Πρόσωπα «Όσο το χειρότερο τόσο το καλύτερο»

Το όνομά του σημαίνει «Νίκη του Θεού» και ηγείται της Χεζμπολάχ, που
σημαίνει «Κόμμα του Θεού». Πλέον ο Χάσαν Νασράλαχ θεωρείται ο χειρότερος
εχθρός των Ισραηλινών.

Χάσαν Νασράλαχ. Στη Βηρυτό διαδηλώνουν κρατώντας το πορτρέτο του, αλλά ο μισός Λίβανος δεν είναι πια μαζί του

Σε φυλλάδια που έριξαν οι Ισραηλινοί στη Βηρυτό, ο Νασράλαχ εμφανίζεται ως
κόμπρα έτοιμη να φάει την πόλη. Τα καταδιωκτικά τους προσπάθησαν μάταια να τον
σκοτώσουν. Κάτω από τη συνοικία Χάρετ Χαρέκ όπου ζει, μια περιοχή πέντε
τετραγωνικών χιλιομέτρων που όλοι στη Βηρυτό αποκαλούν «το τετράγωνο της
Χεζμπολάχ», είναι σκαμμένες σήραγγες και μπούνκερ όπου ο Νασράλαχ καταφεύγει
με το επιτελείο του όταν παρίσταται ανάγκη. Άλλωστε, κανείς από τους
προκατόχους του δεν πέθανε στο κρεβάτι του. Ο σεΐχης Αμπάς Μουσάουι, του
οποίου ο Νασράλαχ ήταν υπαρχηγός, σκοτώθηκε μαζί με την οικογένειά του τον
Φεβρουάριο του 1992. Το αυτοκίνητο με το οποίο ταξίδευε με τη γυναίκα και την
κόρη του από τη Βηρυτό για τη Σιδώνα χτυπήθηκε από τέσσερις πυραύλους Hellfire
ενός ισραηλινού ελικοπτέρου Απάτσι.

Ο Νασράλαχ, 46 χρόνων, είναι ένας «σαγίντ», δηλαδή απόγονος της οικογένειας
του Προφήτη. Ανήκει σε μια σιιτική ελίτ, τα μέλη της οποίας ξεχωρίζουν από τα
μαύρα τουρμπάνια που φορούν. Γεννήθηκε στη Βηρυτό και όταν ξέσπασε ο εμφύλιος,
το 1975, εντάχθηκε στο νεοϊδρυθέν τότε κόμμα των «απόκληρων» που μετονομάστηκε
σε Άμαλ (Ελπίδα). Ως «σαγίντ» όφειλε όμως να συνεχίσει τη θεολογική μόρφωσή
του, έτσι πήγε στη Νατζάφ. Το 1978, απελάθηκε από το Ιράκ και επέστρεψε στον
Λίβανο, όπου ο Μουσάουι τον ξεχώρισε και τον έκανε εκπρόσωπο της Άμαλ στην
κοιλάδα Μπεκάα. Το 1982, το Ισραήλ εισέβαλε στον Λίβανο, το σιιτικό κίνημα
διαιρέθηκε και δημιουργήθηκε μια νέα ένοπλη οργάνωση, η Χεζμπολάχ, με σκοπό να
πολεμήσει την ισραηλινή κατοχή και να ιδρύσει στον Λίβανο ένα ισλαμικό κράτος.
Το 1991, στο τέλος του εμφυλίου, ο «σαγίντ» ήταν ήδη δεύτερος στην ιεραρχία
της Χεζμπολάχ. Την επόμενη χρονιά, μετά τον φόνο του Μουσάουι, έγινε ο
αρχηγός. H Χεζμπολάχ ήταν η μοναδική λιβανική οργάνωση που διατήρησε τα όπλα
της και η Δαμασκός και η Τεχεράνη τη χρησιμοποιούν έκτοτε σαν αγκάθι στο
πλευρό του Ισραήλ.

H μεγάλη νίκη του Νασράλαχ ήρθε τον Μάιο του 2000, με την ισραηλινή αποχώρηση
από τον Νότιο Λίβανο. Δεν κατάφερε όμως να μετατρέψει τη Χεζμπολάχ από ένοπλη
οργάνωση σε πολιτικό κόμμα. H ισραηλινή κατοχή των Εργοστασίων της Σεμπάα,
ανάμεσα στη Συρία και τον Λίβανο, δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τη
στρατιωτική παρουσία της Χεζμπολάχ στον Νότο. Και έγινε πλέον ολοφάνερο πως οι
σιίτες αντάρτες δεν μπορούν να εγγυηθούν την άμυνα του Λιβάνου. Από το
μπούνκερ του, ο Νασράλαχ μοιάζει να έχει κλειστεί στην αυτοκτονική λογική του
«όσο το χειρότερο τόσο το καλύτερο». Αλλά ο μισός Λίβανος δεν είναι πια μαζί
του.