Tο μετέωρο βήμα της ειρήνης

Ψήφισμα που θα ζητεί την κατάπαυση της βίας μεταξύ της Χεζμπολάχ και του
Ισραήλ αναμένεται να υιοθετήσει σήμερα το Συμβούλιο Ασφαλείας, ύστερα από έναν
«ιστορικό συμβιβασμό» των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας. H Κοντολίζα Ράις
έκανε λόγο για το «πρώτο βήμα» προς την ειρήνη. Ακόμη κι αυτό το βήμα, όμως,
μπορεί να αποδειχθεί ευσεβής πόθος.

Το ψήφισμα ζητεί «άμεση παύση όλων των επιθέσεων της Χεζμπολάχ» και «των
στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ» και ζητεί από τη δύναμη του ΟΗΕ στον
Νότιο Λίβανο (γνωστή ως Unifil) να παραμείνει μέχρις ότου αντικατασταθεί από
μια νέα διεθνή δύναμη. Τις επόμενες ημέρες θα υπάρξει και μια δεύτερη πρόταση
ψηφίσματος, που θα καθορίζει την εντολή αυτής της δύναμης και θα θέτει τους
όρους για μια μόνιμη κατάπαυση του πυρός, τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και τον
προσδιορισμό των μονίμων συνόρων του Λιβάνου.

Παραπομπή…

Γίνεται έτσι φανερό ότι η πρώτη πρόταση ψηφίσματος παραπέμπει όλα τα σημαντικά
προβλήματα στη δεύτερη. Δεν ζητεί την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων
από τον Νότιο Λίβανο, και για τον λόγο αυτόν απορρίπτεται από την κυβέρνηση
της Βηρυτού. Δεν προβλέπει την ανταλλαγή κρατουμένων ούτε την επιστροφή των
Λιβανέζων κρατουμένων. Και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεχίσει το Ισραήλ
την «αμυντική» στρατιωτική δράση του προκειμένου να εμποδίσει, για παράδειγμα,
τον επανεξοπλισμό της Χεζμπολάχ.

Το Ισραήλ τάσσεται υπέρ του ψηφίσματος, δηλώνοντας σε όλους τους τόνους ότι θα
συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι να τεθεί σε ισχύ η μόνιμη κατάπαυση του πυρός και
ότι, στη συνέχεια, θα «απαντά» στις επιθέσεις που θα δέχεται.

«Πήραμε αυτό που θέλαμε», δηλώνει ισραηλινή πολιτική πηγή στην εφημερίδα
«Yedioth Ahronoth». «Το νόημα της απόφασης είναι ότι το Ισραήλ θα
αποχωρήσει μόλις κάποιος πάρει τη θέση του».

Για τους ίδιους ακριβώς λόγους η Χεζμπολάχ απορρίπτει το σχέδιο, λέγοντας ότι
δεν θα τηρήσει καμιά ανακωχή όσο παραμένει έστω και ένας Ισραηλινός στρατιώτης
σε λιβανικό έδαφος (προφανώς εξαιρούνται οι δύο στρατιώτες τους οποίους έχει
απάγει!)

H διεθνής δύναμη

Και αυτή είναι μόνο η αρχή των προβλημάτων. Στη συνέχεια θα πρέπει να
καθοριστεί η εντολή της δύναμης που θα εγκατασταθεί στον Νότιο Λίβανο. Αν
επικεφαλής θα είναι η Γαλλία, ποιες άλλες χώρες θα δεχθούν να συμμετάσχουν –
ιδιαίτερα στην περίπτωση που η Χεζμπολάχ δεν δεχθεί αυτήν τη δύναμη;

«Φοβάμαι πως η διεθνής κοινότητα έχει χάσει τον έλεγχο της διπλωματικής
διαδικασίας», λέει ο Σίμπλεϊ Τελχάμι, από το Brookings Institution της
Ουάσιγκτον. «Πριν από δέκα ημέρες, η Μέση Ανατολή ήταν έτοιμη για μια διεθνή
πρωτοβουλία. Αλλά τώρα τα πράγματα έχουν προχωρήσει τόσο πολύ, που δεν νομίζω
ότι κανείς από τους πρωταγωνιστές παίρνει πια στα σοβαρά τον ΟΗΕ».