«Eδώ η συμφορά σε πνίγει»

H συνέντευξη στα «NEA» της αντιπροέδρου της οργάνωσης «Γιατροί Καρδιάς»,
Ελένης Σωτηρίου, που βρέθηκε για τρίτη φορά στην κόλαση της Τύρου και της
Βηρυτού.

H Ελένη Σωτηρίου, αντιπρόεδρος της οργάνωσης «Γιατροί Καρδιάς», βοηθάει άλλο ένα παιδί από τα εκατοντάδες μικρά θύματα του αραβικού κόσμου

Το δρομολόγιο του τρόμου στη βομβαρδιζόμενη Νότιο Βηρυτό αναγκάσθηκε να
ακολουθήσει η αντιπρόεδρος της οργάνωσης «Γιατροί Καρδιάς», Ελένη Σωτηρίου,
για να μεταφέρει τρόφιμα και φάρμακα στους δοκιμαζόμενους Λιβανέζους. Και
έπεσε πάνω σε οβίδες!

«Μία οβίδα έσκασε σε μικρή απόσταση», λέει στα «NEA». «H καρδιά μας πήγε στην
Κούλουρη. Το αυτοκίνητο χοροπήδησε, σαν να χτυπήθηκε από ένα ωστικό κύμα.
Έγειρε επικίνδυνα. Ευτυχώς δεν ανατράπηκε. Ο οδηγός φοβήθηκε πιο πολύ απ’
όλους σαν να ‘πεσε η οβίδα στο κεφάλι μας. Κι ας είχαμε γλιτώσει από θαύμα.
Πέρασε ώρα μέχρι να το συνειδητοποιήσει. Άρχισε να φωνάζει, μισά αγγλικά, μισά
αραβικά. Δεν καταλάβαινα για λίγα λεπτά τι έλεγε.

Τον ένιωθα όμως. Αισθανόμουν την αγωνία του… Οικογενειάρχης κι αυτός,
οικογένεια έχω κι εγώ. Κι εγώ – συνεχίζει τηλεφωνικά την αφήγησή της από τη
Βηρυτό λίγο πριν πάρει τον δρόμο για τη Δαμασκό και την Αθήνα – να ήμουν στη
θέση του να βλέπω το αυτοκίνητό μου να το πετάει από τον δρόμο ο βομβαρδισμός,
δεν ξέρω τι θα έκανα. Προσπάθησα πάντως να κρατήσω τις ισορροπίες. Έπρεπε τα
τρόφιμα που αγοράσαμε να φτάνανε στον προορισμό τους. Κρατήσαμε την ψυχραιμία
μας. Και το πετύχαμε».

Στη Βηρυτό για τρίτη φορά

«Αυτό που σε σοκάρει δεν είναι τα ερείπια, που τα συνηθίζεις, αλλά η απίστευτη μυρωδιά που σε πνίγει σε κάθε σου βήμα», αφηγείται η Ελένη Σωτηρίου στα «NEA»

Ψύχραιμη η Ελένη Σωτηρίου, η γυναίκα που για τρίτη φορά επισκέπτεται τη
φλεγόμενη Βηρυτό και έχει πάει πάνω από 15 φορές στην κατεχόμενη Βαγδάτη,
επισκέφθηκε σ’ αυτό το τελευταίο της ταξίδι στον Λίβανο που άρχισε την
Παρασκευή και ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ, την Τύρο.

«Είχα ξαναπάει πριν από δέκα ημέρες», λέει η Ελένη Σωτηρίου στα «NEA». «Αυτό
που είδα ήταν ένα απέραντο νεκροταφείο. Γκρεμισμένα κτίρια, ελάχιστοι άνθρωποι
να περιφέρονται σαν φαντάσματα ανάμεσα στα χαλάσματα. Και παντού αυτό που σε
σοκάρει δεν είναι τα ερείπια, που τα συνηθίζεις, αλλά η απίστευτη μυρωδιά που
σε πνίγει σε κάθε σου βήμα. Ρώτησα έναν γέροντα. Και μου είπε ότι φοβούνται να
βγουν στους δρόμους και να ψάξουν για τους νεκρούς. Οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί
δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Είναι μακάβριο αυτό που περιγράφω, αλλά μπορεί στον
δρόμο σου να δεις και ανθρώπινα μέλη να εξέχουν από τα ερείπια. Και δεν κάνεις
τίποτα, γιατί δεν θέλεις να εκτίθεσαι και να σε “βλέπουν” με τα μέσα που έχουν
οι Ισραηλινοί. Μια τόσο όμορφη πόλη, πώς την κατάντησαν. Τι βοήθεια να δώσεις
σ’ αυτούς ανθρώπους».

H Ελένη Σωτηρίου, που μαζί με τον πρόεδρο της οργάνωσης «Γιατροί Καρδιάς»
καθηγητή Ξενοφώντα Γιαταγάνα και το ζεύγος Υψηλάντη, βοήθησαν – μέσα σε
τραγικά δύσκολες συνθήκες και σε κινδύνους – στην επαναλειτουργία του
νοσοκομείου «Αλ Κίντι» της Βαγδάτης, έδειχνε χθες το απόγευμα απογοητευμένη.

Αγαπούν τους Έλληνες

«Λείπουν από τη Βηρυτό και κυρίως από τον Νότιο Λίβανο οι ευρωπαϊκές
ανθρωπιστικές οργανώσεις», τονίζει στα «NEA». «Εμείς μοιάζαμε σαν τη μύγα μέσ’
το γάλα. Οι ελληνικές είναι αυτές που δραστηριοποιούνται περισσότερο. Γι’ αυτό
και μας αγαπάνε τους Έλληνες. Λες «γιουνάν» και περνάς… Άλλωστε, εμείς το
ίδιο θα κάναμε σε όλους, όσους ήταν τραυματίες και πρόσφυγες, είτε είναι
Άραβες είτε είναι Ισραηλινοί είτε είναι χριστιανοί είτε είναι μουσουλμάνοι.

Αλλά αυτό που βλέπω κάθε φορά που κατεβαίνω στον Λίβανο, είναι μία καταστροφή.
Λέω στον εαυτό μου, ότι κάθε προηγούμενη εβδομάδα και καλύτερα! Πέρασα από
γειτονιές που τώρα δεν υπάρχουν, είναι ερείπια. Μερικές φορές με πνίγει αυτή η
συμφορά. Δεν ξέρω τι είναι πιο τραγικό, να χάνονται ανθρώπινες ζωές ή να
γκρεμίζονται γέφυρες και δρόμοι. Θεέ μου, τι συμφορά. Δεν προλαβαίνεις
βλέποντας αυτή την καταστροφή να σκεφθείς ούτε τον εαυτό σου, αν κινδυνεύεις.
Θέλεις να βοηθήσεις, κι όταν το πετυχαίνεις ανακουφίζεσαι, λες έκανα μικρότερο
το κακό!».