«Επτά χρόνια μας κοροϊδεύουν»

«Επτά χρόνια έχουν περάσει από την κατάρρευση του εργοστασίου της Ρικομέξ,
χάσαμε τους ανθρώπους μας και μέχρι σήμερα δεν έχουμε πάρει ούτε ένα ευρώ
αποζημίωση. Τα δικαστήρια μάς δικαιώνουν, αλλά οι αποζημιώσεις μένουν μόνο στα
χαρτιά. Ούτε οι υπεύθυνοι του εργοστασίου ούτε το Δημόσιο, έχουν εκπληρώσει
τις υποχρεώσεις τους. Απλώς μας κοροϊδεύουν!».

Τα ερείπια της Ρικομέξ, όπου χάθηκαν 39 άνθρωποι

Η Τασία Θεοδωρακοπούλου, η οποία στον σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου 1999 έχασε
τον πατέρα, την αδερφή και την εξαδέρφη της στα συντρίμμια του εργοστασίου,
δεν κρύβει τον θυμό και την αγανάκτησή της γιατί «όλες οι υποσχέσεις των
αρμοδίων έμειναν ξεχασμένες στο ράφι και όλες οι αποφάσεις των δικαστηρίων
παραμένουν ανεκτέλεστες σε κάποιο συρτάρι».

Από το 1999 μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί πολλές αποφάσεις από τα αστικά
δικαστήρια που δικαιώνουν πλήρως όσους από τους συγγενείς των 39 εργαζομένων
που καταπλακώθηκαν στα συντρίμμια της Ρικομέξ επέλεξαν να ακολουθήσουν τη
δικαστική οδό. Οι αποζημιώσεις που έχουν κερδίσει ξεπερνούν τα 5 εκατομμύρια
ευρώ, αλλά στις τσέπες των δικαιούχων δεν έχει φτάσει ούτε ένα ευρώ! Το ίδιο
το Ελληνικό Δημόσιο εξαντλώντας, όπως συνήθως συμβαίνει, όλα τα ένδικα μέσα,
έχει ασκήσει έφεση κατά των πρωτόδικων αποφάσεων.

«Πώς να αντέξουμε;»

«Τόσα χρόνια πάμε από έφεση στην έφεση, χωρίς να ενδιαφέρεται κανένας αν
έχουμε την οικονομική δυνατότητα να συνεχίζουμε αυτό τον δικαστικό αγώνα. Πώς
να συναγωνιστούμε εμείς το Δημόσιο; Με τον καιρό απογοητευόμαστε και δεν
έχουμε το ίδιο ψυχικό σθένος βλέποντας ότι μας κοροϊδεύουν. Οι υπεύθυνοι της
Ρικομέξ μετά τις αποφάσεις για αποζημίωση κήρυξαν πτώχευση, ενέργεια που για
όλους εμάς που δεν δεχθήκαμε να συμβιβαστούμε μαζί τους ήταν καθαρά
προσχηματική. Δεν μπορεί λίγο καιρό μετά τον σεισμό να έρχονται οι ιδιοκτήτες
της εταιρείας και να μου προτείνουν να πάρω τη θέση της αδερφής μου αρκεί να
μην κινήσω δικαστικό αγώνα. Και να σκεφτεί κανείς ότι όσοι με γνωρίζουν
νομίζουν ότι έχω γίνει πλούσια από αυτή την υπόθεση», συμπληρώνει η Τασία
Θεοδωρακοπούλου.

«Να γίνει ρύθμιση»

Υπόθεση Ρικομέξ. «Ούτε ένα ευρώ δεν έχουμε πάρει από τις αποφάσεις που έχουν εκδοθεί όλα αυτά τα χρόνια δικαιώνοντας τους συγγενείς των θυμάτων», λέει η Τασία Θεοδωρακοπούλου, η οποία έχασε τον πατέρα, την αδελφή και την εξαδέλφη της που δούλευαν στο εργοστάσιο

Ο δικηγόρος των οικογενειών των θυμάτων Αλέξανδρος Στρίμπερης, ο οποίος
συνεχίζει για λογαριασμό τους τον δικαστικό αγώνα, μετά την τελευταία δικαίωση
από το Διοικητικό Πρωτοδικείο που υποχρεώνει την Νομαρχία Ανατολικής Αττικής
να αποζημιώσει με 2,8 εκατομμύρια ευρώ τους συγγενείς πέντε θυμάτων,
επισημαίνει: «Είναι επιτακτική η ανάγκη να υπάρξει πλέον νομοθετική ρύθμιση
για την αποζημίωση των θυμάτων με το δεδομένο ότι τα δικαστήρια έχουν δεχθεί
ότι η Ρικομέξ λειτουργούσε με την ανοχή της Πολεοδομίας και των εποπτικών
αρχών».

«Έμειναν ατιμώρητοι»

Το δικό του κατηγορώ για την αδιαφορία όλων των αρμοδίων διατυπώνει και ο κ.
Μιχάλης Κορρές, ο οποίος έχασε τη σύζυγό του που εργαζόταν στη Ρικομέξ.
«Είμαστε ξεχασμένοι από όλους. Δεν είναι μόνο οι αποζημιώσεις που τόσα χρόνια
μένουν στα χαρτιά, είναι και το ποινικό μέρος που ουσιαστικά όλοι έμειναν
ατιμώρητοι», λέει εν όψει και της έναρξης της δίκης για την υπόθεση αυτή, που
έχει προσδιοριστεί για τη Δευτέρα το πρωί στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών.

Οι αποφάσεις που τους δικαιώνουν αλλά ακόμα περιμένουν…

* Ιανουάριος 2002: Το Εφετείο Αθηνών εκδίδει απόφαση με την οποία
υποχρεώνει τους υπευθύνους της επιχείρησης να καταβάλουν στους συγγενείς 6
θυμάτων συνολική αποζημίωση 2 εκατομμυρίων ευρώ.

* Μάρτιος 2005: Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών εκδίδει τις πρώτες
αποφάσεις υποχρεώνοντας το Δημόσιο να αποζημιώσει με 1.568.000 ευρώ τις
οικογένειες 4 θυμάτων της Ρικομέξ. Αναμένεται η απόφαση του Εφετείου.

* Ιούλιος 2006: Το Διοικητικό Πρωτοδικείο με μία απόφαση-σταθμό
υποχρεώνει τη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής να αποζημιώσει με 2,8 εκατομμύρια
ευρώ τους συγγενείς πέντε θυμάτων της Ρικομέξ. Η υπόθεση εκκρεμεί.