20 ΕPΩTHΣEIΣ ANNA NTAΛAPA

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑ

«Σε όλους όσους θέλουν να απολαύσουν καλή μουσική με 20 ευρώ, άρτιες
παραστάσεις σε ξεχωριστό αισθητικά περιβάλλον» προτείνει η Άννα Νταλάρα τις
«Αίθριες Νύχτες» στο Μέγαρο Μουσικής (31/8-22/9), το πρόγραμμα των οποίων έχει
και φέτος επιμεληθεί. «Όνειρο – λέει – η Αθήνα το καλοκαίρι, αν έχουμε την
τύχη να βλέπουμε καλές παραστάσεις, συναυλίες, σινεμά».

Οι φετινές «Αίθριες Νύχτες» είναι…

H συνέχεια της ουτοπίας που έγινε πραγματικότητα. Πιστέψαμε από την αρχή ότι
το Αίθριο των Μουσών που ξεκίνησε πιλοτικά το 2004, δεν είναι απλά μια υπέροχη
αυλή του Μεγάρου αλλά μπορεί να γίνει λειτουργικό καλοκαιρινό θέατρο στην
καρδιά της Αθήνας.

Σκεπτικό του προγράμματος;

Καλή μουσική, καλοί μουσικοί, ερμηνείες, έμφαση στους νέους καλλιτέχνες,
καινούργιες παραγωγές.

Το Μέγαρο είναι από μόνο του για σας μια πρόκληση;

Το ίδιο το Μέγαρο είναι ο πρωταγωνιστής, η έμπνευσή μας, ο τόπος προορισμού.
Δεν είναι μόνο το περιβάλλον, το επίπεδο των παραστάσεων, είναι η τεχνογνωσία,
η κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπινου δυναμικού. Προσθέστε τις πολύ προσιτές
τιμές που γίνονται εφικτές με τη συμβολή του υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης.
Το Μέγαρο ανήκει στον κόσμο και αυτό το πιστεύουν όλοι, από τους πρωτεργάτες
μέχρι τους ανθρώπους που δουλεύουν. H ιδεοληψία και προκατάληψη περί
«επισημότητας» του χώρου πρέπει να σταματήσει.

Σε ποιους προτείνετε μια νύχτα στο Αίθριο;

Σε όλους. Νέους, μεγαλύτερους, ξένους, όσους θέλουν να ακούσουν καλή μουσική
με 20 ευρώ, να απολαύσουν μια άρτια παράσταση σε ξεχωριστό αισθητικά
περιβάλλον, με εύκολη προσβασιμότητα και μάλιστα σε περίοδο που οι σημαντικές
εκδηλώσεις έχουν τελειώσει.

Από το «Δικό μας ροκ στο δρόμο» ώς τα «Χορικά», η διαδρομή;

Σαν βιβλίο με εικόνες. H μια παράσταση συμπληρώνει την άλλη, σαν συνέχεια του
περσινού προγράμματος του Αιθρίου. Μας βοηθούν και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες με
την έμπνευσή τους.

Ποια νύχτα μουσικής φέρνετε συχνά στο μυαλό;

Μια νύχτα του Αιθρίου: Raining Pleasure στο Reflections του Μάνου Χατζιδάκι.

Θα αλλάζατε τη βοή της πόλης με ποια μουσική;

Αναλόγως τη διάθεση. Το «Losing my religion» των REM, Κονσέρτο για φλαουτίνο
του Vivaldi, «Bittersweet symphony» των Verve, ένα κουβανέζικο του Buena Vista
Social Club, Τσιτσάνη, τη «Μαρίνα» του Μίκη…

Τι ψάχνει ένας ξένος στην ελληνική μουσική;

Ένας που ψάχνει ξέρει και να ακούει. Αυθεντικότητα, παραδοσιακούς ήχους,
Έλληνες σολίστες που έχουμε σπουδαίους.

Πολιτιστικός τουρισμός – άλλη μία πρόκληση;

Νομίζω η πρωταρχική. Κοινή διαπίστωση ότι αυτό κυρίως μπορούμε να προσφέρουμε.
Έχουμε την πρώτη ύλη. Χρειαζόμαστε ακόμα έργα υποδομής και εκπαίδευση του
ανθρώπινου δυναμικού για συμπαραγωγές και ανταλλαγές πολιτιστικών γεγονότων.

Διακοπές στην Αθήνα;

Όνειρο. Αν βλέπουμε και καλές παραστάσεις, σινεμά και συναυλίες τι άλλο
θέλουμε;

Μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα. Πώς έχει η σχέση αλληλεπιδράσει και στους δύο;

Πολύ δημιουργικά. Το ότι ύστερα από τόσα χρόνια τσακωνόμαστε ακόμα για τη
μουσική, το σινεμά, τα πολιτικά… δείχνει ότι είμαστε σε καλό δρόμο.

Παρακολουθείτε τα μουσικά στην Ελλάδα από κοντά. Τι έχει αλλάξει;

Το μέτρο. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος αλλά στενοχωριέμαι όταν κατεβαίνει ο
πήχυς. Γίνονται σπουδαία πράγματα αλλά δεν προβάλλονται. Είναι – έλεγε ο Μίκης
Θεοδωράκης – σαν να αντικαταστήσαμε την ύλη του Πανεπιστημίου με το
αναγνωστικό της A’ Δημοτικού. Κρίμα. Μας αξίζει καλύτερα.

Τι θα ψιθυρίζατε στο αυτί του υπουργού Πολιτισμού;

Αυτό που είπα παραπάνω.

«Κατεβάζετε» μουσική από το Ίντερνετ;

Όχι βέβαια. Επαγγελματική διαστροφή. Πρέπει να πιάσω το CD στα χέρια, να δω το
artwork, τα credits.

Πιο εύκολα σήμερα ο Έλληνας καλλιτέχνης γίνεται γνωστός στο εξωτερικό;

Πιο εύκολα οποιοσδήποτε καλλιτέχνης αποκτά κοινό εκτός της χώρας του – όχι
τόσο μεγάλο αλλά σταθερό – αρκεί να επιμένει σε αυθεντικές προτάσεις και με
επαγγελματική υποδομή να κάνει σωστές περιοδείες.

CD – Δώρο σε φίλο τουρίστα;

Όχι τα αναμενόμενα στη βιτρίνα δίπλα στα αντηλιακά. Κάτι από τη σύγχρονη
ελληνική παραγωγή, Εστουδιαντίνα, Takim, Αλκίνοο, Λάντσια, Καζαντζή…

Τι σας ενθουσίασε τελευταία;

Δύο πολύ διαφορετικά θεάματα. H Sylvie Guillem και ο Russel Maliphant στο
Push. Θεϊκή παράσταση – φέτος το Φεστιβάλ είχε πολύ καλές παραγωγές – και η
συναυλία για τον Λευτέρη Παπαδόπουλου στο Μέγαρο.

Με τι θυμώνετε;

Με τη μιζέρια και την κακοήθεια. Ως πολίτης όπως όλοι μας, για αυτό το αίσχος
στον Λίβανο. Θυμώνω και ντρέπομαι.

«Πρωτοερωτευτήκατε» τη μουσική…

Πριν από χρόνια, παραμονή του Αγ. Παντελεήμονα στην Πάρο. Άκουσα μια κυρία να
τραγουδάει «Θαλασσάκι». Ο πατέρας μου είπε: «Είναι η Ειρήνη
Κονιτοπούλου-Λεγάκη, μια πολύ μεγάλη τραγουδίστρια».

Μετά τις «Αίθριες Νύχτες»;

Το καινούργιο πρόγραμμα του Μεγάρου με πιο σύνθετες παραγωγές και δύο
περιοδείες του Γιώργου Νταλάρα, Ευρώπη, Λατινική Αμερική.