Mπουζούκια στην παραλία… της Πειραιώς

H Πειραιώς φαίνεται πως θα γίνει η «νέα παραλιακή» για τα δημοφιλή
μπουζούκια. Ωστόσο, οι επιχειρηματίες του χώρου υπογραμμίζουν ότι η «παραλία
εξακολουθεί να είναι ο δημοφιλέστερος προορισμός» της νυχτερινής διασκέδασης!
Μάλιστα υπολογίζεται ότι… 10.000 άνθρωποι πηγαίνουν καθημερινά στα νυχτερινά
κέντρα χειμώνα-καλοκαίρι.

Από την άλλη, αρχιτέκτονες προτείνουν και τα «μπουζούκια της γειτονιάς σας»,
υπό την… προϋπόθεση να αναβαθμιστεί αρχιτεκτονικά η εξωτερική τους όψη!

Ο διάλογος για το «πού να πάνε τα μπουζούκια» δεν φαίνεται να έχει κλείσει για
την Αθήνα ακόμα, παρά το χρονοδιάγραμμα «εξόδου» που έδωσε η Πολιτεία το 2003
από το μέτωπο της παραλίας και το «πράσινο φως» για την οδό Πειραιώς. Το
πρόσφατο παράδειγμα εκμίσθωσης των παλιών κτιρίων της Ολυμπιακής Αεροπορίας
στο Ελληνικό για κέντρα διασκέδασης απέδειξε ότι η παραλία εξακολουθεί να
«τραβάει σαν μαγνήτης», ενώ ανέδειξε και τη σύγχυση που εξακολουθεί να υπάρχει
μεταξύ αρμόδιων φορέων για το πού «επιτρέπονται και πού όχι». «Καλή είναι η
Πειραιώς, αλλά ο κόσμος το καλοκαίρι δεν θα πάει εκεί. Θα προτιμήσει την
παραλία», τονίζει επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται χρόνια στη νυχτερινή
διασκέδαση. H περίπτωση του Ελληνικού είναι χαρακτηριστική της σύγχυσης που
επικρατεί για το θέμα, καθώς η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου που
διαχειρίζεται προσωρινά τον χώρο αναγκάστηκε να «σπάσει» το συμβόλαιο με την
επιχείρηση νυχτερινών κέντρων μετά το «απαγορευτικό» που έβγαλε το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Κίνηση η οποία προκάλεσε την αντίδραση, μέσω της δικαστικής οδού, από πλευράς
του επιχειρηματία που «ψάχνει να βρει το δίκιο του».

H επιλογή της οδού Πειραιώς και της Ιεράς οδού για τη δημιουργία της «νέας
παραλιακής» έχει κριθεί ιδιαίτερα θετικά από τους μεγάλους επιχειρηματίες του
χώρου. «Μας ικανοποιεί απόλυτα η επιλογή αυτή γιατί εκεί υπάρχουν οι
δυνατότητες για μεγάλους χώρους που καλύπτουν τις ανάγκες του χειμώνα»,
επισημαίνει επιχειρηματίας από τους παλαιότερους στο χώρο αυτό. O ίδιος
μάλιστα επισημαίνει ότι η παραλιακή τον χειμώνα είχε κορεστεί πια απο
μπουζούκια αλλά το καλοκαίρι παραμένει αξεπέραστη.

Οι αρχιτέκτονες πάντως, στο ερώτημα «πού να πάνε τα μπουζούκια στην Αθήνα
θέτουν;», το πρόβλημα σε άλλη διάσταση. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να
«διαχέονται» στις γειτονιές ώστε να μην υπάρχει «γκετοποίηση α λα Λας Βέγκας»
και άλλοι είναι «υπέρ» της χωροθέτησης σε μεγάλους δρόμους τύπου «μπουλβάρ»,
οι οποίοι όμως θα έχουν τις αναγκαίες υποδομές.

Νομοθετικό αλαλούμ. Από την άλλη, επιχειρηματίες που ασχολούνται πολλά
χρόνια με τα νυχτερινά κέντρα υπογραμμίζουν πως ειδικά στην Αθήνα υπάρχει
πολυνομία, νομοθετικό… αλαλούμ, ενώ πολύ συχνά «άλλα λέει ο δήμαρχος, άλλα ο
υπουργός, άλλα ο βουλευτής». «Στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να φύγουν
τα μπουζούκια, αλλά κατά καιρούς υπάρχουν διάφορα αντικρουόμενα συμφέροντα που
προκαλούν έκρυθμες καταστάσεις», τονίζει συνεργάτης ενός εκ των παλαιοτέρων
επιχειρηματιών του χώρου. «Υπάρχουν και οι οικολόγοι που μας κυνηγάνε χρόνια
τώρα. Λες κι εμείς είμαστε που υποβαθμίζουμε την παραλία».

Στο αρχιτεκτονικό γραφείο Ανδρέα και Σάκη Διγενή, οι οποίοι μελέτησαν εκτενώς
το θαλάσσιο μέτωπο μαζί με τον Ιταλό αρχιτέκτονα Βιτόριο Γκρεγκότι, πιστεύουν
ότι κατά μήκος μιας ακτής 12,5 χιλιομέτρων, εκτός από περίπατο, αμμουδιά και
πράσινο, ασφαλώς πρέπει να υπάρχουν και «στάσεις» για τον ελεύθερο χρόνο όλες
τις ώρες της ημέρας.

«Το μέτωπο είναι μεταξύ της πόλης και της φύσης. Στο μέτωπο της θάλασσας μιας
αστικής περιοχής, μιλάμε για ήπιες χρήσεις σε συνδυασμό με μια λογική
ελεύθερου χρόνου», τονίζει ο Ανδρέας Διγενής. «Σ’ ένα μεγάλο περίπατο
χρειάζεσαι χώρο για να περπατήσεις, αμμουδιά για κολύμπι, εστιατόριο για να
γευματίσεις, καφέ ή μπιτς μπαρ, ακόμα και θέατρο για να δεις μια παράσταση.
Όλα αυτά δεν χρειάζεται να είναι επάνω στο κύμα φυσικά, άλλωστε το θαλάσσιο
μέτωπο το βλέπουμε και σε ένα βάθος στην ενδοχώρα. Σε αυτή τη λογική
εντάσσονται και δυο – τρια νυχτερινά κέντρα, θα λέγαμε κυρίως στη Γλυφάδα όπου
υπάρχει και χώρος. Πάντοτε όμως υπό την προϋπόθεση ενός αρμονικού, πολύ καλού
σχεδιασμού. Όχι ως “μαύρα κουτιά” που λαμπυρίζουν τη νύχτα το ένα δίπλα στο
άλλο.

Έξωση με Προεδρικό Διάταγμα

Εξαιτίας των λεγόμενων «οργανωμένων συμφερόντων», τα «μαύρα κουτιά» –
μπουζούκια παρέμειναν και σφράγισαν την εικόνα της παραλιακής για πολλά χρόνια
στην Αθήνα. H τελευταία πράξη του δράματος της παραλιακής παίχτηκε στην
προολυμπιακή Αθήνα, όταν το 2003 χρειάστηκε να κατεδαφιστούν αυθαίρετες
κατασκευές για να κατασκευαστεί το Ιστιοπλοϊκό Κέντρο του Αγίου Κοσμά και
άλλες εγκαταστάσεις. Απόρροια της «μάχης» ήταν να τεθεί πενταετές
χρονοδιάγραμμα για παρόμοιες κατασκευές, ενώ παράλληλα υπεγράφη το Προεδρικό
Διάταγμα της Πειραιώς. Το εν λόγω Π.Δ. αφήνει χώρο ουσιαστικά για τη
δημιουργία ενός πολυχώρου διασκέδασης κατά μήκος της Πειραιώς, ενώ χρήση
νυχτερινών κέντρων προβλέπει και η τροπολογία για τους όρους δόμησης γύρω από
το νέο γήπεδο του ΠΑΟ στον Βοτανικό.