«Θα με σκοτώσουν, μπορεί να είναι σήμερα, μπορεί να είναι αύριο, αλλά ξέρω
ότι σίγουρα θα με σκοτώσουν». Η Γκιουλντουνιά λίγες ώρες πριν δεχτεί το
τελειωτικό χτύπημα στο κρεβάτι του νοσοκομείου εκμυστηρεύτηκε στον τελευταίο
άνθρωπο που μίλησε μαζί του, στον δημοσιογράφο της «Σαμπάχ», Μουσλίμ Σαρίγιαρ,
ότι την κυνηγούσαν τα αδέλφια της για να «καθαρίσουν την τιμή» της
οικογένειας.





Τα αδέλφια της Γκιουλντουνιά τη χτύπησαν και την εγκατέλειψαν νομίζοντας ότι
είναι νεκρή. Κατάφερε να επιζήσει. Τη δεύτερη φορά δεν έκαναν το ίδιο λάθος...


«Προσπάθησα να την πείσω να μιλήσει στην αστυνομία για να την προστατεύσει. Να
τους πει για την "παράδοση". Στάθηκε αδύνατον. Προτίμησε να προστατεύσει τα
αδέλφια της παρά τον εαυτό της», μας λέει ο Μουσλίμ Σαρίγιαρ.


Πέντε ώρες αφότου έφυγε από το νοσοκομείο, ο δημοσιογράφος της «Σαμπάχ» άκουσε
συγκλονισμένος την είδηση: Με μια σφαίρα στο κεφάλι τα δυο της αδέλφια την
αποτελείωσαν.


Η έκθεση. Η Γκιουλντουνιά έφυγε από το χωριό της στη Νοτιοανατολική
Τουρκία με ένα παιδί στην κοιλιά. Την είχε βιάσει ο ξάδελφός της. Φτάνοντας
στην Κωνσταντινούπολη έμεινε κοντά στον θείο της, αλλά μόλις κατάλαβε πως «το
οικογενειακό συμβούλιο» πήρε την απόφαση να την σκοτώσει, το έσκασε. Τα
αδέλφια της την κυνήγησαν, την χτύπησαν και την εγκατέλειψαν νομίζοντας ότι
είναι νεκρή. Αλλά η Γκιουλντουνιά κατάφερε να επιζήσει. Μεταφέρθηκε στο
νοσοκομείο. Τα αδέλφια της την κυνήγησαν ακόμη κι εκεί. Αυτή τη φορά δεν
έκαναν το ίδιο λάθος, της φύτεψαν μια σφαίρα στο κεφάλι. «Η Γκιουλντουνιά ήταν
έτοιμη να πεθάνει, γνώριζε πως η "ατιμία" δεν έμενε ατιμώρητη», σχολιάζει ο
Μουσλίμ Σαρίγιαρ. Με βάση έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας της
Τουρκίας, τα τελευταία έξι χρόνια έχουν διαπραχθεί 322 εγκλήματα τιμής. Το πιο
σημαντικό όμως εύρημα είναι ότι τα περισσότερα εγκλήματα δεν διαπράττονται
στην Ανατολική και Νοτιοανατολική Τουρκία, όπως μέχρι σήμερα εθεωρείτο.
Διαπράττονται κυρίως στην περιοχή του Αιγαίου και του Μαρμαρά. Έχουν επίσης
αυξηθεί στην Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα. Κι όμως αποκαλύπτεται και πάλι
ότι οι δράστες προέρχονται από την Ανατολική και Νοτιοανατολική Τουρκία.


«Διάλογοι στο Σκοτάδι». «Υπάρχει και μια άλλη Κωνσταντινούπολη», μας
λέει η Μελέκ Ταϊλάν, η οποία πέρσι ξεκίνησε από την Πόλη, έκανε τον γύρο της
Νοτιοανατολικής Τουρκίας και κατέληξε και πάλι στην Πόλη καταγράφοντας τις
μαρτυρίες των εμπλεκομένων στα εγκλήματα τιμής στο ντοκιμαντέρ «Διάλογοι στο
Σκοτάδι». Σε αυτή την άλλη Κωνσταντινούπολη οι άνθρωποι που μετανάστευσαν από
την Ανατολία έφεραν μαζί τους και τις παραδόσεις τους. «Όπως ζούσαν στην πόλη
τους έτσι ζούνε κι εδώ, δεν μπόρεσαν να αφήσουν πίσω τα έθιμά τους», εξηγεί η
Αλέβ, η οποία εργάζεται εθελοντικά εδώ και πολλά χρόνια στην οργάνωση
«Μορτσατί», παρέχοντας στήριξη στις γυναίκες που απελπισμένες ζητούν τη
βοήθειά τους.


«Σήμερα πρέπει να βγω από το σπίτι, αν δεν βγω δεν θα ξαναβγώ ποτέ πια.
Βοήθεια», έλεγε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβαν πρόσφατα από μια γυναίκα στη
Νοτιοανατολική Τουρκία, θυμάται η Αλέβ. Αμέσως η «Μορτσατί» κινητοποιήθηκε,
κάλεσε την αδελφή οργάνωση ΚΑΜΕΡ που δραστηριοποιείται στην περιοχή και την
έσωσαν. Αυτή η γυναίκα βρίσκεται σήμερα στο καταφύγιο της Μορτσατί μαζί με
άλλες 8 κυνηγημένες γυναίκες και έντεκα παιδιά.






Τελευταίο αντίο. Γυναίκες αποχαιρετούν Τουρκάλα που δολοφονήθηκε σε έγκλημα τιμής


Το μυστικό. «Το καταφύγιο είναι μυστικό, σε κανένα δεν δίνουμε τη
διεύθυνση και σε κανέναν δεν επιτρέπουμε να τις επισκεφθεί. Ούτε κι εσείς
μπορείτε να τους μιλήσετε», μου απάντησε η Αλέβ αυστηρά όταν ζήτησα να μιλήσω
με αυτές τις γυναίκες. Αν μάλιστα υπάρξει υποψία ότι ακόμη κι εκεί κινδυνεύει
η ζωή μιας γυναίκας, τότε έρχονται σε επαφή με άλλες οργανώσεις και τη
μεταφέρουν αλλού, σε άλλο καταφύγιο.


Η Μελέκ Ταλάι εξηγεί ότι την απόφαση πως «μια γυναίκα πρέπει να πεθάνει» τη
λαμβάνει το «οικογενειακό συμβούλιο» το οποίο αποτελείται από τους άντρες.
Κρίνουν ένοχη τη γυναίκα που «ατίμασε» την οικογένεια! Ακόμη και εκείνη που
βιάστηκε θεωρείται ένοχη και πρέπει να πεθάνει.



Άλλες τις αναγκάζουν να αυτοκτονήσουν



Η Ασφάλεια στην έκθεσή της καταγράφει 322 εγκλήματα τιμής τα τελευταία έξι
χρόνια. Είναι όμως τόσα; «Όχι, πρέπει να είναι πολύ περισσότερα. Πολλές
γυναίκες αντί να τις σκοτώσουν οι ίδιοι, τις αναγκάζουν να αυτοκτονήσουν. Τις
κλείνουν σε ένα δωμάτιο και τις αναγκάζουν να πάρουν δηλητήριο. Πόσα εγκλήματα
άλλωστε δεν διαλευκαίνονται ποτέ;», λέει η Φιλίζ, η οποία επίσης είναι μέλος
της Μορτσατί.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από