Προεκλογικός αγώνας από… το παραθυράκι

Κόλπα και παραθυράκια στον νόμο αλλά και δαπάνες με μαύρο χρήμα ώστε να
ξεπεράσουν τον σκόπελο με το πλαφόν στις εκλογικές δαπάνες τους, που προβλέπει
η νομοθεσία, επιστρατεύουν οι υποψήφιοι στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές
του Οκτωβρίου.

Το πλαφόν που έχει επιβάλει το υπουργείο Εσωτερικών στις προεκλογικές δαπάνες
έχει ανατρέψει για τα καλά τα σχέδια των υποψήφιων δημοτικών συμβούλων που
αντιλαμβάνονται ότι προεκλογικός αγώνας με 3.000 έως 6.500 ευρώ δεν γίνεται.
«Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι η εγκύκλιος του υπουργείου μάς απαγορεύει
να έχουμε δικό μας εκλογικό κέντρο και πολύ περισσότερο να κολλάμε αφίσες με
τη φωτογραφία μας στους δρόμους», λέει στα «NEA» υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος
στον Δήμο Αθηναίων.

«Όμως ακόμη κι έτσι, τα 6.500 ευρώ που με περιορίζει ο νόμος να ξοδέψω δεν
επαρκούν όχι μόνο για να τυπώσω το διαφημιστικό υλικό αλλά ούτε και για να
κάνω δυο – τρεις συνεστιάσεις. Επομένως αν κάποιος μου κάνει έλεγχο θα πω ότι
το τραπέζωμα το πληρώσαμε ρεφενέ ενώ στην πραγματικότητα τα χρήματα θα τα έχω
βάλει από μόνος μου!»

Στα γενικά έξοδα

Συνυποψήφιός του, ελεύθερος επαγγελματίας, έχει λύσει διαφορετικά το πρόβλημα
του εκλογικού κέντρου: «Νοίκιασα λοιπόν ένα γραφείο σε όροφο πολυκατοικίας και
στην πόρτα θα βάλω μόνο μια ταμπέλα με το όνομά μου. Στις κάρτες – που
επιτρέπεται να τυπώσω – με το σήμα του συνδυασμού θα αναγράφεται η διεύθυνση
αυτού του γραφείου, ενώ το τετράπτυχο φυλλάδιό μου θα το στείλω με το
ταχυδρομείο χωρίς να κάνω χρήση της εκλογικής έκπτωσης: θα πληρώσω ο ίδιος όλη
τη δαπάνη και δεν θα τη συμπεριλάβω στα εκλογικά μου έξοδα, παρά στις γενικές
μου δαπάνες, ως ελεύθερος επαγγελματίας».

Ο περιορισμός στα εκλογικά κέντρα αλλά και στις προεκλογικές αφίσες προκαλεί
προβλήματα και στους υποψήφιους δημάρχους. Για παράδειγμα ο νυν δήμαρχος
Περιστερίου Ανδρέας Παχατουρίδης, που θα είναι ξανά υποψήφιος, λέει στα «NEA»
ότι ο νέος νόμος «θα μας αναγκάσει να στραφούμε σε παραδοσιακούς τρόπους
επικοινωνίας με τον κόσμο, δηλαδή να πηγαίνουμε να βλέπουμε και να μιλούμε με
τους δημότες στα μέρη όπου συχνάζουν».

H αναγνωρισιμότητα

Τα πράγματα είναι πάντως δύσκολα για εκείνους τους υποψηφίους που δεν είναι
ευρύτερα γνωστοί, είτε από την επαγγελματική τους πορεία είτε επειδή είναι
νέοι υποψήφιοι που οι ψηφοφόροι δεν τους γνωρίζουν. Αυτό συμβαίνει με την
περίπτωση υποψήφιου δημοτικού συμβούλου στο Χαλάνδρι που εξηγεί στα «NEA» ότι
από τη στιγμή «που έχω στη διάθεσή μου λιγότερα από 4.000 ευρώ για να
κοινοποιήσω στον κόσμο ότι κατεβαίνω στην πόλη μου ως υποψήφιος δημοτικός
σύμβουλος, θα πρέπει να τυπώσω για παράδειγμα 10.000 φυλλάδια με τη φωτογραφία
μου και τις απόψεις μου και θα πάρω απόδειξη για τα μισά».

Τα προβλήματα αυτά όμως δεν παρουσιάζονται μόνο σε κεντρικούς δήμους όπου ο
ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Ακόμα και σε μικρότερους δήμους, όπως στην
Ανατολική και Νότια Αττική, τα πράγματα φαίνονται δύσκολα.

«Στις προηγούμενες εκλογές είχαμε τη δυνατότητα να στήσουμε δύο προεκλογικά
κέντρα», λέει στα «NEA» ο δήμαρχος Καλυβίων Πέτρος Φιλίππου. «Εγώ έστηνα ένα
στα Καλύβια και ένα στο Λαγονήσι. Όμως τώρα που ο κόσμος στο Λαγονήσι δεν θα
δει το εκλογικό μου κέντρο θα νομίσει ότι δεν ενδιαφέρομαι».