Tα δικαιώματα των ανηλίκων

Ο κ. Κωνσταντίνος Γλύκαντζης, μαθητής ΣΤ’ Δημοτικού, από την Καισαριανή,
γράφει για τα δικαιώματα των ανήλικων παιδιών:

«Οι κυβερνήτες αυτού του κόσμου ξεχνούν ότι υπάρχουν παιδιά που αναγκάζονται
να δουλέψουν για να βγάλουν μια φέτα ψωμί. Μέχρι και οι τηλεοράσεις έχουν
ξεγράψει εντελώς αυτό το θέμα. Οι δημοσιογράφοι θεωρούν ότι τα πιο φλέγοντα
θέματα είναι οι κοσμικοί γάμοι, τα βαφτίσια, οι δεξιώσεις και τα λοιπά.

H κάθε συνηθισμένη οικογένεια συνωστίζεται στις ουρές των super market για να
αγοράσει κάθε λογής φαγώσιμα. Τα παιδιά στην Ασία και την Αφρική έχουν ως
super market (αλλά και ως σπίτι τους) τον δρόμο. Μαζεύουν τα ψίχουλα για να
φάνε, μα το πιο συγκινητικό είναι ότι τα μοιράζονται μεταξύ τους.

Και αν λοιπόν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι και όχι ζώα (ίσως και τα ζώα να
έχουν περισσότερη ψυχή από εμάς) πρέπει να λύσουμε τα σχοινιά που τάχα μας
δένουν τα χέρια και να διαθέσουμε ρούχα, τρόφιμα, χρήματα, έως και την ψυχή
μας ακόμη, για να σώσουμε τα μπουμπούκια της γης, τα παιδιά που όταν τους
δώσεις ένα πιάτο φαγητό θα σου φιλήσουν το χέρι και θα σου πουν χίλια
ευχαριστώ. Όταν ένα μόνο παιδί πεθαίνει από την πείνα, τις στερήσεις και την
έλλειψη περίθαλψης, όταν μόνο ένα παιδί πεθαίνει ψυχικά στο περιθώριο, σε
φρικτές συνθήκες διαβίωσης και δουλειάς, τότε ο ουρανοξύστης του πολιτισμού
μας σωριάζεται σε κομμάτια και θρύψαλα. Και δυστυχώς δεν είναι για ένα μόνο
παιδί ο έτσι ή αλλιώς θάνατος, αλλά για εκατοντάδες εκατομμύρια αγγέλους (όχι
βέβαια με ροζ μαγουλάκια και φτερά)».