H «κάθαρση» έγινε… μπελάς

Σε… μόνιμο μπελά για τη Νέα Δημοκρατία -ειδικά για ορισμένους από τους
βουλευτές της -τείνουν να εξελιχθούν οι πολυδιαφημισμένες υποθέσεις των
υποκλοπών και των εξοπλιστικών προγραμμάτων, που αποδεικνύονται μπούμερανγκ
για την κυβερνητική πλειοψηφία.

Ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γιάννης Τραγάκης που ήταν ο πρόεδρος της αρμόδιας
Εξεταστικής Επιτροπής, από τους χαμένους της υπόθεσης των οπλικών συστημάτων,
δεν κρύβει τη δυσφορία του για το γεγονός ότι στο τέλος «έμεινε μόνος»
προαναγγέλλοντας αποκαλύψεις που δεν έρχονταν, αλλά και επειδή «άλλοι
συνάδελφοί του δεν επέδειξαν τον αντίστοιχο με αυτόν ζήλο». Το χειρότερο, όπως
λέει σε φίλους του, είναι ότι «τόσος χρόνος στην Επιτροπή φαίνεται να πήγε
χαμένος, ενώ θα μπορούσα να πηγαίνω στους ψηφοφόρους μου στη B’ Περιφέρεια του
Πειραιά»…

Κραυγές στο κενό. H πιο κραυγαλέα περίπτωση στη N.Δ. είναι ο ίδιος ο
πρώην πρόεδρός της Μιλτιάδης Έβερτ, ο οποίος σήκωσε στη Βουλή ­ για τους
βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος -το βάρος της αποκάλυψης της υπόθεσης στην
Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας που ασχολήθηκε με τις υποκλοπές. Πολλά από όσα
είπε δεν εισακούστηκαν από το κόμμα του, η περίφημη φράση «επιτέλους δεν
μπορεί να μην πάει κάποιος στη φυλακή», που πολλές φορές είπε κατηγορώντας
προσωπικά και τον διευθύνοντα σύμβουλο της Vodafone, έπεσε στο κενό, αφού
κανείς από την κυβέρνηση δεν έδειχνε διατεθειμένος να τιμωρήσει «τους φανερούς
και κρυφούς παραβάτες του απορρήτου».

Οι συμβιβαστικοί. Παράλληλα, τόσο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Βασίλης
Μαγγίνας όσο και ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Απόστολος Σταύρου
θεωρούνται από τους κερδισμένους της περιόδου αφού, όπως αναγνωρίζουν και
στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «ακολούθησαν από την πρώτη στιγμή
μαλακή γραμμή». Σημειώνεται ότι πολλές φορές ο κ. Μαγγίνας και ο κ. Σταύρου
υποστήριζαν, όταν βρίσκονταν σε φιλικό περιβάλλον, ότι «η N.Δ. πρέπει να
αναδείξει στοιχεία του προγράμματος και του έργου της, αντί για τα σκάνδαλα».

Εκτός παιχνιδιού. Το εντυπωσιακό στην πορεία που ακολούθησε μέχρι τώρα
η N.Δ. ήταν ότι οι υποθέσεις που ανέδειξε επικοινωνιακά, όπως οι υποκλοπές και
τα εξοπλιστικά, έβγαλαν «εκτός παιχνιδιού» μία σειρά βουλευτών. Χαρακτηριστικό
παράδειγμα ο Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος εμφανιζόταν λάβρος την πρώτη περίοδο
των «αποκαλύψεων» για τα εξοπλιστικά προγράμματα, αλλά τελικώς αποσύρθηκε
κατόπιν «άνωθεν υποδείξεων» -από τη Ρηγίλλης.

Το ίδιο συνέβη βεβαίως και με τον ίδιο τον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας Σπήλιο
Σπηλιωτόπουλο, ο οποίος βρέθηκε εκτός κυβέρνησης, ενώ για την άλλη υπόθεση
-των υποκλοπών -ο υπουργός Γιώργος Βουλγαράκης διεσώθη την τελευταία στιγμή,
χάνοντας το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και αναλαμβάνοντας το υπουργείο
Πολιτισμού.

Χαμηλοί τόνοι. Ο γραμματέας της N.Δ. Λευτέρης Ζαγορίτης, όπως λένε
άσπονδοι φίλοι του, κατάλαβε από νωρίς ότι «δεν βγαίνει τίποτα με φωνές».
Κατέβασε τους τόνους εγκαίρως, εν αντιθέσει με τον Ανδρέα Λυκουρέντζο ο οποίος
με καθυστέρηση το κατάλαβε, και μαζί με τον πλέον νηφάλιο Χρήστο Ζώη
προσπάθησαν να μην εκτεθούν καταγγέλλοντας πράγματα που δεν θα αποδεικνύονταν
στη Βουλή.

Ο… μοναδικός. Όσο για τον πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας
A. Καραμάριο, αυτός κατάφερε να εξοργίσει ακόμα και τους βουλευτές της… N.Δ.
Από τη μια δεν συμφωνούσε με τη «γραμμή σύγκρουσης» του M. Έβερτ, ο οποίος
ήθελε από την πρώτη στιγμή να κατονομαστούν οι δράστες των υποκλοπών, και από
την άλλη δεν κατανοούσε τη «γραμμή της Ρηγίλλης» -την οποία ακολουθούσαν οι
κ.κ. Μαγγίνας και Σταύρου -με αποτέλεσμα να χρειάζονται πυροσβεστικές
παρεμβάσεις ακόμη και από την πρόεδρο της Βουλής Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη.

Πικρή γεύση. H γεύση που έχει μείνει σε πολλούς βουλευτές της N.Δ. από
την ανάμειξή τους σε «σκανδαλολογικές περιπέτειες», είναι πικρή.

Ορισμένοι από αυτούς ακόμη αναζητούν τρόπο και δρόμο διαφυγής, καθώς
διαπιστώνουν ότι η ενασχόλησή τους με τις υποθέσεις αυτές, παρά τη δημοσιότητα
που είχαν, δεν τους προσέθεσε προσωπικές ψήφους.

Αυτό το είχαν προβλέψει δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ, οι E. Βενιζέλος και A.
Λοβέρδος. «Δεν μπορεί ένα κόμμα εξουσίας να σκανδαλολογεί συνεχώς. Χρειάζεται
να κάνει έργο. Σε αντίθετη περίπτωση θα χάσει εκλογικά, με πρώτα θύματα τους
βουλευτές που σκανδαλολογούν», ήταν από την αρχή η κοινή εκτίμησή τους.