Το επόμενο Βιετνάμ

ΛΙΓΟΙ ΣΟΒΑΡΟΙ συγγραφείς ή κινηματογραφιστές δεν έχουν περιλάβει ώς
τώρα με κάποιο τρόπο στο έργο τους τις αντιδράσεις τους για τις τρομοκρατικές
επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, ακόμη λιγότεροι τις αντιμετώπισαν απ’
ευθείας, εν μέρει από τον φόβο ότι θα θεωρηθεί πως εκμεταλλεύονται τον πόνο
των θυμάτων ή το μεγάλο απόθεμα φωτογραφιών που παρήχθη από εκείνα τα φονικά
100 λεπτά. Και εν μέρει, επειδή υπέθεταν ότι το κοινό τους είχε ήδη δεχθεί ένα
πλεόνασμα ειδησεογραφικών φωτογραφιών που δεν χρειάζονται λεζάντες.

Όταν το 1949 ρωτήθηκε για τη Γαλλική Επανάσταση ο Τσου Ενλάι, ο πρώτος
πρωθυπουργός της Κομμουνιστικής Κίνας, απάντησε πως «είναι πολύ νωρίς για να
πει κανείς». Το ίδιο ισχύει αναμφίβολα για τη μακροπρόθεσμη επίδραση της 11ης
Σεπτεμβρίου. Μπορεί όμως για τα δημιουργικά μυαλά να αποδειχθεί λιγότερο
συναρπαστική απ’ ό,τι τα επακόλουθά της. Το επόμενο Βιετνάμ του Χόλιγουντ δεν
είναι οι Δίδυμοι Πύργοι, αλλά το Ιράκ.