Bουτιά στην απόλαυση με καλοκαιρινά ντιπ

Για εμάς τους Έλληνες η έννοια του βουτήματος – όσον αφορά τη γεύση
τουλάχιστον – φέρνει στον νου κουλουράκια, παξιμαδάκια και κριτσίνια, προϊόντα
με άλλα λόγια τα οποία γλυκίζουν ελαφρά, είναι αρωματισμένα με διάφορα
μπαχαρικά, στολίζονται με σουσάμι κ.λπ. και η «βουτιά» τους γίνεται κυρίως σε
ένα φλιτζάνι αρωματικού καφέ. Καταναλώνονται το πρωί ή κάποια στιγμή το
απόγευμα – δηλαδή μόλις ξυπνήσουμε και επιθυμήσουμε ένα καφεδάκι.

Προσωπικά, όμως, με τη λέξη «βούτημα» εννοώ κάτι εντελώς διαφορετικό.
Εννοώ τα τσιπς και όλα αυτά τα κομμένα σαν μπαστουνάκια φρέσκα, τραγανά
λαχανικά (καρότα, σέλερι, μπρόκολο και κουνουπίδι, ραπανάκια και άλλα) και τα
καψαλισμένα τριγωνάκια από αραβικές πίτες – όλα προϊόντα κατάλληλα όχι για τον
καφέ, αλλά για τις διάφορες σάλτσες και σαλάτες οι οποίες ανήκουν στην
κατηγορία των ντιπ.

Για μένα το ντιπ και η γευστική του ακολουθία είναι από τις μεγάλες απολαύσεις
του τραπεζιού. Τώρα το καλοκαιράκι, που βρισκόμαστε πιο συχνά με φίλους, τα
ντιπ είναι μια εύκολη και γρήγορη λύση για μεζέ, που δεν απαιτεί χρόνο και
κόπο. H παρασκευή των περισσότερων ντιπ είναι θέμα ανακατέματος. Ένα σκεύος –
συνήθως ένα μπολάκι – είναι το μόνο που χρειαζόμαστε!

Τα ντιπ πηγαινοέρχονται στην πασαρέλα της… μαγειρικής μόδας, μια «ιν»
μια «άουτ». Δεν παύουν όμως να είναι από τα πιο προκλητικά ορεκτικά που μπορεί
κανείς να σερβίρει στο τραπέζι του.

H γκάμα έχει διευρυνθεί τα τελευταία χρόνια. Για εμάς ας πούμε, το τζατζίκι, η
μελιτζανοσαλάτα και η ταραμοσαλάτα είναι το ιερό… τρίο των ντιπ. Υπάρχουν
όμως αμέτρητα άλλα: από τη μεξικανική σάλσα μέχρι το γκουακαμόλε και το
χούμους. Ακόμα και η σκορδαλιά – κυρίως όταν την αλείφουμε πάνω σε τραγανό,
τηγανητό μπακαλιάρο ή σε παντζάρια βραστά – ανήκει στην οικογένεια των ντιπ.

Τα πιο προσφιλή ντιπ, όμως, είναι αυτά τα οποία πρωτοεμφανίστηκαν στο
διεθνές τραπέζι πριν από 40 ή 50 χρόνια (αμερικανικές εφευρέσεις από την εποχή
της αθωότητας, προτού δηλαδή το λίπος γίνει το Νο1 κακό της ζωής μας). Τα
περισσότερα ντιπ της εποχής εκείνης είχαν σαν βάση υλικά όπως η μαγιονέζα, η
ξινή κρέμα ή το γιαούρτι – πρώτες ύλες δηλαδή που «δένουν» με τα διάφορα
αλμυρά βουτήματα, σχηματίζοντας έτσι ένα κοντράστ μεταξύ του μαλακού και του
τραγανού, του αλμυρού και του κρεμώδους. Μετά τη σοκολάτα, τα ντιπ είναι
(χωρίς αμφιβολία) μια απόλαυση γεμάτη ενοχές! Ίσως γι’ αυτό τα τελευταία
χρόνια παρατηρούμε την εμφάνιση όλο και πιο υγιεινών ντιπ. H μεξικάνικη σάλσα,
για παράδειγμα, έχει σαν βάση την ντομάτα. Το χούμους δεν είναι παρά μια κρέμα
από ρεβίθια και ταχίνι. Είναι και τα δύο καλές εναλλακτικές λύσεις για όσους
θέλουν να αποφύγουν τα γαλακτοκομικά και τα πολύ παχυντικά ορεκτικά.

Ορισμένα κλασικά ντιπ βασίζονται στο τυρί. Έχετε δοκιμάσει το ντιπ από
φέτα, ροκφόρ και λάδι; Είναι γευστικότατο! Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα. Ένα
κλασικό, παλαιού τύπου ντιπ γίνεται από αγκινάρες (μπορούμε να
χρησιμοποιήσουμε κατεψυγμένες) ψημένες, λειωμένες και ανακατεμένες με
μαγιονέζα και παρμεζάνα. Μια δική μου «φαβορί» συνταγή είναι ίσες ποσότητες
από νεροκρέμμυδα ψημένα και πολτοποιημένα, μαγιονέζα και γραβιέρα τριμμένη. H
τυροσαλάτα, η τυροκαυτερή, η κοπανιστή και άλλες τέτοιες συνταγές κάνουν για
ντιπ, αφού τις αραιώσουμε λιγάκι και τις σερβίρουμε με τσιπς από πίτα αντί για
ψωμί. Το σπανάκι (ζεματισμένο και καλά στραγγισμένο) επίσης είναι μια τέλεια
βάση για ντιπ – ταιριάζει πολύ με το γιαούρτι (στραγγισμένο), όπως και με τη
μαγιονέζα. Εάν έχουμε και ξηρούς καρπούς (όπως φουντούκια ή κουκουνάρια) ή
λίγο μπέικον αλλά και καπνιστό ζαμπόν, ακόμα καλύτερα.

Τώρα το καλοκαίρι που η κουζίνα μπαίνει στο φόντο της καθημερινότητας, τα ντιπ
είναι ιδανικό συμπλήρωμα του πρωινού, του μεσημεριανού, αλλά και του βραδινού φαγητού.

Πικάντικο ντιπ με μυρωδικά και γιαούρτι

* 1 γεμάτο φλιτζάνι φύλλα από φρέσκο κόλιαντρο

* 3/4 φλιτζανιού φύλλα δυόσμου

* 2/3 φλιτζανιού κρύο νερό

* 1 κτ γλυκού χυμό λάιμ ή λεμόνι

* 2 κτ γλυκού ζάχαρη

* 1/4 κτγ κύμινο

* 1 πρέζα αλάτι

* 1 πρέζα καγιέν ή άλλη καυτερή πιπεριά σε σκόνη

* 3 κτ σούπας γιαούρτι

1. Ζεματάμε το κόλιαντρο και τον δυόσμο 5-10 δευτερόλεπτα. Τα βγάζουμε
με τρυπητή κουτάλα και τα βουτάμε αμέσως σε ένα μπολ με παγωμένο νερό. Τα
στραγγίζουμε καλά.

2. Ρίχνουμε το κόλιαντρο, τον δυόσμο, τον χυμό λάιμ, τη ζάχαρη, το
αλάτι, το κύμινο και το καγιέν στο μπλέντερ και τα πολτοποιούμε. Προσθέτουμε
το γιαούρτι και χτυπάμε ώσπου να γίνει το μείγμα λείο. Σερβίρουμε κρύο.

Ντιπ με γιαούρτι και καρότα

* 1 μεγάλο χοντρό καρότο ή 2 μεσαίου μεγέθους πλυμένα και καθαρισμένα

* 2 φλιτζάνια στραγγιστό γιαούρτι

* 3 μεγάλες σκελίδες σκόρδο ξεφλουδισμένες και κομμένες σε λεπτές φετούλες

* 1-2 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο ή ένα κουταλάκι του
γλυκού ξερό δυόσμο

* αλάτι και φρεσκοκομμένο μαύρο πιπέρι

* 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

* 2-3 κουταλάκια φρέσκο χυμό λεμονιού (ή και περισσότερο)

* για περίπου 3 1/2 φλιτζάνια

1. Τρίβουμε το καρότο.

2. Αναμειγνύουμε το στραγγιστό γιαούρτι με το καρότο και τα υπόλοιπα
υλικά σε μετρίου μεγέθους μπολ. Το αφήνουμε να «κάτσει» για τουλάχιστον μία
ώρα πριν να το σερβίρουμε.

Τυροσαλάτα με φέτα και δυόσμο

* 1/2 φλιτζανιού ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο

* 2 έως 3 σκελίδες σκόρδο

* 3 έως 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο ή και περισσότερο

* 1/2 κουταλάκι του γλυκού (ή και λιγότερο) φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

* 225 γραμμάρια φέτα ξεπλυμένη και στραγγισμένη

* 1-2 κουταλιές της σούπας φρέσκο χυμό λεμονιού

* για περίπου 1 1/2 φλιτζάνι

1. Λειώνουμε σε ένα μίξερ τον δυόσμο, το σκόρδο, το πιπέρι και το
ελαιόλαδο ώσπου να γίνει αλοιφή με την υφή του pesto.

2. Χοντροκόβουμε τη φέτα και την προσθέτουμε στο μίξερ, συνεχίζουμε
μέχρι το μείγμα να γίνει λείο και κρεμώδες. Προσθέτουμε το λεμόνι και λίγο
ακόμη ελαιόλαδο αν χρειάζεται.

Ντιπ από ντομάτες, μπαχαρικά, μέλι

H συνταγή είναι εμπνευσμένη από μια μαροκινή σάλτσα

* 2,5 κιλά φρέσκες ντομάτες

* 1 κ.τ.γ. κανέλα σκόνη και 1/4 κ.τ.γ. πιπέρι

* 1/2 κ.τ.γ. τζίντζερ, πολύ ψιλοκομμένο

* 2 κ.τ.σ. μέλι

* 1/4 φλιτζανιού ασπρισμένα αμύγδαλα

1. Καβουρντίζουμε ελαφρά τα αμύγδαλα και τα αφήνουμε στην άκρη μέχρι να
τα χρησιμοποιήσουμε.

2. Ξεφλουδίζουμε, βγάζουμε τους σπόρους και ψιλοκόβουμε τις ντομάτες.

3. Σε μια μεγάλη κατσαρόλα μισοσκεπασμένη μαγειρεύουμε τις ντομάτες
μαζί με την κανέλα και το τζίντζερ για περίπου 90 λεπτά, μέχρι να πήξει.
Προσθέτουμε το μέλι και συνεχίζουμε το βράσιμο για περίπου 5 λεπτά – ή μέχρι
να διαλυθεί. Όταν σερβίρουμε γαρνίρουμε με τα αμύγδαλα. Τρώγεται με αραβικές
πίτες, ελαφρώς ψημένες.

Χούμους με πιπεριές καυτερές

* 200 γρ. ρεβίθια

* 1 κτ γλυκού σόδα

* 200 ml ταχίνι (περίπου 1 κούπα)

* Αλάτι

* 3 σκελίδες σκόρδο, ξεφλουδισμένες και κοπανισμένες με την πλατιά πλευρά
του μαχαιριού

* 1-4 καυτερές πιπεριές, καψαλισμένες και καθαρισμένες

* 1 πιπεριά Φλωρίνης, ψιλοκομμένη

* Χυμό από 2 λεμόνια

* Πάπρικα και ελαιόλαδο

1. Αφήνουμε τα ρεβίθια να μουλιάσουν αποβραδίς. Προσθέτουμε τη σόδα και
ανακατεύουμε. Ξεπλένουμε τα ρεβίθια καλά και τα τοποθετούμε σε μια κατσαρόλα
με μπόλικο κρύο νερό. Μόλις βράσουν, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε την
κατσαρόλα και σιγοβράζουμε τα ρεβίθια για περίπου 1 1/2 ώρα ή μέχρι να
μαλακώσουν και να είναι πολύ τρυφερά. Τα στραγγίζουμε και κρατάμε λίγο από το
νερό τους.

2. Πολτοποιούμε τα ρεβίθια στο μπλέντερ. Καθώς τα πολτοποιούμε,
προσθέτουμε το ταχίνι. Προσθέτουμε το μισό λεμόνι και δοκιμάζουμε τη γεύση.
Αλατίζουμε, προσθέτουμε το σκόρδο και τις πιπεριές και χτυπάμε μέχρι να γίνει
το μείγμα λείο. Προσθέτουμε λεμόνι και αλάτι παραπάνω εάν χρειαστεί. Εάν το
χούμους είναι πολύ πηκτό, μπορούμε να το αραιώσουμε προσθέτοντας λίγο από το
νερό που κρατήσαμε.