ΦPANΣIΣ ΦΟΞ ΠIBEN «Nέα φτώχεια με άξονα το σεξ και τον πατριωτισμό»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
 |
|
«Οι περικοπές στα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας αυξάνουν τη φτώχεια – ακόμη |
«H φτώχεια στις ΗΠΑ αυξάνεται πολύ περισσότερο απ’ όσο καταγράφουν οι επίσημες
μετρήσεις. Το πιο τραγικό είναι ότι αυτήν τη στιγμή έχουμε φτώχεια και στη
μεσαία τάξη! H βιομηχανία των πιστωτικών καρτών έχει χρεοκοπήσει τον κόσμο και
με βάση τους νόμους που έχουν ψηφιστεί οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν ένα
νέο ξεκίνημα. Επιπλέον, αργά αλλά σταδιακά, γίνονται περικοπές στα προγράμματα
κοινωνικής πρόνοιας».
H Φράνσις Φοξ Πίβεν γνωρίζει καλά τι θα πει φτώχεια. Το βιβλίο της «Regulating
the Poor» που πρωτοεκδόθηκε το 1972 είναι ορόσημο ιστορικής και θεωρητικής
ανάλυσης για τον ρόλο που παίζει η πολιτική πρόνοια στον πολιτικό έλεγχο των
φτωχών και της εργατικής τάξης. Και η ίδια αποτελεί υπόδειγμα ακαδημαϊκού –
ενεργού πολίτη· Διακεκριμένη καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Κοινωνιολογίας
στο Πανεπιστήμιο City της Νέας Υόρκης και αντιπρόεδρος επί σειρά ετών της
Αμερικανικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης, με τη δουλειά της αντανακλά την
έγνοια της να χρησιμοποιήσει την πολιτική επιστήμη για την προώθηση
δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων.
Σε ένα άλλο κλασικό έργο της, «Τα κινήματα των φτωχών», αναλύει τη δυναμική με
την οποία τα κοινωνικά κινήματα εξωθούν τους πολιτικούς σε μεταρρυθμίσεις.
Άλλωστε, η Πίβεν βρέθηκε στη χώρα μας με αφορμή το Συνέδριο για τα κοινωνικά
κινήματα που οργάνωσαν το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου
Πανεπιστημίου με τα Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολιτικής Επιστήμης του
Παντείου και του Πανεπιστημίου Αθηνών και την Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής
Επιστήμης· ένα συνέδριο που, όπως λέει εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής ο
Σεραφείμ Σεφεριάδης, επίκουρος καθηγητής στο Πάντειο, «ανέδειξε τις ευκαιρίες
που φέρνει η παγκοσμιοποίηση, τις σχέσεις των ΜΚΟ με τα κοινωνικά κινήματα και
τις δυνατότητες των κινημάτων στο μέλλον».
H Πίβεν, πάντως, δεν κατηγορεί τους Ρεπουμπλικάνους για όλα όσα συμβαίνουν
στην Αμερική. Όπως σημειώνει, «και ο Κέρι ήταν ανεπαρκής υποψήφιος. Αλλά και
οι μεν και οι δε είναι ίδιοι. Κομματιάζουν τα προγράμματα για τους φτωχούς και
ασχολούνται όλοι με το σεξ (γάμος ομοφυλοφίλων), τον πατριωτισμό και τον
μιλιταρισμό για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά
προβλήματα».
Όσο για το αποτέλεσμα των τελευταίων αμερικανικών εκλογών, «πιθανότατα είναι
εκλογική απάτη. Οι άνθρωποι δεν πήγαν να ψηφίσουν για σημαντικές πολιτικές για
την καθημερινότητά τους, αλλά για θέματα όπως ο γάμος των ομοφυλοφίλων».
Σήμερα «ο κόσμος συνειδητοποιεί το κόστος του πολέμου στο Ιράκ και το κλίμα
γυρνά εναντίον των Ρεπουμπλικάνων. Το πρόβλημα είναι, όμως, ότι η
αντιπολίτευση είναι πολύ αδύναμη. Πολλοί Δημοκρατικοί είναι τόσο διπρόσωποι
που τάχθηκαν υπέρ του πολέμου στο Ιράκ. Βλέπουμε μια ατομικιστική
επιχειρηματικότητα στους πολιτικούς μας. Για παράδειγμα, η Χίλαρι Κλίντον.
Θέλει να γίνει πρόεδρος και θέλει όσο το δυνατόν λιγότερους εχθρούς.
Συμβιβάστηκε στις θέσεις της για την έκτρωση για να κερδίσει τους μετριοπαθείς
Ρεπουμπλικάνους. Κι επειδή δεν την αμφισβητεί κανένας από τα αριστερά,
κινείται προς τα δεξιά».
Κουλτούρα περιορισμού της ψήφου
Στο βιβλίο της «Why Americans don’t vote» η Πίβεν ανέλυε την πρακτική στέρησης
των πολιτικών δικαιωμάτων από πολλούς ανθρώπους της εργατικής τάξης και
φτωχούς μέσω των εκλογικών νόμων. Γιατί, λοιπόν, οι Αμερικανοί δεν ψηφίζουν;
«Είναι ένας συνδυασμός πολιτικής και νομικής επιλογής. Μόλις οι παραπάνω
ομάδες περιθωριοποιηθούν λόγω του αποκλεισμού τους από τους εκλογικούς
καταλόγους, τότε τα κρίσιμα ζητήματα μένει να αποφασιστούν από άλλους. Εξ ου
και η μεγάλη αποχή. Μιλάμε για την πολιτική των κανόνων. Παίζουν με τους
εκλογικούς κανόνες για να έχουν το αποτέλεσμα που τους ευνοεί. Υπάρχει μια
κουλτούρα περιορισμού της ψήφου. Για παράδειγμα, τους λένε ότι για να ψηφίσουν
πρέπει να έχουν ταυτότητα με φωτογραφία. Αυτό δημιουργεί στενό εκλογικό σώμα».
Google news
