Θάνατοι-ρεκόρ, απεξάρτηση μηδέν

Στις περιφερειακές πόλεις μεταφέρονται οι πιάτσες της διακίνησης
ναρκωτικών. Οι θάνατοι από ναρκωτικά σε περιοχές εκτός της Αθήνας και της
Θεσσαλονίκης έφθασαν σε επίπεδα-ρεκόρ, ενώ οι υποδομές για την απεξάρτηση είτε
δεν υπάρχουν καν στην περιφέρεια είτε υπολειτουργούν.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας, τα θύματα των ναρκωτικών στην
περιφέρεια, από 22 που ήταν το 1995, έφθασαν πέρυσι τα 87. «Έχει παρατηρηθεί
αύξηση της χρήσης ναρκωτικών σε τοπικές κοινωνίες. Έχουν δημιουργηθεί πιάτσες
και σε άλλες περιοχές της χώρας και έχει γίνει ευκολότερη η πρόσβαση στις
ουσίες», διαπιστώνει ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ δρ Χαράλαμπος Πουλόπουλος και
προσθέτει ότι για τους εμπόρους ναρκωτικών δεν υπάρχουν πλέον μόνον οι δύο
«μητροπόλεις» της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. «Πριν από δεκαπέντε με είκοσι
χρόνια υπήρχε μετακίνηση των χρηστών προς τις περιοχές της Αθήνας και της
Θεσσαλονίκης. Οι χρήστες κατέφευγαν στις δύο “μητροπόλεις” είτε για να
αναζητήσουν ουσίες είτε για βοήθεια». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα στην Αθήνα και
στη Θεσσαλονίκη ο αριθμός των θυμάτων από τα ναρκωτικά τα πέντε τελευταία
χρόνια – με μικρές αυξομειώσεις – να είναι σχεδόν σταθερός κάθε χρόνο, την
ίδια ώρα που στην περιφέρεια τα θύματα αυξάνονται σημαντικά χρόνο με τον
χρόνο.

Διπλάσιοι στις κοινότητες

Ταυτόχρονα, την τελευταία πενταετία παρατηρείται αύξηση των νέων από την
περιφέρεια που απευθύνονται στα θεραπευτικά προγράμματα. Το 2000 ο αριθμός
τους δεν ξεπερνούσε τους 303, ενώ το 2005 διπλασιάσθηκε και έφθασε τους 674
καλύπτοντας το 36% των χρηστών που αναζητούν βοήθεια σε κοινότητες του ΚΕΘΕΑ.

Ο 47χρονος σήμερα Γιώργος, άρχισε τη χρήση ναρκωτικών στα 25 του χρόνια, στα
Χανιά. Κατάφερε να ενταχθεί στο πρόγραμμα «Αριάδνη» του ΚΕΘΕΑ πριν από δύο
χρόνια και βρίσκεται πια στην τελευταία φάση, της επανένταξης. Υποχρεώθηκε να
φύγει από το σπίτι του στα Χανιά και εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο για να
παρακολουθήσει το «στεγνό» θεραπευτικό πρόγραμμα. «Ήμουν αποφασισμένος να κάνω
ό,τι χρειαζόταν, κάθε θυσία για να κερδίσω τη ζωή μου. Καθημερινά επί έναν
μήνα πηγαινοερχόμουν από τα Χανιά στο Ηράκλειο για το πρόγραμμα απεξάρτησης.
Ξεκινούσα στις έξι το πρωί και επέστρεφα στο σπίτι μου το βράδυ. Έξι ώρες στο
λεωφορείο. Και όμως, δεν έλειψα ούτε μία μέρα από το πρόγραμμα. Δεν
καθυστέρησα ούτε λεπτό».

«Σταμάτησα να δουλεύω»

«Στην αρχή, όταν πηγαινοερχόμουν, αναγκάσθηκα να διακόψω τη δουλειά μου. Μετά,
για δεκατρείς μήνες έμεινα στον ξενώνα μέχρι που εντάχθηκα στο πρόγραμμα της
προεπανένταξης. Σήμερα πια έχω νοικιάσει σπίτι στο Ηράκλειο και εργάζομαι
κανονικά σε εργοστάσιο υαλοπινάκων».

Ο Γιώργος ήταν 25 χρόνων όταν άρχισε τη χρήση. Είχε ήδη σπουδάσει σε σχολή
δομικών έργων. «Δεν είχα ψυχολογικά προβλήματα. H περιέργεια, η παρέα, το να
δοκιμάσεις κάτι παράνομο, να ακολουθήσεις το ρεύμα της εποχής με έκαναν να
αρχίσω. Και κύλησα. Στην περιφέρεια οι αλλαγές ήρθαν απότομα. Τουρισμός,
ανάπτυξη, εύκολο χρήμα και κάποιοι από εμάς δεν μπορούσαμε να το διαχειρισθούμε».

Ακάλυπτοι χωρίς προγράμματα απεξάρτησης

ΠΑΡΑ τις αλλαγές και τη «διασπορά» των χώρων διακίνησης, οι υποδομές
για την απεξάρτηση παραμένουν ανεπαρκείς. «Έχουν γίνει προσπάθειες για την
επέκταση των προγραμμάτων του ΚΕΘΕΑ και σε άλλες περιοχές, όπως στην Καβάλα,
την Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα, τον Βόλο, την Πάτρα και το Ηράκλειο Κρήτης. Για
να καλυφθούν όμως οι ανάγκες των χρηστών, απαιτείται στις 13 υγειονομικές
περιφέρειες της χώρας να υπάρχει ολοκληρωμένο δίκτυο υπηρεσιών με όλα τα
προγράμματα», επισημαίνει ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ δρ X. Πουλόπουλος. «Δυστυχώς,
αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει. Ολοκληρωμένα προγράμματα υπάρχουν στην Αθήνα και
στη Θεσσαλονίκη. Πολλές περιοχές της χώρας παραμένουν ακάλυπτες, ενώ σε άλλες
δεν υπάρχουν όλα τα προγράμματα».