ΣE ΠPΩTO ENIKO «Nτόμινο ρευστότητας»

Είναι κάποια πράγματα που, ενώ θα έπρεπε να τα περιμένεις, όταν έρχονται
τελικά, σε βρίσκουν απροετοίμαστο. Κάπως έτσι είναι τα όσα ζούμε αυτές τις
μέρες με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, κάπως έτσι είναι και η προσαρμογή του
καθενός στις νέες συνθήκες που μοιάζουν να δημιουργούνται στην παγκόσμια,
εγχώρια και προσωπική πραγματικότητα. Υπάρχει μία διάχυτη ρευστότητα στην
ατμόσφαιρα που σε αφήνει διαρκώς μετέωρο, αβέβαιο που θα πάνε τελικά τα
πράγματα, ποιο είναι τελικά το νέο status quo που θα διαμορφωθεί, πόσο αυτό θα
κρατήσει.

Στο πεδίο της εσωτερικής επικαιρότητας, η πώληση της Εμπορικής, η ανύπαρκτη
ζέση των πάντων για τις δημοτικές εκλογές, οι φανερές και – ίσως, κυρίως –
παρασκηνιακές εξελίξεις στον χώρο τον εκδοτικό αλλά και γενικότερα των
επιχειρήσεων, η συνεχιζόμενη έρευνα για τις υποκλοπές που όλοι φοβούνται πως,
αργά ή γρήγορα, θα καταλήξει σε αδιέξοδο, αναπαράγει και επιτείνει τη
ρευστότητα που πια είναι ο κανόνας στη γειτονιά της χώρας μας.

Την ίδια ώρα οι απροσδόκητοι αέρηδες και τα «κόλπα» της θερμοκρασίας, σε
συνδυασμό με τη γενικότερη αβεβαιότητα και ρευστότητα που επικρατούν στο
διεθνές και εγχώριο επίπεδο, έχουν καταστήσει προβληματικές τις θερινές
διακοπές για τους πάντες, εξισώνοντας πλούσιους και ισχυρούς, μικρομεσαίους
και γιάπηδες, εχθρούς και φίλους, με εκείνους που λόγω «πορτοφολιού» αδυνατούν
να πάνε διακοπές.

Αδύνατον φυσικά όλη η περιρρέουσα ρευστότητα να μας αφήσει ανεπηρέαστους. Και
ναι μεν η ρευστότητα είναι στοιχείο των καλοκαιρινών μηνών, αλλά αυτό συνήθως
ισχύει σε ένα αναμενόμενο και ελεγχόμενο επίπεδο. Ρευστότητα λάιτ, χωρίς
σοβαρές απώλειες. Τώρα όμως, «ντόμινο ρευστότητας» μοιάζει να σαρώνει από
παντού τη ζωή μας, αναγκάζοντας όλους μας ή να αφεθούμε, νωθροί, προσχηματικοί
και μοιραίοι, σε αυτήν, ή να λάβουμε θέση, καθιστώντας όλους μας – έστω και σε
διαφορετικό βαθμό τον καθένα – συνδιαμορφωτές στην πολλαπλών επιπέδων νέα
πραγματικότητα που διαμορφώνεται καθώς μιλάμε. Και αυτό τελικά είναι ίσως αυτό
που μας τρομάζει περισσότερο.