EΓPAΨAN

Γιώργος Λακόπουλος

(ο αρθρογράφος, για τον κ. Γ. Παπανδρέου)

«H κρίση στον Λίβανο έδειξε ότι ο κ. Παπανδρέου μπορεί πάντα να κινείται στη
διεθνή σκηνή με άνεση, αυτονομία και αυτοπεποίθηση. Σε αυτό το δύσκολο κουβάρι
έχει βρει μια άκρη και την ξετυλίγει επίμονα. Αυτό τον κάνει ευτυχή και
φαίνεται. Είναι παρών στα κρίσιμα σημεία, έχει αγωνία και πάθος, μιλάει τη
γλώσσα των διεθνών επαφών. Επικοινωνεί σχεδόν καθημερινά στο τηλέφωνο με όλους
τους εμπλεκόμενους – στον ενικό και με τα μικρά τους ονόματα. Οι άνθρωποι
φτιάχνουν τα αξιώματα. Μέσα σε δύο εβδομάδες η Διεθνής απέκτησε υπόσταση και
παρουσία και το ΠΑΣΟΚ βρήκε έναν λόγο να υπερηφανευτεί. Κανονικά θα ‘πρεπε να
υπερηφανεύεται και η κυβέρνηση, αλλά δεν της βγαίνει. Στην αρχή το πήγε
υπεροπτικά: “Δεν κάνουμε εξωτερική πολιτική με επικοινωνιακούς όρους” απεδόθη
στην υπουργό Εξωτερικών. Μετά κατάλαβαν ότι δεν δείχνει σωφροσύνη μια
αναμέτρηση με τον κ. Παπανδρέου σε αυτό το θέμα και δεν το συνέχισαν. Απλώς
κάθε πρωί τσεκάρουν μουδιασμένοι τις πτήσεις στο “Ελευθέριος Βενιζέλος” για να
μάθουν ποιος είναι ο επόμενος σταθμός του. Κοντολογίς η κυβέρνηση μπερδεύει
τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ με τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και τούμπαλιν.
Ανεξήγητο. Γιατί ο Πρωθυπουργός είχε σπεύσει να βάλει και τον εαυτό του στο
κάδρο, όταν οι σοσιαλιστές ήλθαν στην Αθήνα για να εκλέξουν τον κ. Παπανδρέου
πρόεδρό τους».

(«Το Βήμα»)