Θησαυρός προβλημάτων

Οι κρυμμένοι θησαυροί της Θεσσαλονίκης και τα άδεια ταμεία! Δεν είναι η πρώτη
φορά που απασχολεί τη μεταγραφική επικαιρότητα ένας ποδοσφαιριστής που
αγωνίζεται σε ομάδα του Βορρά. Πριν από μερικά χρόνια ο Μιχάλης Κωνσταντίνου
είχε γίνει το μήλον της Έριδος ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό και η
κατάληξη της κόντρας είναι γνωστή σε όλους μας.

H ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά αυτή τη φορά υπάρχουν μερικές διαφορές. Στη
θέση του Ηρακλή βρίσκεται ο ΠΑΟΚ και σε αυτή του Κύπριου σέντερ φορ ο Δημήτρης
Σαλπιγγίδης.

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ: Ο Παναθηναϊκός κάνει συγκεκριμένη προσφορά χωρίς να
διστάσει να βάλει μέσα στα ανταλλάγματα και τον περσινό πρώτο σκόρερ της
ομάδας του (και του πρωταθλήματος πριν από δύο χρονιές) Φάνη Γκέκα μαζί με
τους Άντερσον και Θεοδωρίδη. Κι από μετρητά; Το 1,5 εκατομμύριο ευρώ δεν
θεωρείται και μικρό ποσό για την αξία ενός Έλληνα ποδοσφαιριστή.

ΑΛΛΗ μια διαφορά είναι η πρόσφατη τοποθέτηση της ΠΑΕ Ολυμπιακός,
σύμφωνα με την οποία δεν έκανε ποτέ την πρόταση των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ,
αλλά γνωστοποιούσε ότι αν ο ΠΑΟΚ ενδιαφερθεί να πουλήσει τον παίκτη, τότε
ενδεχομένως και να προκύψει ενδιαφέρον από τον Πειραιά. Βέβαια το πρώτο
τηλεφώνημα προς τον Γούμενο το είχε κάνει ο Ντέμης Νικολαΐδης, όταν και είχε
εκφράσει το ενδιαφέρον της AEK για την απόκτηση του παίκτη πριν ακόμη
ολοκληρωθεί καλά – καλά το προηγούμενο πρωτάθλημα. Ορισμένοι μάλιστα επιμένουν
ότι η AEK δεν έχει ξεχάσει τον αριθμό του τηλεφώνου του ιδιοκτήτη του ΠΑΟΚ και
ίσως να κάνει την έκπληξη και σε αυτόν τον τομέα.

TO ΣΙΓΟΥΡΟ είναι ότι ο ΠΑΟΚ έχει στα χέρια του έναν θησαυρό όπως
αποδεικνύεται ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, για τον οποίο ενδιαφέρεται όμως να
απαλλαγεί κι ας φωνάζουν οι οργανωμένοι οπαδοί του. Αν μείνει ο Σαλπιγγίδης
στην Τούμπα, τότε το οικονομικό πρόβλημα της εταιρείας μάλλον θα μεγαλώσει
αφού οι ετήσιες αποδοχές του φτάνουν περίπου τα 750.000 ευρώ και τα δρομολόγια
από τη Θεσσαλονίκη προς την… Τήνο έχουν διακοπεί.

Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά αν κάνει δεύτερη προσφυγή ο Σαλπιγγίδης, τότε
αυτομάτως μένει ελεύθερος χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα οι υπεύθυνοι
(τρόπος του λέγειν) του συλλόγου.

Ο ΠΑΟΚ είναι σαν να έχει στο πάρκινγκ του το ακριβό σπορ αμάξι το οποίο όμως
δεν μπορεί να κυκλοφορήσει επειδή έχουν ακριβύνει τα καύσιμα, ενώ και οι
δόσεις από το δάνειο αποπληρωμής του τρέχουν μήνα με τον μήνα. Ο Αϊ-Βασίλης
δεν έρχεται έτσι κι αλλιώς ποτέ το καλοκαίρι και ας εμφανίστηκαν κάποιοι από
τη Ρωσία ή την Αθήνα προκειμένου να σώσουν την ομάδα.

H ΠΩΛΗΣΗ του Δημήτρη Σαλπιγγίδη μοιάζει με μονόδρομο για τον ΠΑΟΚ αλλά
τον τελευταίο λόγο έχουν οι εμπλεκόμενοι στην όλη ιστορία.

TO ΔΕΔΟΜΕΝΟ της υπόθεσης είναι ότι η Θεσσαλονίκη παραμένει τα τελευταία
χρόνια η ποδοσφαιρομάνα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφού βγάζει τους παίκτες
που πρωταγωνιστούν στα γήπεδα αυτής της χώρας.

Το οξύμωρο είναι πώς γίνεται και ενώ πουλάει σε τόσο ακριβά επίπεδα τους
παίκτες της, να εξακολουθεί να μαστίζεται από οικονομικά προβλήματα. Κι ο
Ηρακλής παραχώρησε τον Κωνσταντίνου, αλλά ακόμη ψάχνει να βρει τα
δικαιολογητικά για να εξασφαλίσει το πιστοποιητικό συμμετοχής στο επόμενο
πρωτάθλημα. Ποιος εγγυάται δηλαδή ότι και ο ΠΑΟΚ θα λύσει όλα του τα
προβλήματα με αυτή την πώληση; Εδώ έγκειται άλλωστε και η ευθύνη της Πολιτείας
που με την απουσία της αφήνει τις ομάδες χωρίς έλεγχο και στη συνέχεια το μόνο
που φροντίζει είναι να γίνονται κάποιες ειδικές ρυθμίσεις όταν φτάσουν στο
χείλος του γκρεμού και οι οπαδοί τους κάνουν πορείες έξω από τα γραφεία των
υπουργών. Γιατί πραγματικά δεν φταίνε οι ομάδες, αλλά αυτοί που τις διοικούν.
Τα πρόσωπα δηλαδή.

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ όμως του ποδοσφαίρου υπάρχει αυτός ο παραλογισμός: να
μην αποδίδονται ευθύνες σε αυτούς που φέρνουν τις ποδοσφαιρικές εταιρείες σε
αυτό το σημείο, αλλά στο σύνολο του ελληνικού δημοσίου.

Καλό κι αυτό…