε να «κλείσει» τον κατά μία
10ετία και βάλε μεγαλύτερο σε ηλικία συμπατριώτη του. Όμως ο Φερέρ δεν έκανε
τίποτα.

*** Επιμένει να βάζει τον Λαγό από δεξιά, αν και κλασικός
αριστεροπόδαρος, ενώ λέγεται ότι του έχει ξεκαθαρίσει πως «δεν αγωνίζεσαι
γιατί είσαι ακόμη πολύ νέος, έχεις χρόνια μπροστά σου».

Συνηθίζουμε να «μετράμε» τον χρόνο παραμονής ενός προπονητή σε κάποια ομάδα με
σημαδιακές ημερομηνίες. Η πρώτη; Η παρέλαση (της 28ης Οκτωβρίου).

Εφέτος όμως, κάποιοι δεν θα προλάβουν ούτε τις δημοτικές εκλογές!

ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ

Ο κόσμος άρχισε να γκρινιάζει

Το βράδυ της Τρίτης άρχισαν οι φωνές για τον Σόλιντ, χωρίς κανείς να μπορεί να
φανταστεί αυτό που θα ακολουθούσε και κορυφώθηκε προχθές με το… κυνήγι στον
Μπάκε. Μετά το βαρύ 2-4 από τη Βαλένθια, ο κόσμος του Ολυμπιακού καταφέρθηκε
εναντίον του Νορβηγού προπονητή. Και ειδικά στην αλλαγή του Γιώργου Ανατολάκη.
Μπορεί να αναφερόμαστε απαξιωτικά για τους προπονητές της εξέδρας, όμως
αρκετές φορές το αισθητήριο του κόσμου είναι αλάθητο. Όσοι βρέθηκαν στο
«Καραϊσκάκη», αλλά και αυτοί που παρακολούθησαν το παιχνίδι από την τηλεόραση,
διαπίστωσαν πως η αχίλλειος πτέρνα στα μετόπισθεν του Ολυμπιακού ήταν ο
Ουαντού. Και όχι ο Ανατολάκης. Ο Νορβηγός όμως, τον Ανατολάκη άλλαξε.

Είναι αλήθεια πως παρά τις τρεις νίκες που «μετρά» στο ποδόσφαιρο, ο
Ολυμπιακός δεν έχει παίξει καλό ποδόσφαιρο μέχρι τώρα. Και αν η αγωνιστική
εικόνα της ομάδας είναι τέτοια που μπορεί να της προσφέρει καλή πορεία εντός
συνόρων, εκτός… διασύρεται. Με τη Βαλένθια οι «ερυθρόλευκοι» έπαιξαν άναρχο
ποδόσφαιρο. Οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών ήταν τεράστιες. Οι παίκτες –
επιλογή του Σόλιντ δεν προσέφεραν τα αναμενόμενα και δεν είναι τέτοιου
βεληνεκούς ώστε να κάνουν τη διαφορά. Και κοντά σε όλα αυτά ο κόσμος του
χρεώνει ακόμη ότι:

*** Δεν βοηθάει την ομάδα από τον πάγκο. Είτε με αλλαγές, είτε με
εσωτερικές μετακινήσεις παικτών.

*** Παρατάσσει την ομάδα με λάθος σύστημα στην Ευρώπη. Δεν μπορεί δηλαδή να
βάζει τρεις επιθετικούς κατά της εξαιρετικά γρήγορης Βαλένθια αλλά και πέντε –
έξι παίκτες που δεν μαρκάρουν.