Ήρθαν, πληρώθηκαν και απήλθαν

Υπάρχουν διάττοντες αστέρες στο ελληνικό πρωτάθλημα; Ασφαλώς και ναι!
Διαγράφουν μια μικρή πορεία και εξαφανίζονται. Όπως συμβαίνει με κάποιους από
τους ποδοσφαιριστές της περασμένης σεζόν: έπαιξαν ελάχιστα – ούτε το στίγμα
τους καλά καλά δεν άφησαν – και τώρα ετοιμάζονται να μετακομίσουν σε άλλες
πολιτείες. Ή καλύτερα, σε άλλους ποδοσφαιρικούς πλανήτες!

Ουδείς κατάλαβε γιατί ήρθαν ο Λέμενς και ο Ντάνι. Παιχνίδια εξουσίας στην
Πλατεία Αλεξάνδρας του Πειραιά; Τον Βέλγο έφερε ο Σόλιντ για να χτυπήσει τη
θέση του Νικοπολίδη και ο γκολκίπερ χάρισε στους φωτογράφους ωραία πλονζόν
μόνο στις προπονήσεις, με μόνιμη θέση… στον πάγκο. Κι ας εισπράττει πάνω από
300.000 ευρώ ετησίως! Όσο για τον Ισπανό επιθετικό, έβαλε γκολ μόνο στα
σαλόνια της Φυλής ή του Πύργου. Πολύ λίγα για τόσα πολλά (κοντά 900.000 ευρώ!)
χρήματα…

Ο Μπαμπαγκίντα δοκιμάστηκε σε ένα τουρνουά και όλοι πίστεψαν ότι ανακαλύφθηκε
κελεπούρι. Ο Ολυμπιακός τον απέκτησε – δεν έδωσε δα και μια περιουσία. Άλλωστε
συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις νιώθεις πως επενδύεις σε μετοχή και αναμένεις
την πορεία της. Ήδη, φαίνεται πως ο Μπαμπαγκίντα θα έχει μέλλον σε περίπτωση
που αποκτήσει ισπανικό διαβατήριο.

Για τον Καψή, τι να υποθέσουμε… Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ασφαλώς με
αστεράκι που έπεσε, αλλά με ολόκληρο πρωταθλητή Ευρώπης. Ο Νορβηγός δεν τον
εμπιστεύεται διόλου, ο Καψής ταλαιπωρείται από τραυματισμούς, η επόμενη ημέρα
του εμφανίζεται θολή και αβέβαιη. Τα 800.000 ευρώ για παίκτη πάγκου είναι
εξωφρενικό νούμερο ακόμη και για τους γαλαντόμους, και συνήθως απρόσεκτους,
παράγοντες του Ολυμπιακού.

Στην AEK, αν εξαιρέσουμε τους Ιταλούς, διαπιστώνουμε πως οι επιλογές δεν
υπήρξαν και οι καλύτερες. Ο Βιενγλίνσκι ήρθε ως ουκρανικό Μινγκ και έπεσε λες
και ήταν… Ντακότα. H AEK πλήρωσε αδρά για την απόκτησή του και τα ευρώ πήγαν
σε φαρμακεία – βλέπετε, ο ξανθομάλλης κυνηγός «έπεφτε κάτω» με γρίπη και
χρειαζόταν αντιβίωση. Ο Μάλμπασα ήρθε λίγους μήνες νωρίτερα και έφυγε χωρίς
τίποτα να μας θυμίζει έναν παίκτη με παρουσία σε καλές ομάδες. Ο Κόντης άντεξε
μια διετία σε συνθήκες πρωταθλητισμού με την AEK και οι Τσάνκο – Σαπάνης
φεύγουν, για να πείσουν άπαντες πως τα παχιά λόγια τού ενός καλοκαιριού
λησμονούνται πολύ γρήγορα. Οι ίδιοι άνθρωποι που αποθέωναν τους μέσους τον
περασμένο Ιούλιο, αυτοί τους διώχνουν και τους σπάνε τα συμβόλαια – θέλοντας
και να γλυτώσουν κάποιες χιλιάδες ευρώ.

Μήπως νομίζετε πως στον ΠΑΟ η κατάσταση διαφέρει; Ο Κονσεϊσάο σύντομα έγινε
παρελθόν και ο Τόργκελε επέστρεψε στην Αγγλία. Ο δανεισμός απέτυχε και οι
«πράσινοι» δεν είχαν κανέναν λόγο να αγοράσουν έναν κυνηγό που πέρασε και δεν
ακούμπησε. Εδώ όμως πάνε να πουλήσουν τον Σέριτς, παίκτη – επιλογή του Ζάετς
(τον θυμάστε, αλήθεια;) και ζητούν κοντά στο 1 εκατ. ευρώ. Ο Βόουτερ όπως
ήρθε, έφυγε· ενώ ο Σιημητράς ως τρίτος γκολκίπερ δεν είχε παραπάνω απαιτήσεις
από το να λέει στους δικούς του πως κάπου, κάπως, κάποτε, πέρασε το κατώφλι
της Παιανίας.

Να θυμηθούμε και τα του ΠΑΟΚ: ο Κάραλιτς εξελίχθηκε σε παταγώδη αποτυχία, ο
Ζωγραφάκης δεν στάθηκε, αλλά το πλέον τρανταχτό παράδειγμα είναι ο Σικαμπάλα.
Το τι ελέχθη την περασμένη σεζόν ήταν απίστευτο. Να ο «Φαραώ», έρχεται ο
ηγέτης… και δεν συμμαζεύεται. Τελικά, 12 μήνες μετά ο Αιγύπτιος είναι το
αποπαίδι και ο ΠΑΟΚ επιδιώκει όχι να τον πουλήσει μισοτιμής, αλλά να χάσει τα λιγότερα…