«Eρωτευμένη με την αναμονή»

![]() |
![]() |
|
«H ηρωίδα του “Χορεύοντας στη σιωπή” έχει άμεση σχέση με την Άλμα στο |
«Το “Χορεύοντας στη σιωπή” του Αλεσάντρο Κασόνα είναι ένα έργο με εννέα ρόλους
που όλοι μιλάνε για χαμένους – ανεκπλήρωτους έρωτες. Για πλατωνικούς, για
σαρκικούς και πάνω απ’ όλα για τον έρωτα της αναμονής, που είναι πολύ πιο
βαθύς» εξηγεί η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η οποία φέτος ετοιμάζεται για έναν
δραματικό ρόλο στο θέατρο «Βεάκη», σε σκηνοθεσία Νίκου Καραγέωργου.
«H ηρωίδα είναι μια γυναίκα που αγάπησε, αγαπάει και θα αγαπάει» λέει στα
«NEA». «Δεν ξέρουμε πια πόσο αγαπάει εκείνον ή είναι ερωτευμένη με την
αναμονή. H αναμονή έχει αρχίσει και της γίνεται εμμονή. Αυτή η γυναίκα
περιμένει να έρθει ο αρραβωνιαστικός της και περιμένοντας αλλάζει την
πραγματικότητα. Ο ρεαλιστικός χρόνος περνάει, αλλά αυτή έχει μείνει στο τότε.
Όταν εκείνος έφευγε… Φτιάχνει μια άλλη πραγματικότητα, ένα παραμύθι και μέσα
σ’ αυτό ζει».
Θα μπορούσε να είναι ηρωίδα του Ίψεν ή του Τενεσί Ουίλιαμς, λέει η
Μίρκα Παπακωνσταντίνου για τον νέο της ρόλο. «Είναι εύθραυστη, είναι σαν ένας
σπασμένος καθρέφτης που πέφτοντας πάνω του το φως, δηλαδή η πραγματικότητα,
αλλάζει χρώματα και λάμψεις. Αυτό έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ερμηνευτικά,
γιατί έχει πολύ έντονες συναισθηματικές αλλαγές. Άλλο συμβαίνει στην
πραγματικότητα και άλλο στη δική της πραγματικότητα».
Το έργο, με πρωτότυπο τίτλο «Το σπίτι με τα επτά μπαλκόνια»
διαδραματίζεται σε ένα αρχοντικό πλούσιων κτηματιών του ισπανικού Βορρά. Κι
εκεί το μεταφυσικό «σπάει τα όρια της στενής πραγματικότητας και μας φέρνει
αντιμέτωπους με το εξωπραγματικό, όχι σαν κάτι φανταστικό, αλλά σαν μια
ιδιάζουσα πραγματικότητα».
Γύρω από την ηρωίδα στήνεται ένας χορός ηρώων – τους ρόλους ερμηνεύουν οι
Αλέξανδρος Σταύρου, Κώστας Αρζόγλου, Σταυριάνα Πανδή, Άννα Μονογιού, Ελένη
Αποστολοπούλου, Ειρήνη Ράπτη, Σταύρος Μοίρας. «Ένας από τους σημαντικούς
ρόλους είναι εκείνος του έφηβου ανιψιού της ηρωίδας (Προμηθέας
Αλειφερόπουλος). Ένα πλάσμα που δεν μιλάει και δεν επικοινωνεί με κανέναν. H
ηρωίδα κι αυτός φτιάχνουν τον δικό τους κόσμο επικοινωνίας, ταυτίζονται
απόλυτα, επικοινωνούν με τα μάτια και θέλουν να πετάξουν μαζί».
Και για την ιστορία: Το έργο είχε ανεβεί στο θέατρο Αθηνών το 1964-65, από τον
θίασο Μυράτ – Ζουμπουλάκη, με τίτλο «Το Στερνό Καράβι», παρουσία (στην
πρεμιέρα) και του ίδιου του Κασόνα.
H μετάφραση είναι της Ιουλίας Ιατρίδη, η διασκευή και η σκηνοθεσία του Νίκου
Καραγέωργου, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Χριστίνας Κωστέα.
INFO
«Χορεύοντας στη σιωπή» του Αλεσάντρο Κασόνα στο θέατρο «Βεάκη» (Στουρνάρη 32,
τηλ. 210-5223.522), από τα μέσα Οκτώβρη.















